Spadkobiercy, którzy nie przeprowadzili spisu inwentarza ani nie podjęli działań ograniczających ich odpowiedzialność, ponoszą pełną odpowiedzialność za długi spadkowe zmarłego, zgodnie z art. 1012 § 1 K.c.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że zagraniczni usługobiorcy Skarżącej nie posiadali stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, co skutkowało błędną oceną organów podatkowych o konieczności opodatkowania transakcji podatkiem VAT w Polsce.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że prawidłowe stosowanie przepisów dotyczących zaległości podatkowych uprawnia organy skarbowe do naliczania odsetek za zwłokę od nieuregulowanych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, a zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu skargi znajduje swoje uzasadnienie w obowiązujących regulacjach prawnych.

Aktywność podatnika w zakresie obrotu nieruchomościami, obejmująca zorganizowane, ciągłe i zarobkowe działania, podlega kwalifikacji jako działalność gospodarcza, co ma wpływ na sposób opodatkowania uzyskanego przychodu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż skarga kasacyjna dotycząca naliczenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy z tytułu działalności gospodarczej zostaje oddalona, albowiem brak jest usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia.

Podatnik, który korzysta z "pustych" faktur w transakcjach stanowiących oszustwo VAT, ponosi odpowiedzialność za nienależyte odliczenie podatku VAT, o ile wiedział lub powinien był wiedzieć o nielegalnym charakterze tych transakcji. W takich przypadkach przysługuje odmowa prawa do odliczenia podatku.

Wskutek odrzucenia skargi kasacyjnej stwierdzono, że rozstrzygnięcie dotyczące odmowy prawa do odliczenia podatku VAT było uzasadnione z powodu nierzetelności faktury oraz braku działania instrumentalnego w zakresie wszczęcia postępowania karnego skarbowego.

Niekorzystne dla Skarżącej rozstrzygnięcie związane z brakiem wykazania spełnienia przesłanek do zwolnienia od podatku od nieruchomości za 2017 r., wynikających z nieodpowiedniego utrzymania i konserwacji nieruchomości zabytkowej zgodnie z przepisami u.o.z.o.z. oraz nieskuteczność zarzutów proceduralnych wniesionych skargą kasacyjną.

Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych oraz brak wykazania wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy skutkuje jej oddaleniem. Prawidłowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych jest kluczowe dla oceny zasadności zarzutów.

NSA oddalając skargę kasacyjną potwierdził, że właściciel nieruchomości pozostaje podatnikiem podatku od nieruchomości, jeśli posiadanie nieruchomości na cele działalności gospodarczej jest zależne, mimo prowadzenia działalności przez inny podmiot.

Podmiotem obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości jest właściciel nieruchomości, nawet jeśli użytkowanie odbywa się w wyniku posiadania zależnego przez inny podmiot. Zarzut naruszenia art. 3 ust. 3 u.p.o.l. jest niezasadny wobec braku podważenia wiążącego stanu faktycznego oraz prawomocności wcześniejszych ustaleń.

Spółce komandytowo-akcyjnej nie przysługuje obowiązek pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od zaliczek na poczet zysków komplementariusza, gdyż pobór taki powinien nastąpić po obliczeniu należnego podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 30a updof.

Przychody ze sprzedaży nieruchomości, jeśli mają charakter ciągły i zorganizowany, należy kwalifikować jako dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej, a nie z zarządu majątkiem prywatnym w rozumieniu ustawy o PIT.

Przychody ze sprzedaży nieruchomości uzyskane przez skarżącego winny być zaliczone do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, gdyż działania podatnika charakteryzowały się cechami zorganizowanej i ciągłej aktywności zarobkowej, wykraczającymi poza zwykłe zarządzanie majątkiem prywatnym.

Skarga kasacyjna skarżącego na decyzję w przedmiocie odsetek od niezapłaconej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych została oddalona z uwagi na brak uzasadnienia podniesionych zarzutów. NSA podtrzymuje obowiązek naliczania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.

Transakcje między Z.R. a łotewską spółką stanowiły eksport, gdyż dostawa kończyła się poza UE, co wymaga zastosowania stawki 0% VAT. Wątpliwości subsumcyjne organy prawidłowo rozstrzygnęły bez potrzeby stosowania zasady in dubio pro tributario.