Uznaje się, że uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji, nie dokonując wszechstronnej analizy faktycznej i prawnej, nie spełnia wymogów art. 141 § 4 p.p.s.a.; zarzut naruszenia tego przepisu skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

W przypadku braku wykazania przez podatnika rzeczywistego wykonania czynności wykazanych na fakturze, prawo do odliczenia podatku naliczonego może być odmówione. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie uzasadnia zawieszenia przedawnienia zobowiązania, jeśli jest prawnie niedopełnione.

Podmiot, który nabywa wyroby akcyzowe i realizuje ich wewnątrzwspólnotową dostawę przy udziale odbiorcy odpowiedzialnego za transport, jest uprawniony do ubiegania się o zwrot akcyzy, pod warunkiem zgodności działań z przepisami prawa unijnego.

Interpretacje indywidualne prawa podatkowego nie stanowią rozstrzygnięć władczych i nie kształtują bezpośrednio praw i obowiązków wnioskodawców. Sądy administracyjne nie są właściwe do badania hierarchicznej zgodności aktów normatywnych z Konstytucją RP.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego wymaga, aby faktura dokumentowała rzeczywiście dokonaną czynność opodatkowaną oraz wskazywała podmiot, który faktycznie dokonał dostawy towaru lub wykonał usługę.

Uchylenie decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego unicestwia skutki zawieszenia biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Instrumentalne stosowanie zabezpieczeń dla zawieszenia biegu terminu przedawnienia jest niedopuszczalne.

Skarga kasacyjna, dotykająca kwestii przedawnienia zobowiązań podatkowych oraz rzetelności wystawionych faktur, nie została uwzględniona przez NSA. Prawidłowo wstrzymano bieg terminu przedawnienia, a skarżący nie dostarczył dowodów świadczących o rzeczywistości transakcji.

Brak przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej na podstawie hipotetycznego wznowienia postępowania, jeśli zgłoszone dowody nie kwalifikują się jako nowe w myśl art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

Uwzględniająca przepisy prawa unijnego wykładnia gospodarcza art. 82 ust. 1 pkt 2 u.p.a. w części, która ustanawia warunek dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych przez podmiot ubiegający się o zwrot akcyzy zapłaconej od tych wyrobów na terytorium kraju (Polski) nie wyklucza możliwości korzystania z tej procedury zwrotu, gdy w ramach uzgodnionej między tym podmiotem a odbiorcą i stosownie

Decyzja o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego na podstawie art. 33 O.p. nie może obejmować dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 112c u.p.t.u., z uwagi na jego charakter sankcyjny oraz konieczność uwzględnienia zasady proporcjonalności.

Podatnik nie nabywa prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur, jeżeli faktyczne usługi nie zostały wykonane przez wskazanych kontrahentów; organy podatkowe działają w granicach prawa, gdy kwestionują prawo do odliczenia w takich okolicznościach.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym wymagane jest uwzględnienie rzetelnej dokumentacji oraz opinii specjalistycznej, a same dane internetowe nie mogą być podstawą do zakwestionowania wartości transakcyjnej przedstawionej przez podatnika.