Sama okoliczność posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę nie przesądza o opodatkowaniu najwyższą stawką, jeśli nie zachodzi rzeczywiste ich wykorzystanie do działalności gospodarczej. Organy podatkowe zobowiązane są uwzględniać szczególny status podmiotu w ocenie związku nieruchomości z działalnością gospodarczą.

Należy uznać usługi polegające na korzystaniu z pamięci w chmurze za użytkowanie urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., co skutkuje obowiązkiem poboru podatku u źródła. NSA potwierdził, że szerokie rozumienie tego terminu obejmuje urządzenia wykorzystywane w profesjonalnym obrocie.

Środki otrzymane z FGŚP jako dofinansowanie wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w Specjalnej Strefie Ekonomicznej są przychodami zwolnionymi z opodatkowania, gdyż pozostają w funkcjonalnym związku z działalnością strefową zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Art. 15zzzzzn² ustawy COVID nie znajduje zastosowania do terminów określonych w prawie podatkowym jako terminów materialnoprawnych, co wyklucza możliwość ich przywrócenia na podstawie przepisów dotyczących prawa administracyjnego.

Warunek zaliczenia nabytego lub wytworzonego środka trwałego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przewidziany w § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, nie wyznacza momentu poniesienia kosztu kwalifikowanego dla celów zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 63b u.p.d.o.f. Moment ten ustala się na zasadach określonych w § 9 ust. 1 i § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, natomiast wpis

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego zawiesza bieg przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli wynika z realnych ustaleń uzasadniających podejrzenie czynu zabronionego i towarzyszą mu czynności zmierzające do jego wyjaśnienia. Podatnikowi nie przysługuje odliczenie VAT z faktur nierzetelnych podmiotowo, gdy przy dochowaniu zwykłej staranności powinien był rozpoznać

Samo zawiadomienie podatnika o wszczęciu postępowania karnego skarbowego, które pozostaje związane z realizacją zobowiązania podatkowego, wystarcza do zawieszenia biegu terminu przedawnienia tego zobowiązania na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Faktury nie odzwierciedlające rzeczywistego nabycia towarów i usług nie stanowią podstawy do odliczenia podatku naliczonego (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u.); brak dobrej wiary oraz należytej staranności weryfikacji kontrahentów uniemożliwia przyznanie prawa do odliczenia VAT.

Rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej zachodzi tylko wtedy, gdy wadliwość decyzji wynika w sposób oczywisty z jej sprzeczności z jednoznaczną normą prawną. Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej nie służy ponownemu prowadzeniu postępowania dowodowego ani weryfikacji ustaleń faktycznych i subsumcji dokonanych w postępowaniu wymiarowym.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże przesłanek egzoneracyjnych, a egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna.

Działalność spółki komunalnej, która realizuje zadania użyteczności publicznej na rzecz gminy, nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu Prawa przedsiębiorców, co wyklucza opodatkowanie nieruchomości jako związanych z działalnością gospodarczą.

Uchybienie sądu pierwszej instancji polegające na niewłaściwej ocenie dowodów w kontekście przesłanki niewypłacalności jako podstawy odpowiedzialności, skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA.

Zaskarżone powołanie sędziów nie narusza standardów niezawisłości sądowej, a wcześniejsze uchybienia proceduralne nie wpływają na prawomocność postępowania. Skarga kasacyjna została oddalona.

Działania polegające na testowaniu i doskonaleniu technologii opracowanej w ramach wcześniejszych etapów projektu, które mają na celu uruchomienie produkcji, nie stanowią działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu przepisów o uldze B+R i nie uzasadniają kwalifikacji związanych z nimi kosztów jako kwalifikowane.

Przesłanki wznowienia postępowania według art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej podlegają ścisłej wykładni. Nowe dowody lub okoliczności muszą być nieznane organowi podatkowemu w dniu wydania decyzji ostatecznej, co nie miało miejsca w obecnej sprawie.

Oddalenie skargi kasacyjnej M. T. przez NSA z powodu braku zasadności zarzutów, nie stwierdzając naruszeń proceduralnych lub materialnych wymagających wyeliminowania decyzji organów podatkowych z obrotu prawnego.

Postępowanie karno-skarbowe wszczęte przeciwko Skarżącemu nie miało charakteru instrumentalnego. W tej sytuacji bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych został zawieszony zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, co pozwala na dalsze prowadzenie postępowań podatkowych.

Skargę kasacyjną oddala się w całości, gdyż zarzuty strony skarżącej dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych oraz materialnych nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, a skład orzekający sądu działał zgodnie z prawem.

Jeżeli ustanowionym pełnomocnikiem strony jest adwokat, radca prawny albo doradca podatkowy, doręczenie pisma powinno nastąpić elektronicznie stosownie do art. 144 § 5 O.p. Brak wskazania adresu elektronicznego w pełnomocnictwie wymaga prawidłowego wezwania do jego uzupełnienia i nie stanowi problemu technicznego usprawiedliwiającego doręczenie papierowe. Nieskuteczne doręczenie decyzji nie rozpoczyna

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej była zgodna z prawem, a zarzuty dotyczące nieprawidłowości składu sądu i dwuinstancyjności nie zostały potwierdzone.

Interpretacyjne uzasadnienie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej wymaga realnego wykorzystania postępowania karnego skarbowego nie tylko jako formalnego aktu zawieszenia biegu przedawnienia. NSA potwierdził, że spełnienie przesłanek proceduralnych jest kluczowe, ale zalecenia wyroków muszą być uwzględniane przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.