Skarga kasacyjna została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość oddalenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając brak dowodów na rzeczywistość transakcji jako podstawę prawną do odmowy odliczenia podatku VAT.

Zbycie towarów nabytych na cele działalności zwolnionej od VAT i nie odliczanych od podatku, podlega zwolnieniu niezależnie od ich faktycznego wykorzystania, co zabezpiecza przed podwójnym opodatkowaniem i potwierdza celowościową wykładnię przepisów ustawy o VAT.

Niezgodność pomiędzy treścią faktury a rzeczywistym przebiegiem transakcji – w szczególności brak tożsamości podmiotowej pomiędzy wystawcą faktury a rzeczywistym dostawcą towaru lub usługodawcą – wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego, chyba że podatnik działał w dobrej wierze i przy zachowaniu należytej staranności nie mógł powziąć wiedzy o tej nieprawidłowości.

Nieodpłatne przekazanie towarów, w tym węgla, podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli podatnik odliczył wcześniej podatek naliczony związany z kosztami ich nabycia, wytworzenia lub wydobycia.

Zawiadomienia podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia dokonane przez NUS w trybie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej były nieważne, co skutkowało utrzymaniem w mocy wyroku WSA, uchylającego decyzję podatkową DIAS. Skarga kasacyjna została oddalona.

Brak spełnienia wymogu udokumentowania wydatków na ulgę termomodernizacyjną fakturą VAT, zgodnie z art. 26h ust. 3 u.p.d.o.f., skutkuje niemożnością skorzystania z ulgi, niezależnie od obiektywnych przeszkód w zdobyciu faktury.

Przychód ze sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego w formie spółki cywilnej powinien być kwalifikowany jako przychód z działalności gospodarczej, nawet jeśli nieruchomość nie została formalnie ujęta jako środek trwały.

Ze względu na niedochowanie terminu zgłoszenia SD-Z2 organy podatkowe nie mogą arbitralnie odmówić wydania zaświadczenia o zwolnieniu z podatku, gdy brak jest postępowania podatkowego, a podstawy prawne zwolnienia wymagają oceny. Wyrok NSA podtrzymujący decyzję WSA rozstrzyga, że kontrola sądowa może dotyczyć uchybień formalnych w procesie wydania zaświadczeń.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną DIAS, potwierdzając obowiązek rzetelnego przeprowadzenia dowodu dotyczącego autentyczności podpisu na potwierdzeniu odbioru przesyłki, podtrzymując tym samym wyrok WSA w Warszawie uchylający decyzję organu administracji.

Dla przypisania członkowi zarządu odpowiedzialności podatkowej istotne znaczenie ma rzeczywiste pełnienie funkcji w zarządzie spółki oraz wynikające z tego uprawnienia i obowiązki, a nie wyłącznie formalne twierdzenia strony co do braku wpływu na prowadzenie spraw spółki.

Osoba prawna dokonująca transakcji z podmiotami powiązanymi jest obciążona ryzykiem praktyk niefiskalnego określenia dochodu na mocy art. 11 u.p.d.o.p. Przepisy te umożliwiają jedynie korektę cen transferowych, a nie redefinicję transakcji; niewłaściwa interpretacja przez organ stanowi przekroczenie kompetencji ustawowych.

Artykuł 11 ust. 1-4 u.p.d.o.p. nie uprawnia do pomijania skutków podatkowych zawartych umów licencyjnych i recharakteryzacji transakcji uzgodnionych między podmiotami powiązanymi, co wykracza poza możliwości oszacowania dochodu na mocy tych przepisów.

Odwołanie od wyroku WSA w Warszawie w zakresie odliczenia VAT od rzekomo zakupionego paliwa zostało oddalone przez NSA, który potwierdził prawidłowość ustaleń, iż zakwestionowane faktury nie dokumentowały rzeczywistych transakcji.

Wynagrodzenie wypłacane w formie jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego stanowi przychód ze stosunku pracy, a momentem powstania przychodu jest umorzenie tych jednostek.

Odnośnie rozpoznania istotnych nowych okoliczności faktycznych, objaśnienia urzędowe Ministra Finansów oraz orzeczenia TSUE opublikowane post factum nie mogą stanowić przesłanki do wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, że decyzja o odpowiedzialności solidarnej członków zarządu spółki za zaległości podatkowe jest prawidłowa, spełniając wymogi art. 116 § 1 i art. 118 § 1 Ordynacji Podatkowej, mimo podnoszonego zarzutu bezskuteczności egzekucji i przedawnienia.

NSA stwierdził, że nie przysługuje prawo do odliczenia VAT z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji. Fikcyjność faktur uzasadnia odmowę obniżenia podatku, a regulacje art. 108 ust. 1 ustawy o VAT mają na celu zabezpieczenie przed naruszeniem porządku finansowego.