Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie uzasadnia wznowienia postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną, jeżeli nie wpływa na jej treść. NSA oddalił skargę, podkreślając nienaruszalność decyzji ostatecznej utrzymanej w mocy.

Usługi dozymetrii, polegające na ocenie narażenia na promieniowanie, nie mogą być uznane za służące bezpośrednio ochronie zdrowia, a tym samym nie korzystają z zwolnienia z podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o PTU.

Decyzja ostateczna orzekająca o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej nie może być uchylona na podstawie przesłanek wznowieniowych w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji. Oceną wznowienia powinien zajmować się organ podatkowy w odrębnym postępowaniu.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na poczet zysku wypłacanych komplementariuszom w trakcie roku podatkowego, zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., w braku możliwości pomniejszenia o należny podatek CIT.

Sprzedaż działek przez małżonkę wnioskodawcy stanowiła zarząd majątkiem prywatnym i nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż nie była częścią działalności gospodarczej tej małżonki, pomimo jej zarejestrowania jako podatnika czynnego VAT.

Sąd, powołując się na uchwałę II FPS 4/11 oraz brak mocy powszechnie obowiązującej wyroku TK SK 23/19, uznaje prawidłowość decyzji podatkowej w zakresie stosowania wyższej stawki podatku od mieszkań, w których znajdują się wyodrębnione garaże.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, uznając brak istotnego wpływu podnoszonych uchybień proceduralnych na wynik sprawy, co zgodne jest z art. 184 p.p.s.a.

W przypadku darowizny środków pieniężnych, udokumentowanie jej przekazania musi być zgodne z art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. NSA uznał, że uchwała dotycząca przekazania na rachunek płatniczy obdarowanego ma ograniczone zastosowanie i nie ingeruje w przesłanki dotyczące rachunków osób trzecich.

Obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości wyznaczenia innego organu odwoławczego w sprawach podatkowych. Odmowa wszczęcia postępowania zgodnie z art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej była zasadna, a zarzuty naruszenia zasady zaufania i prawa do bezstronnego postępowania były niezasadne.

Oddalenie skargi kasacyjnej, WSA nie naruszył prawa procesowego ani materialnego przy oddaleniu zarzutów związanych z przedawnieniem zobowiązań podatkowych; braki konstrukcyjne kasacji wykluczają instancyjną kontrolę rozstrzygnięcia.

Dokonanie płatności przy użyciu mechanizmu podzielonej płatności nie wyklucza automatycznie przesłanki uzasadnionej obawy wyłudzeń skarbowych. Zastosowanie blokady rachunku bankowego w takim przypadku jest zasadne jako środek przeciwdziałania nadużyciom podatkowym na podstawie art. 119zv i art. 119zw Ordynacji Podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pomimo częściowych błędów w uzasadnieniu, jest zgodny z prawem, oddalając skargi kasacyjne obu stron i potwierdzając zgodność działań organów podatkowych z przepisami prawa.

Ponowne powstanie obowiązku podatkowego z art. 6 ust. 4 u.p.s.d. nie nakłada obowiązku złożenia zeznania podatkowego i nie uzasadnia 5-letniego terminu przedawnienia. Trzyletni termin przedawnienia zaczyna bieg z końcem roku, w którym doszło do prawomocności orzeczenia sądu.

Składki członkowskie ponoszone przez gminy na rzecz Z. za organizację i utrzymanie lokalnego transportu zbiorowego nie stanowią opodatkowanego świadczenia za usługi, nie podlegają VAT jako wynagrodzenie za czynności opodatkowane.

Pełnomocnik ustanowiony dzień po zakończeniu kontroli celno-skarbowej jest prawidłowym adresatem doręczeń; postępowanie karnoskarbowe nie zostało instrumentalnie wykorzystane do zawieszenia przedawnienia; zasada swobodnej oceny dowodów nie została naruszona w procesie oszacowania podstawy opodatkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie blokady rachunków bankowych przez DIAS było zasadne, a przesłanki z art. 119zv oraz 119zw Ordynacji podatkowej zostały skutecznie wykazane, co wpływa na potwierdzenie prawidłowości postępowania organów skarbowych.

Przychód z wniesionego aportu nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a przychód ze sprzedaży udziałów został nieprawidłowo ustalony w pełnej wysokości, nie uwzględniając warunkowych elementów ceny. Organy podatkowe winny ustalić definitywną należność."

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do poboru zaliczek na zryczałtowany podatek dochodowy od wypłacanych komplementariuszom zaliczek na poczet zysku za dany rok podatkowy ze względu na niemożność określenia wysokości zobowiązania podatkowego spółki w trakcie trwania roku podatkowego.

Członkowie zarządu mogą być odpowiedzialni za zaległości podatkowe spółki, jeśli faktycznie pełnią tę funkcję w okresie odpowiedzialności, niezależnie od rzekomej rezygnacji, której skutki prawne nie zostały potwierdzone dowodowo.