Zasada proporcjonalności powinna być uwzględniona przy rozważaniu nałożenia sankcji administracyjnych i może stanowić podstawę do odstąpienia od ich wymierzenia, jeśli naruszenie nie spowodowało realnego zagrożenia dla interesów publicznych i jest incydentalne, a wymierzenie sankcji byłoby niewspółmiernie dolegliwe.

Sąd orzekł, że pobranie opłaty za kartę pojazdu na podstawie przepisu uznanego za niekonstytucyjny nie uzasadnia jej prawidłowości i otwiera drogę do żądania zwrotu części opłaty; skutecznie można dochodzić zwrotu nadpłaconej kwoty.

W przypadku stwierdzenia przez sąd administracyjny niekonstytucyjności przepisu rozporządzenia, sąd ma prawo uznać pobraną na jego podstawie opłatę za nienależną i nakazać jej zwrot.

Wykonywanie przewozu okazjonalnego pojazdem niespełniającym wymogów konstrukcyjnych oraz bez wymaganej licencji stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym i wiąże się z nałożeniem kary pieniężnej.

Proper interpretation of the term 'public interest' from art. 22 ust. 3 of the SENT Act requires examining elements such as the proportionality of the penalty, the relationship between the penalties imposed for transports carried out at the same time by the same transport to the carrier's income from these transports, and establishing whether the observed irregularities pose a real risk of tax revenue

Wykładnia pojęcia 'interes publiczny' z art. 22 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów powinna uwzględniać zasadę proporcjonalności, dochody przewoźnika, jednorazowość uchybień oraz realne zagrożenie dla dochodów budżetu państwa. Automatyzm w nakładaniu kar za formalne uchybienia bez analizy tych elementów jest sprzeczny z interesem publicznym.

Oznaczenie nie może pełnić funkcji znaku towarowego, jeśli posiada charakter opisowy i informacyjny, a jego semantyka nie pozwala na indywidualizację usług na rynku, nawet jeśli składa się wyłącznie z elementu słownego.

Zmiana w składzie wspólników spółki komandytowej w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego, wpływająca na firmę tej spółki, nie wpływa na jej podmiotowość prawną i nie prowadzi do niewykonalności decyzji wydanej w stosunku do tej spółki.

Organ administracji ma obowiązek zwrotu nienależnie pobranych opłat na rzecz strony skarżącej, gdy są one pobrane na podstawie przepisu, który został uznany za niekonstytucyjny, niezależnie od zastosowania klauzuli odraczającej wejście w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Przewoźnik jest zobowiązany do ciągłego zapewnienia przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego zgłoszeniem SENT przez cały czas trwania przewozu, a odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy SENT może mieć miejsce tylko w szczególnych, wyjątkowych przypadkach.

Stosowanie sankcji nieważności w odniesieniu do czynności prawnej dokonanej przez strony z naruszeniem ustawowego obowiązku uzyskania zgody właściwego ministra - obszar portu morskiego

Wspólnik dwuosobowej spółki z o.o., który pełni funkcję członka zarządu i wykonuje pracę w ramach stosunku pracy, podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, gdy występuje podporządkowanie pracownicze zgodne z art. 22 k.p., a fakt bycia członkiem zarządu nie wyklucza możliwości bycia pracownikiem tejże spółki.

Zawarcie w akcie notarialnym oświadczenia o nabyciu nieruchomości do majątku wspólnego nie rodzi skutków, jeśli małżonkowie pozostają w ustroju rozdzielności majątkowej, jednakże późniejsze konstytutywne decyzje administracyjne mogą obejmować takie nieruchomości wspólnym prawem własności, niezależnie od wcześniejszych nieścisłości w księdze wieczystej.

Zastosowanie mechanizmu przewidzianego w art. 15c ust. 3 ustawy zaopatrzeniowej, który obniża świadczenia funkcjonariuszy służących na rzecz państwa totalitarnego do poziomu przeciętnej emerytury u osób, które po 1990 r. wypracowały dodatkowe uprawnienia, narusza zasadę równości przed prawem i prawo do zabezpieczenia społecznego, jak określono w Konstytucji RP.

Podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej wymaga spełnienia kryteriów faktycznego wykonywania tej działalności w sposób ciągły, zorganizowany i nastawiony na zysk, a brak tych cech prowadzi do uznania, że osoba nie podlega takim ubezpieczeniom.