Naczelny Sąd Administracyjny uchyla postanowienia organu oraz wyrok WSA, uznając iż skarżący A.B. uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu, wskutek czego należy przywrócić termin do wniesienia odwołania, zapewniając prawo do obrony.
Członek zarządu spółki odpowiada za jej zaległości podatkowe, których termin płatności upływał w czasie pełnienia jego funkcji, jeśli egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a on nie zgłosił wniosku o upadłość we właściwym czasie ani nie dowiódł braku winy za to zaniechanie.
Dane ewidencji gruntów i budynków jako dokumenty urzędowe stanowią podstawową podstawę wymiaru podatku od nieruchomości, a ich wiążący charakter może być podważony jedynie w trybie określonym przepisami prawa, co wymaga formalnej aktualizacji ewidencji przez właściciela nieruchomości.
NSA stwierdził, iż wobec braku winy Skarżącego związanego z uchybieniem terminu, należy przywrócić Skarżącemu termin do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej, uwzględniając całokształt okoliczności sprawy oraz wnioski o brak wiarygodności wcześniejszych doręczeń.
W przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wymagane jest uwzględnienie całokształtu okoliczności i uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi. Organ i sąd powinny zapewnić stronie możliwość obrony praw poprzez ocenie wiarygodności okoliczności przywołanych we wniosku.
Dla zastosowania instytucji przywrócenia terminu zgodnie z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej konieczne jest uwzględnienie całokształtu okoliczności oraz uprawdopodobnienie braku winy strony, nawet w przypadku zakwestionowania prawidłowości doręczenia decyzji podatkowej.
Przesłanki odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki są spełnione, gdy istnieje zaległość podatkowa, bezskuteczność egzekucji majątku spółki oraz brak dowodów na przesłanki egzoneracyjne. Zakres odpowiedzialności nie jest niwelowany przez subiektywną ocenę sytuacji finansowej przez członka zarządu.
Stacje ładowania pojazdów elektrycznych, niewymienione explicitis verbis w u.p.b., nie mogą zostać uznane za budowle na gruncie u.p.o.l. bez naruszenia konstytucyjnej zasady dostatecznej określoności prawa, niezależnie od definicji prawa budowlanego i elektromobilności.