Pod pojęciem „spółka” w art. 4a pkt 21 lit. a) u.p.d.o.p. należy rozumieć także spółki zagraniczne posiadające osobowość prawną. Udziały w takich podmiotach wykluczają zastosowanie estońskiego CIT na podstawie art. 28j ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.p.

W przypadku pism utrwalonych elektronicznie, ich doręczenie może nastąpić poprzez wydruk, pod warunkiem spełnienia wymogów art. 144b O.p., co potwierdza skuteczność doręczenia i możliwość wniesienia zażalenia.

Nagła choroba pełnomocnika uniemożliwiająca terminowe wniesienie odwołania i potwierdzona stosownym zaświadczeniem lekarskim, stanowi uprawdopodobnienie braku winy w kontekście przywrócenia terminu procesowego, zgodnie z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile przyczyniły się do tego niezależne i trudne do przezwyciężenia okoliczności.

Zasada prawdy materialnej nakłada na organy podatkowe obowiązek dokonania pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności ustalenia miejsca zamieszkania, przed wydaniem decyzji podatkowej; niedopełnienie tego obowiązku skutkuje uchyleniem decyzji.

W braku bezpośredniej regulacji kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów objętych w ramach wymiany udziałów, do ustalenia tego kosztu należy przez analogię zastosować art. 22 ust. 1f pkt 1 u.p.d.o.f. Koszt stanowi nominalna wartość udziałów objętych w spółce nabywającej, odpowiadająca rynkowej wartości udziałów wniesionych do niej jako wkład niepieniężny, a nie wyłącznie historyczne

Jeżeli w odrębnym postępowaniu o wydanie zaświadczenia zapadło ostateczne i prawomocne postanowienie odmawiające potwierdzenia obowiązywania interpretacji milczącej, kwestia zastosowania art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej jest przesądzona także przy kontroli później wydanej interpretacji indywidualnej. Nie może ona stanowić podstawy uchylenia tej interpretacji jako wydanej przedwcześnie; sąd obowiązany

Przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT wymaga wykazania przez organ konkretnych, istotnych i uzasadnionych wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz wskazania adekwatnych czynności weryfikacyjnych, lecz nie wymaga udowodnienia niezasadności zwrotu. W postępowaniu dotyczącym prolongaty sąd bada istnienie przesłanek dalszej weryfikacji, a nie

Postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT ma samodzielny byt prawny i służy wyłącznie zabezpieczeniu czasu niezbędnego do dodatkowej weryfikacji rozliczenia. Organ powinien w nim wskazać konkretne, uzasadnione wątpliwości oraz ich związek z czynnościami weryfikacyjnymi, nie musi jednak uprawdopodobniać ostatecznej niezasadności zwrotu. Sąd administracyjny nie rozstrzyga w tym postępowaniu o miejscu

Kontrola postanowienia wydanego na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT ogranicza się do oceny spełnienia przesłanek przedłużenia terminu zwrotu, a nie obejmuje merytorycznej weryfikacji prawidłowości ustaleń i wykładni prawa dokonywanych w postępowaniu wymiarowym. Zarzuty kasacyjne dotyczące tego meritum nie mogą skutecznie podważyć legalności przedłużenia terminu zwrotu.

Przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wskazania przez organ konkretnych i obiektywnie uzasadnionych wątpliwości oraz czynności służących ich wyjaśnieniu, lecz nie wymaga udowodnienia niezasadności zwrotu. Sądowa kontrola postanowienia przedłużającego nie obejmuje merytorycznej oceny dowodów i ustaleń dokonywanych w odrębnym postępowaniu wymiarowym

Przedłużenie terminu zwrotu VAT jest zgodne z prawem, jeśli organ przedstawił uprawdopodobnione wątpliwości co do zasadności zwrotu, a składający kasację nie wykazał błędów proceduralnych mogących wpłynąć na rozstrzygnięcie.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT przez organ podatkowy jest legalne, jeżeli termin do zwrotu nie upłynął, trwa weryfikacja w ramach czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, a zasadność zwrotu wymaga dodatkowej weryfikacji na podstawie uprawnionych przesłanek.

Dopuszczalne jest przedłużenie terminu zwrotu VAT, jeśli występują uzasadnione i istotne wątpliwości co do jego zasadności, z wymaganiem pełnego uzasadnienia takich wątpliwości przez organ podatkowy.

W przypadku odpłatnego zbycia udziałów w spółce z o.o. objętych wskutek przekształcenia spółki komandytowej, art. 23 ust. 1 pkt 38 updof nie uzasadnia ograniczenia kosztu uzyskania przychodu do historycznych wydatków wspólnika na udział w spółce osobowej. Koszt należy określać według ekonomicznej, bilansowej wartości majątku stanowiącego ekwiwalent zbywanych udziałów, istniejącej w czasie uzyskania

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i utrzymał wyrok WSA, podkreślając obowiązek organu wyczerpującego ustalenia miejsca zamieszkania skarżącego w kontekście polskiej rezydencji podatkowej na podstawie art. 122 O.p. i Konwencji UPO.

Postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki VAT może zostać wydane, gdy istnieją uprawdopodobnione przesłanki wymagające dalszej weryfikacji, zgodnie z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził legalność przedłużenia terminu zwrotu przez organ podatkowy, gdyż skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń prawa materialnego lub proceduralnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT wymaga spełnienia przesłanek z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, przy czym merytoryczna ocena zasadności samego zwrotu nie jest przedmiotem tego postępowania.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT jest dopuszczalne, jeżeli organ w postanowieniu konkretnie wskaże i uzasadni aktualne wątpliwości wymagające dalszej weryfikacji rozliczenia. Sądowa kontrola tego postanowienia nie obejmuje merytorycznego rozstrzygania zasadności zwrotu ani oceny ostatecznej prawidłowości ustaleń dotyczących miejsca świadczenia usług.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT jest dopuszczalne wyłącznie przy istnieniu istotnych i uzasadnionych wątpliwości co do zasadności zwrotu, których źródło oraz sposób weryfikacji organ powinien konkretnie wskazać w uzasadnieniu postanowienia. Organ nie ma jednak obowiązku dowieść już na tym etapie niezasadności zwrotu; wystarcza uprawdopodobnienie

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT jest dopuszczalne wyłącznie w razie istnienia istotnych i uzasadnionych wątpliwości co do zasadności zwrotu, których źródło oraz sposób ich weryfikacji organ obowiązany jest konkretnie wskazać. W postępowaniu dotyczącym przedłużenia terminu zwrotu organ nie musi dowodzić niezasadności zwrotu, lecz jedynie przekonująco