Stacja ładowania pojazdów elektrycznych nie stanowi budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdyż definicja budowli w tej ustawie ma charakter autonomiczny, a przepisy prawa podatkowego nie mogą być interpretowane per analogiam na niekorzyść podatnika.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na poczet udziału w zyskach komplementariusza przed zakończeniem roku podatkowego, zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada za zaległości podatkowe powstałe przed przekształceniem spółki w spółkę komandytową. Przekształcenie nie zrywa sukcesji prawno-podatkowej, a odpowiedzialność oparta jest na zasadach obowiązujących w momencie powstania zaległości.

Zapisy zawarte w ewidencji gruntów i budynków nie mogą podważać i wyłączać stosowania przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli podatnik kwestionuje ich poprawność, w szczególności w odniesieniu do powierzchni użytkowej budynku ustalanej według art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l.

Art. 15zzzzzn² ustawy COVID-19, wprowadzając możliwość przywrócenia terminów prawa materialnego, znajduje zastosowanie także w prawie podatkowym, gwarantując podatnikom ochronę w związku z uchybieniem terminów w czasie pandemii.

Pełnomocnik strony postępowania nie może być ukarany karą porządkową za brak dostarczenia dokumentów, których nie posiada ani nie ma do nich dostępu, pomimo prawidłowego wezwania przez organ podatkowy. (art. 262 § 1 Ordynacji podatkowej)

Czynność prawna dokonana pod pozorem transakcji finansowej, której rzeczywistym celem jest uzyskanie korzyści podatkowej, może zostać uznana za pozorną, a skutki podatkowe wywodzone będą z czynności ukrytej (art. 199a § 2 o.p.). Naczelny Sąd Administracyjny przyznał rację organowi podatkowemu w zakresie pozorności transakcji przeniesienia praw do znaku towarowego.

O sposobie kwalifikacji gruntu lub budynku dla celów podatku od nieruchomości co do zasady decydują dane ewidencji gruntów i budynków, lecz zapisy tej ewidencji nie mogą wyłączać stosowania definicji powierzchni użytkowej zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l.

NSA uchyla decyzje organów niższych instancji z uwagi na naruszenie prawa do korzystania z usług doradczych jako kosztów uzyskania przychodu. W ocenie sądu działania podjęte w celu optymalizacji podatkowej mogą być uznane za koszt podatkowy pod warunkiem, że mają racjonalny charakter.

Wszczęcie karnego postępowania skarbowego przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego miało charakter instrumentalny, co skutkowało jego przedawnieniem.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną organu podatkowego za zasadną, potwierdził, że pod pozorem dokonania czynności prawnych dokonano czynności ukrytych, wykluczając możliwość zaliczenia odpisów amortyzacyjnych oraz kosztów usług doradczych jako podatkowych.

Zgodnie z art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p., podatnicy mogą modyfikować stawki amortyzacji podatkowej zarówno wstecznie, jak i prospektywnie, o ile nie naruszają terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Solidarny obowiązek podatkowy z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2020 obciąża współwłaścicieli, jeżeli żaden z nich nie manifestuje woli wyłącznego władania nieruchomością jako posiadacz samoistny, co determinuje zastosowanie art. 3 ust. 3 u.p.o.l.

Sąd kasacyjny oddalił skargę, uznając, że fakt łączenia sprawy karnej z podatkową przy ustalaniu nierzetelności kosztów uzyskania przychodów, opartych na podejrzanych fakturach, jest zasadne i zgodne z prawem.

W postępowaniu wznowieniowym kluczowe jest zbadanie, czy doszło do ujawnienia istotnych nowych okoliczności faktycznych lub dowodów, które mogłyby wpłynąć na wydanie decyzji ostatecznej, a które nie były znane organowi podczas wcześniejszego orzekania.

Faktury wystawione na rzecz skarżącego, które nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Działania polegające na wystawianiu takich dokumentów stanowią naruszenie prawa podatkowego i uniemożliwiają ich uwzględnienie w obliczeniach podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nierzetelne faktury nie mogą być uznane za koszt podatkowy, a postępowanie podatkowe może zostać przeprowadzone również po umorzeniu zobowiązań w postępowaniu upadłościowym. Wyroki karne dotyczące oszustwa finansowego są wiążące dla oceny prawidłowości faktur w postępowaniu podatkowym.