Statek nie był eksploatowany w transporcie międzynarodowym, co uniemożliwia zastosowanie ulgi abolicyjnej zgodnie z art. 14 ust. 3 umowy polsko-norweskiej. Skargę kasacyjną oddalono.

Po wydaniu decyzji wymiarowej przez organ I instancji przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT staje się niedopuszczalne, a wyznaczony wcześniej termin ulega zakończeniu, co eliminuje możliwość jego dalszego przedłużenia. Uchylone później decyzje organów naruszyły zaufanie i przepisy ustawy o VAT.

Faktury VAT uznane za puste wykluczają prawo do odliczenia podatku naliczonego z powodu ich nierzeczywistego charakteru, co zgodnie z art. 108 ust. 1 u.p.t.u. rodzi obowiązek zapłaty wykazanego w fakturach podatku. Zawieszenie terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych było uzasadnione ze względu na wszczęcie postępowania karnego.

Po uchyleniu decyzji wymiarowej przez organ odwoławczy, podatkowy organ I instancji nie nabywa wobec upływu terminu zwrotu podatku prawa do dalszego przedłużania tego terminu; naruszenie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. oraz zasady zaufania do organów skutkuje uchyleniem postanowień organów podatkowych.

Po wydaniu i doręczeniu podatnikowi deklaratoryjnej decyzji podatkowej, dokonującej weryfikacji zwrotu podatku, organy podatkowe tracą możliwość dalszego przedłużania terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, nawet gdy decyzja ta zostanie uchylona.

Brak zobowiązania organu podatkowego do weryfikacji istnienia pełnomocnictwa szczególnego bez jego złożenia do akt konkretnej sprawy uniemożliwia uznanie doręczenia za wadliwe, co wyklucza zasadność przywrócenia terminu.

Po wydaniu decyzji wymiarowej organ pierwszej instancji traci możliwość przedłużania terminu zwrotu nadwyżki podatku wynikającej z deklaracji VAT. Niezachowanie ciągłości w działaniach organu skutkuje nieskutecznością postanowień o przedłużeniu terminów zwrotu.

Koszty usług organizacji zakupów, które nie wykazują istotnego podobieństwa z usługami wymienionymi w art. 15e ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., nie podlegają ograniczeniom w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów.

Stałe miejsce zamieszkania podatnika nie zwalnia organu z obowiązku doręczania decyzji podlegającego rygorom skutecznego doręczenia, lecz prawidłowo wdrożona procedura doręczenia winna opierać się na przepisach art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej, zapewniając skuteczność czynności procesowych.

Wnioskodawca, przedstawiając opis stanu faktycznego oraz opinię prawną, spełnia wymogi formalne wniosku o interpretację podatkową - organ interpretacyjny zobowiązany jest do wydania interpretacji na podstawie przedstawionych faktów, nie zaś do przerzucania ciężaru oceny prawnej na wnioskodawcę.

Wartość początkowa środka trwałego winna być określona według przepisów art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f., jeżeli niemożliwe było ustalenie ceny nabycia z powodu braku dokumentów potwierdzających całość wydatków. Wartość powinna być ustalona na podstawie operatu szacunkowego, gdy dokumentacja historyczna jest niekompletna.

Po wydaniu decyzji wymiarowej przez organ podatkowy, nie jest dopuszczalne przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku poprzez kolejne postanowienia, gdyż decyzja zamyka procedurę weryfikacyjną, co czyni nowe przedłużenia bezskutecznymi.

Należy odrzucić postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT po wydaniu decyzji wymiarowej, są one prawnie nieskuteczne. Organy nie mogą reaktywować terminu zwrotu po uchyleniu decyzji organu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, iż postanowienia wydane przez DKIS naruszają prawo w kontekście zmian stanu prawnego, co uzasadnia ich uchylenie. Interpretacje ogólne nie znalazły tu zastosowania z uwagi na brak tożsamości stanów prawnych.

Indywidualna interpretacja podatkowa może obejmować wykładnię pojęć prawa materialnego nie zawartych w ustawach podatkowych, jeśli kształtują elementy podatku. Obowiązkiem organu jest dokonanie analizy prawnej tych elementów, a nie przerzucenie ciężaru na podatnika.

Dla oceny skuteczności doręczenia decyzji podatkowej nie jest wymogiem, aby organ odwoławczy badał, czy podatnik ustanowił pełnomocnika, jeżeli w aktach postępowania brak odpowiednich pełnomocnictw. Ocena odmowy przywrócenia terminu musi uwzględniać okoliczności faktyczne oraz prawidłowość doręczenia.

Do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu dla pracy twórczej wymagane jest wykazanie zarówno powstania utworu, jak i przeniesienia praw autorskich, co nie zostało spełnione w niniejszej sprawie z uwagi na brak jednoznacznych dowodów.

Podatnik, posługujący się fakturami bez rzeczywistego obrotu, nie nabywa uprawnienia do odliczenia podatku VAT, a wszelkie czynności takie są traktowane jako oszustwo podatkowe. Faktyczne wydarzenia gospodarcze muszą być rzeczywiste i udokumentowane.

Po wydaniu decyzji wymiarowej określającej zobowiązanie podatkowe oraz upływie terminu zwrotu sporna nadwyżka podatku nie może być dalej przedłużana poprzez kolejne postanowienia organu, nawet jeśli decyzja została później uchylona.

Po wydaniu decyzji podatkowej przez organ pierwszej instancji, nie jest możliwe dalsze przedłużanie terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług, chyba że decyzja ta zostanie uchylona z powodów formalnych i sprawa zostanie ponownie rozpatrzona.

Po uchyleniu decyzji wymiarowej przez organ odwoławczy, organ I instancji podatkowy nie jest uprawniony do dalszego przedłużania terminów zwrotu podatkowego, jeśli wcześniejsze terminy zwrotu upłynęły po wydaniu deklaratoryjnej decyzji podatkowej. Organ nie odzyskuje tego prawa, czyniąc próby dalszego przedłużenia bezprzedmiotowymi.

Decyzję podatkową doręczono zgodnie z art. 150 § 4 o.p. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez podatnika nie uzasadnia przywrócenia terminu bez wystarczającego udowodnienia braku winy w jego uchybieniu.