Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej, udostępnianej przewoźnikom, nie stanowi niedozwolonej pomocy publicznej, gdy dotyczy gruntów zajętych faktycznie pod tę infrastrukturę, co wymaga właściwej kwalifikacji w oparciu o stan faktyczny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawidłowość decyzji organu odwoławczego dotyczącej stawki podatku od nieruchomości, wskazując, że garaż zlokalizowany w budynku mieszkalnym podlega opodatkowaniu zgodnie z przepisami dla części budynków pozostałych. Skarga kasacyjna została oddalona.

Dofinansowanie, które nie wpływa bezpośrednio na cenę świadczonych usług ani nie stanowi wynagrodzenia za usługi, nie stanowi podstawy opodatkowania VAT. Dotacja pokrywająca jedynie koszty realizacji projektu nie jest elementem wynagrodzenia za odpłatne świadczenie usług.

Zasady klasyfikacji taryfowej towarów przywożonych na obszar celny Unii Europejskiej zostały przez organy celne i sądy administracyjne prawidłowo zastosowane. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość wykładni prawa dokonaną przez organy administracji skarbowej oraz sąd I instancji, utrzymując decyzję w mocy.

WSA w Krakowie, oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego, nie rozpoznał istoty sprawy oraz naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek całościowego rozpoznania całego materiału dowodowego i prawnego, niezależnie od formułowanych przez strony wniosków i zarzutów.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy i funkcjonalnie związane z jego działalnością gospodarczą powinny być opodatkowane według wyższej stawki podatku od nieruchomości, bez względu na ich faktyczne wykorzystanie do celów mieszkalnych, zgodnie z danymi ewidencji gruntów i budynków.

Skarga kasacyjna Ł.K. od wyroku WSA w Gdańsku została oddalona przez NSA, który stwierdził brak podstaw do przywrócenia terminu wniesienia odwołania, uznając zarzuty proceduralne za niezasadne.

Nieruchomości stanowiące własność podatnika, znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, które wchodzą w skład jego przedsiębiorstwa, są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu stawką dla działalności gospodarczej, nawet jeśli ewidencyjnie sklasyfikowane są inaczej.

Nie sposób uznać w ramach przytoczonych przesłanek kasacyjnych, że spółka Z. sp. z o.o. sp. k. spełniała warunki do zwolnienia importowanego towaru z należności celnych i podatkowych; skarga kasacyjna jest niezasadna.

Skarżąca Z. sp. z o.o. sp. k. nie jest beneficjentem zwolnienia z podatku od towarów i usług ani należności celnych, gdyż działała we własnym zakresie, a skarga kasacyjna, złożona przeciwko decyzjom administracyjnym w tej sprawie, nie spełniała wymogów proceduralnych.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, które według ewidencji gruntów i budynków są sklasyfikowane jako niemieszkalne, mogą być objęte stawką podatku od nieruchomości właściwą dla działalności gospodarczej, nawet jeśli faktycznie są wykorzystywane na cele mieszkalne.

Fakt, że Skarb Państwa jest jedynym wierzycielem spółki, nie zwalnia członka zarządu z obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie ani nie wyłącza jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.

Kasacja oddalona, gdyż zarzuty proceduralne Skarżącego uznano za niezasadne; sąd potwierdził prawidłowość doręczeń decyzji podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny przekroczył zakres sprawy i uchylił wyrok, zlecając ponowne rozpoznanie. NSA wskazał na konieczność ograniczenia oceny do zasadności naliczania odsetek, z wyłączeniem oceny nieważności decyzji wymiarowej.

Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają za jej zaległości podatkowe solidarnie, jeżeli nie wykazali, że w "właściwym czasie" zgłoszono wniosek o upadłość lub otwarto postępowanie restrukturyzacyjne. Odpowiedzialność ta nie jest zniesiona przez późniejsze umowy układowe czy inne okoliczności niewypłacalności spółki.