Częściowy zwrot wkładu wspólnika spółki komandytowej, którego obniżenie zostało skutecznie ukształtowane w okresie transparentności podatkowej spółki, nie może być oceniany z pominięciem przepisów przejściowych dotyczących uzyskania przez tę spółkę statusu podatnika CIT. Niedopuszczalne jest ponadto wywodzenie obowiązku podatkowego w drodze analogii do wystąpienia wspólnika ze spółki, jeżeli analogia

Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga szczegółowego uzasadnienia, wskazującego konkretne przesłanki i okoliczności. Brak takich dowodów oznacza niedopuszczalność kolejnych przedłużeń.

W przypadku wątpliwości dotyczących zasadności zwrotu VAT, organ podatkowy może przedłużyć termin zwrotu do czasu ich wyjaśnienia, jeżeli działanie jest zgodne z przesłankami z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Skarga kasacyjna nie wystarczyła do podważenia tego rozstrzygnięcia.

Postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu podatku VAT, wydane w oparciu o art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, jest prawidłowe, jeżeli opiera się na co najmniej uprawdopodobnionych przesłankach wymagających dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego, o którym podatnik został skutecznie zawiadomiony zgodnie z art. 70c O.p., zawiesza bieg przedawnienia, jeżeli całokształt okoliczności nie dowodzi jego pozorności lub instrumentalności; późniejsze umorzenie tego postępowania nie niweczy tego skutku. Podatnikowi odmawia się prawa do odliczenia VAT, gdy z obiektywnych okoliczności wynika, że wiedział lub przy

W postępowaniu ze skargi na postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT sąd administracyjny bada, czy organ wskazał konkretne i przekonująco uzasadnione wątpliwości wymagające dodatkowej weryfikacji rozliczenia. Kontrola ta nie obejmuje merytorycznego rozstrzygnięcia o zasadności zwrotu, w tym definitywnej oceny miejsca świadczenia usług lub istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej

W postępowaniu ze skargi na postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT sąd administracyjny bada spełnienie przesłanek z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, nie zaś materialną zasadność ustaleń stanowiących przedmiot prowadzonego postępowania wymiarowego. Zarzuty odnoszące się do prawidłowości tych ustaleń albo przewlekłości postępowania wymiarowego nie mogą skutecznie podważać legalności postanowienia

W postępowaniu dotyczącym przedłużenia terminu zwrotu VAT sąd bada spełnienie przesłanek z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, a nie zasadność materialnoprawnych ustaleń prowadzonych w postępowaniu wymiarowym. Zarzuty odnoszące się do miejsca opodatkowania usług lub istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności nie mogą skutecznie podważać postanowienia przedłużającego, jeżeli nie wykazują naruszenia

Na gruncie art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów w spółce kapitałowej powstałej z przekształcenia spółki osobowej nie jest ograniczony do historycznej wartości wkładów wniesionych do spółki przekształcanej. Koszt ten należy ustalić według ekonomicznej, bilansowej wartości aktywa generującego przychód w chwili jego zbycia, jeżeli ustawa nie przewiduje

Zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 131 updof przysługuje wyłącznie w razie wiarygodnego udokumentowania wydatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Powołanie się na datio in solutum nie jest wystarczające, jeżeli z umowy i pozostałego materiału dowodowego nie wynika, że świadczenie zastępcze zostało wykonane z wykorzystaniem tego właśnie

Obowiązki aktualizacyjne dotyczące adresu miejsca zamieszkania osoby fizycznej w Polsce, wynikające z art. 9 ust. 1 i ust 1d ustawy z 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jedn.: Dz. U z 2016 r., poz. 476 ze zm.), nie zwalniają organu podatkowego od konieczności ustalenia miejsca zamieszkania podatnika dla celów przyjęcia jego rezydencji podatkowej

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została oddalona, gdyż organy podatkowe nie przeprowadziły wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia stałego miejsca zamieszkania skarżącego, co było niezbędne do prawidłowego określenia jego obowiązku podatkowego w Polsce.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT jest dopuszczalne wyłącznie przy istnieniu konkretnych, istotnych i należycie uzasadnionych wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz wskazaniu adekwatnych czynności weryfikacyjnych. Organ nie ma obowiązku udowodnienia niezasadności zwrotu; wystarcza uprawdopodobnienie potrzeby jego dalszego badania.

Postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT jest samodzielnym rozstrzygnięciem procesowym, w którym organ ma obowiązek konkretnie i przekonująco wskazać uzasadnione wątpliwości oraz potrzebę dodatkowej weryfikacji rozliczenia. Kontrola sądowoadministracyjna tego postanowienia nie obejmuje rozstrzygania o materialnoprawnej zasadności zwrotu ani ostatecznej

W postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym przedłużenia terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT badaniu podlega spełnienie przesłanek tego przedłużenia, a nie merytoryczna prawidłowość ustaleń, oceny dowodów i wykładni prawa dokonywanych w równolegle prowadzonym postępowaniu wymiarowym. Zarzuty dotyczące przewlekłości tego postępowania wymagają odrębnej skargi.

W sądowej kontroli postanowienia wydanego na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT przedmiotem badania jest spełnienie przesłanek przedłużenia terminu zwrotu, a nie merytoryczna prawidłowość czynności dowodowych, ustaleń faktycznych i wykładni prawa dokonywanych w prowadzonym równolegle postępowaniu podatkowym. Zarzuty dotyczące przewlekłości tego postępowania podlegają odrębnemu trybowi

W postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym przedłużenia terminu zwrotu VAT kontroli podlega spełnienie przesłanek z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, a nie merytoryczna zasadność rozliczenia podatnika badana w postępowaniu wymiarowym. Zarzuty odnoszące się do wykładni przepisów materialnych stanowiących podstawę rozliczenia lub do przewlekłości tego postępowania nie mogą skutecznie podważać postanowienia

Przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wskazania konkretnych, obiektywnie uzasadnionych wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz adekwatnych czynności służących ich wyjaśnieniu, lecz nie wymaga udowodnienia niezasadności zwrotu. Sądowa kontrola takiego postanowienia nie obejmuje oceny merytorycznej dowodów ani ustaleń dokonywanych w odrębnym

Przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT jest dopuszczalne, gdy organ wskaże konkretne i uzasadnione wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz czynności adekwatne do ich wyjaśnienia; nie wymaga natomiast udowodnienia niezasadności zwrotu. W postępowaniu dotyczącym przedłużenia terminu zwrotu sąd nie bada merytorycznej trafności dowodów ani ustaleń dokonywanych

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wskazania konkretnych, uzasadnionych wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz czynności niezbędnych do ich wyjaśnienia, lecz nie wymaga udowodnienia niezasadności zwrotu. W postępowaniu dotyczącym przedłużenia terminu niedopuszczalne jest merytoryczne badanie ustaleń dowodowych i kwestii rozstrzyganych następnie w postępowaniu

W prawie podatkowym, przy kalkulacji oprocentowania pożyczek w ramach safe harbour, przepisy art. 11g u.p.d.o.p. nie przewidują stosowania średniej arytmetycznej kilku notowań WIBOR3M. Oprocentowanie musi opierać się na stawkach z obwieszczenia na dzień zawarcia umowy.