Klauzule waloryzacyjne w umowach kredytowych, które pozwalają bankowi na jednostronne określanie kursu walutowego, są niedozwolone, a ich abuzywność skutkuje nieważnością całej umowy, ponieważ dotyczą głównych świadczeń stron i nie spełniają wymogu transparentności.

Przy ocenie możliwości odstąpienia od kary pieniężnej na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy SENT, organy administracyjne muszą przeprowadzić kompleksową analizę interesu publicznego, uwzględniając proporcjonalność kary, charakter naruszenia oraz jego wpływ na dochody budżetowe.

Dla skutecznego potrącenia wzajemnych wierzytelności, należy rozważyć miarkowanie kar umownych oraz ściśle interpretować postanowienia umowy w zgodzie z zasadami wykładni umowy, zapewniając pełną ocenę materialnoprawną przed przystąpieniem do oceny prawno-procesowej.

Nieruchomość pozostająca we władaniu przedsiębiorstwa PKP bez udokumentowanego prawa zarządu na podstawie decyzji lub umowy należała do terenowego organu administracji państwowej i podlegała komunalizacji na rzecz gminy z mocy prawa. Teza od Redakcji

Klauzule przeliczeniowe umieszczone w umowie kredytowej, które pozwalają bankowi na dowolne ustalanie kursu walutowego, są abuzywne i prowadzą do nieważności umowy, gdyż sprzeczne są z zasadą transparentności oraz równowagą kontraktową, co uniemożliwia ustalenie ryzyka związanego z zawarciem takiej umowy.

Klauzule przeliczeniowe w umowie kredytu indeksowanego do waluty obcej, które przyznają bankowi jednostronne prawo do ustalenia kursu walutowego bez obiektywnych kryteriów, są uznawane za abuzywne. Ich wyeliminowanie skutkuje nieważnością całej umowy z powodu braku możliwości utrzymania jej w mocy bez tych postanowień.