Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wiążąca informacja taryfowa obowiązuje jedynie w granicach jej treści, a organy celne mogą nakładać cło antydumpingowe według prawidłowego kodu taryfowego zgodnie z regulacjami unijnymi, pomimo zgłoszonego innego kodu przez podmiot gospodarczy.

Dopuszcza się prowadzenie jednej wspólnej ewidencji dla aktywności objętej zwolnieniem podatkowym na podstawie zezwoleń oraz decyzji o wsparciu, pod warunkiem zgodności z miejscem i zakresem udzielonej pomocy publicznej.

Sporny obiekt spełnia kryteria budynku według u.p.o.l., a zatem podlega opodatkowaniu jako budynek. Normatywne cechy budynku, takie jak trwałe związanie z gruntem, obecność fundamentów, ścian i dachu, są spełnione, niezależnie od sposobu ich montażu czy możliwości przeniesienia. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.

Skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdzono, że dla klasyfikacji obiektu jako budynku kluczowe jest trwałe związanie z gruntem oraz wydzielenie z przestrzeni, co w niniejszej sprawie skutkowało uznaniem obiektu za podlegający opodatkowaniu jako budynek.

Obiekt budowlany, który posiada fundamenty, dach oraz jest trwale związany z gruntem i wydzielony przegrodami budowlanymi, kwalifikuje się jako budynek w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co skutkuje opodatkowaniem nie jako budowla, ale jako budynek.

Pojazdy typu "miękka hybryda" klasyfikuje się do podpozycji 8703 22 CN jako pojazdy jedynie z silnikiem spalinowym, przy braku zdolności do samodzielnego napędu elektrycznego, co wyklucza uznanie ich za hybrydy w znaczeniu Nomenklatury Scalonej.

Zmiana nazwy producenta towaru importowanego nie wyklucza zastosowania wyższej stawki cła antydumpingowego, jeśli towarzyszyła jej istotna reorganizacja przedsiębiorczej grupy, co uzasadnia decyzja organów celnych.

O braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania można mówić tylko przy uprawdopodobnieniu istnienia przyczyny uniemożliwiającej terminowe działanie. Sąd oddalił skargę kasacyjną jako niezasadną, wskazując na brak wystarczających dowodów ze strony skarżącego.

Skarga kasacyjna nie może opierać się na zarzutach proceduralnych, jeśli brak jest wykazania wpływu tych naruszeń na wynik sprawy. W sprawach dotyczących podatków ustalanych corocznie w niezmiennym stanie faktycznym, takich jak podatek rolny, ograniczony jest obowiązek uprzedniego umożliwienia stronie wypowiedzenia się.

Brak podstaw do zmiany decyzji o cłach antydumpingowych i podatku VAT przez organy celne, ze względu na zasadność ustaleń dotyczących zmiany producenta i prawidłowości nałożonej stawki cła antydumpingowego zgodnie z rozporządzeniem Komisji Europejskiej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązek podatkowy wynikający z darowizny powstaje w momencie realizacji świadczenia i nie zostaje zniesiony z powodu późniejszego rozwiązania umowy darowizny i zwrotu jej przedmiotu darczyńcy, co nie wpływa na istniejący obowiązek podatkowy.

Skarga kasacyjna na decyzję organu celnego i WSA w sprawie cła antydumpingowego oraz VAT odrzucona. NSA uznał stosowanie podwyższonego cła za prawidłowe w świetle nowych ustaleń organizacyjnych producenta.

Dopuszczalne i skuteczne było doręczenie decyzji organów podatkowych pełnomocnikowi stronom za pośrednictwem e-Urzędu Skarbowego, co nie narusza przepisów regulujących procedurę doręczeń i stanowi skuteczność prawna doręczenia decyzji, a przychody rozliczane za 2018 rok uwzględniają zaliczkowość faktury jako właściwą.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlega obiekt, który z uwagi na swoje cechy konstrukcyjne - trwałe związanie z gruntem, przegrody budowlane i fundamenty - spełnia definicję budynku w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Statek, na którym pracował Skarżący, nie był eksploatowany w transporcie międzynarodowym, co wyklucza możliwość rozliczania podatkowego w Norwegii na podstawie ulgi abolicyjnej zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że dla wstrzymania wykonania decyzji podatkowej musi istnieć wysokie prawdopodobieństwo jej nieważności. Doręczenie stanowi element procedury, a nie podstawę prawną do stwierdzenia nieważności decyzji. Stwierdzono brak rażącego naruszenia prawa w decyzji z dnia 7 czerwca 2023 r.

Członek zarządu spółki zobowiązany jest, aby we właściwym czasie zgłosić wniosek o upadłość lub zapewnić otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego, w przeciwnym razie ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki. Brak osób pozwalających na zastosowanie przesłanki egzoneracyjnej skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji o odpowiedzialności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że czynności planowane przez Skarżącą, związane z działalnością Fundacji Rodzinnej, mogą stanowić unikanie opodatkowania, co uzasadnia odmowę wydania interpretacji indywidualnej zgodnie z art. 14b § 5b pkt 1 Ordynacji podatkowej.

W przypadku odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe, dla skorzystania z przesłanki uwalniającej od tej odpowiedzialności konieczne jest zgłoszenie wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie rozumianym zgodnie z prawem upadłościowym, a niewykonanie jednego z wymagalnych zobowiązań pieniężnych może stanowić podstawę do uznania dłużnika za niewypłacalnego.