Odsetki naliczone na rzecz oddziału zagranicznego przedsiębiorstwa, związane z finansowaniem pożyczonym od spółki macierzystej, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu tego oddziału, zgodnie z art. 7 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz art. 15 i 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, traktując oddział jako autonomiczny podmiot podatkowy.

Sprzedaż nieruchomości uzyskanego w ramach najmu prywatnego nie stanowi działalności gospodarczej, a przychody z takiej sprzedaży nie są przypisane do źródła przychodów jako działalność gospodarcza, lecz jako zbycie majątku osobistego.

Podatnik świadczący usługi hotelarskie ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionych usług gastronomicznych, jeżeli usługi te są nabywane w celu ich odsprzedaży klientom i pozostają w ścisłym związku z działalnością gospodarczą.

Dobrowolny charakter poniesienia wydatku nie wyłącza możliwości uznania go za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli jego poniesienie służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów podatnika.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje podatnikowi, który nabywa towary w ramach łańcucha dostaw dotkniętego oszustwem podatkowym, jeżeli wiedział lub powinien był wiedzieć, że uczestniczy w transakcji związanej z tym oszustwem; obowiązek ten nie może zostać zniesiony przez formalną weryfikację kontrahentów.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2025 r., sygn. akt I FSK 1068/22, oddalający skargę kasacyjną w sprawie podatku dochodowego za 2005 r.; ustalono, że przychody uzyskane w wyniku czynów przestępczych dotyczą roku 2004 i nie stanowią podstawy podatkowej dla roku 2005.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wykorzystywanie nierzetelnych faktur, niezwiązanych z rzeczywistymi transakcjami, nie uprawnia do odliczenia VAT, niezależnie od dodatkowych zarzutów proceduralnych strony skarżącej.

Decyzja o nałożeniu dodatkowego zobowiązania podatkowego w sprawie VAT musi uwzględniać, czy działania podatnika wskazują na oszustwo podatkowe oraz być zgodna z zasadą proporcjonalności i neutralności VAT; brak tych czynników stanowi podstawę do uchylenia takiej decyzji.

Decyzji nieostatecznej można nadać rygor natychmiastowej wykonalności, jeśli istnieją przesłanki potwierdzające zagrożenie niewykonania zobowiązania podatkowego, w tym brak zabezpieczenia w postaci majątku i toczące się postępowanie egzekucyjne.

Decyzja organu podatkowego o zabezpieczeniu zobowiązania na mocy art. 33 Ordynacji podatkowej narusza w sposób rażący prawo, gdy wydana została bez dostatecznego uzasadnienia i wbrew wcześniejszym wyrokom sądowym, które wiążą organ w zakresie oceny prawnej.

Sąd może uznać za zasadny wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli strona powzięła wiadomość o istnieniu decyzji w sposób pozwalający na jej identyfikację, a niespełnienie formalnych przesłanek uzasadnia odmowę wznowienia takiego postępowania.