Odwołanie od wyroku WSA w Warszawie w zakresie odliczenia VAT od rzekomo zakupionego paliwa zostało oddalone przez NSA, który potwierdził prawidłowość ustaleń, iż zakwestionowane faktury nie dokumentowały rzeczywistych transakcji.
Samochód Ford Transit Custom typ FCC, z uwagi na swoje cechy konstrukcyjne, zasadne jest klasyfikować jako pojazd osobowy zgodnie z pozycją CN 8703. Jako pojazd przeznaczony w przeważającej mierze do przewozu osób, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.
Wynagrodzenie wypłacane w formie jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego stanowi przychód ze stosunku pracy, a momentem powstania przychodu jest umorzenie tych jednostek.
Dla przypisania członkowi zarządu odpowiedzialności podatkowej istotne znaczenie ma rzeczywiste pełnienie funkcji w zarządzie spółki oraz wynikające z tego uprawnienia i obowiązki, a nie wyłącznie formalne twierdzenia strony co do braku wpływu na prowadzenie spraw spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, że decyzja o odpowiedzialności solidarnej członków zarządu spółki za zaległości podatkowe jest prawidłowa, spełniając wymogi art. 116 § 1 i art. 118 § 1 Ordynacji Podatkowej, mimo podnoszonego zarzutu bezskuteczności egzekucji i przedawnienia.
Odnośnie rozpoznania istotnych nowych okoliczności faktycznych, objaśnienia urzędowe Ministra Finansów oraz orzeczenia TSUE opublikowane post factum nie mogą stanowić przesłanki do wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.
NSA stwierdził, że nie przysługuje prawo do odliczenia VAT z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji. Fikcyjność faktur uzasadnia odmowę obniżenia podatku, a regulacje art. 108 ust. 1 ustawy o VAT mają na celu zabezpieczenie przed naruszeniem porządku finansowego.
Uchwała Sądu pierwszej instancji uchylona z powodu wadliwego uzasadnienia, Naczelny Sąd Administracyjny uznał konieczność indywidualnej oceny transakcji i uwzględnienia obiektywnych okoliczności braku wiedzy skarżącego o ewentualnym oszustwie podatkowym w łańcuchu dostaw. Sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia.
Nieodpłatne przekazanie towarów, w tym surowców naturalnych jak węgiel, podlega opodatkowaniu VAT, jeśli podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich wydobyciem lub wytworzeniem, w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, potwierdzając zasadność stanowiska organów podatkowych.
Wszczęcie postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia biegu przedawnienia musi być poparte rzeczywistymi przesłankami. Instrumentalne wszczęcie bez wykazywania rzeczywistej podstawy jest nadużyciem i narusza zasadę zaufania do organów państwowych.
Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego w celu przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest niedopuszczalne i podlega ocenie sądów administracyjnych. Jednak skuteczne, właściwe postępowanie organy mogą zastosować w granicach prawa.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w odniesieniu do faktur dokumentujących czynności, które – mimo formalnego przemieszczenia towaru i dokonania płatności – nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych i zostały przeprowadzone wyłącznie w celu wyłudzenia podatku VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego, które doprowadziło do zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, było legalne i uzasadnione stwierdzonymi w toku kontroli nieprawidłowościami.
Podatnik prowadzący działalność hotelarską oferujący usługi gastronomiczne i noclegowe, nabywane w ramach overbookingu, ma prawo do odliczenia VAT. Poszerzenie ograniczeń z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy VAT dla takich przypadków stanowiłoby naruszenie zasady "stand still" z art. 176 Dyrektywy 112 oraz zasady neutralności podatku VAT.
Brak zgłoszenia wniosku o upadłość przez członka zarządu, mimo istnienia formalnie jednego wierzyciela, nie stanowi okoliczności wyłączającej odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki wobec niewykonania wymagalnych zobowiązań.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak ewidencji przebiegów samochodów służbowych użytkowanych przez wspólników spółki, stanowi podstawę do kwalifikacji wydatków jako ukryte zyski; wobec czego podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów spółek.
Importowane towary, choć zadeklarowane jako pochodzące z Tajlandii, w rzeczywistości wywodziły się z Chin. Nieistotny proces obróbki w Tajlandii nie zmienił kraju pochodzenia, a zatem zastosowanie ceł antydumpingowych i podatku VAT było zasadne.
Towary ujęte w rozpatrywanym zgłoszeniu celnym nie nabyły indyjskiego pochodzenia i zostały słusznie uznane za importowane z Chin, co skutkuje nałożeniem cła antydumpingowego. Operacje przetwarzania w Indiach nie miały charakteru wystarczającego dla zmiany kraju pochodzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki S. S.A., uznając brak istotnego przetworzenia towaru, co uniemożliwiałoby przypisanie mu tajlandzkiego pochodzenia i wykluczenie cła antydumpingowego. Stan faktyczny oparty na ustaleniach organów celnych zaakceptowano jako wystarczający.
Skarżącemu H.S. nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie dokumentowały rzeczywistych transakcji, a w których uczestnictwo w obrocie karuzelowym było oszukańcze.
Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT wymaga wyraźnego wykazania zasadności i określenia przewidywanego terminu zakończenia czynności. W przypadku braku ciągłości przedłużeń, wszelkie dalsze działania uznane są za bezskuteczne.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zobowiązanie podatkowe Q. sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za maj 2014 r. uległo przedawnieniu, uchylając dotychczasowe rozstrzygnięcia podatkowe, ze względu na nieskuteczne zawieszenie biegu terminu przedawnienia.