Zaliczenie wpłaty na poczet zaległości w podatku od towarów i usług następuje zgodnie z zasadami zaliczania przewidzianymi w Ordynacji podatkowej. Odsetki za zwłokę są prawidłowo naliczane, jeżeli zaległość podatkowa istnieje, a brak deklaracji zwrotu uniemożliwia zaliczenie nadwyżki podatku na zaległości.
Brak wpływu wyroku TSUE C-189/18 na decyzję ostateczną w polskim postępowaniu podatkowym uniemożliwia wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej.
Sądy administracyjne potwierdzają obowiązek obiektywnej zapłaty podatku akcyzowego za olej napędowy niespełniający norm jakościowych, podważając zasadność przyjęcia błędu w poborze próbek przez Służbę Celno-Skarbową, zgodnie z Polskimi Normami.
Korekta cen transferowych oraz związane z nią opłaty, bez kompletnie udokumentowanego związku z przychodami, nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, co wyklucza możliwość stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego. Skargę kasacyjną oddalono z uwagi na brak podstaw prawnych do jej uwzględnienia.
Dokumentacja podatkowa musi w pełni udokumentować i uzasadniać prawo do zaliczenia wydatków z tytułu korekt cen transferowych do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. W przeciwnym wypadku organy podatkowe mają podstawy do odmowy uznania takich wydatków za koszty podatkowe.
Świadczenie realizowane przez podmiot składające się z izolacji rur miedzianych stanowi usługę, a nie dostawę towarów, w świetle ustawy o VAT. Klasyfikowanie transakcji opiera się na dominancie świadczenia oraz jego gospodarczym celu dla odbiorcy.
NSA stwierdza, że transakcje sprzedaży nieruchomości, w wyniku działań porównywalnych z działalnością przedsiębiorcy w zakresie obrotu nieruchomościami, mogą objąć Skarżącego statusem podatnika VAT. Sprawa wymaga ponownej analizy przy uwzględnieniu wszystkich elementów stanu faktycznego.
W razie zakończenia postępowania odwoławczego decyzją merytoryczną, dalsze postępowanie w przedmiocie zawieszenia tego postępowania staje się bezprzedmiotowe, co uzasadnia umorzenie postępowania zażaleniowego i oddalenie skargi kasacyjnej.
W sytuacji braku danych ewidencyjnych organy podatkowe mają prawo ustalić podstawę opodatkowania budynków na podstawie innych dowodów, nawet gdy skarżący uniemożliwia ponowne oględziny. NSA podtrzymał zasadność opodatkowania budynków według powierzchni użytkowej ustalonej w trakcie dostępnych oględzin.
Opodatkowaniu podlega powierzchnia użytkowa budynków określona na podstawie protokołu oględzin, jeśli podatnik uniemożliwił przeprowadzenie oględzin biegłego. Dane ewidencji gruntów nie są jedyną źródlaną podstawą wymiaru podatków w przypadku braku niezbędnych informacji.
Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie spełnił przesłanek egzoneracyjnych, takich jak zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie lub wskazanie mienia spółki do zaspokojenia zaległości.
Przeszkody pandemiczne nie wpływają na stawkę podatku od nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą; podmiot posiadający nieruchomość jako przedsiębiorca pozostaje zobowiązany płacić wyższą stawkę, nawet przy czasowym zaprzestaniu korzystania z nieruchomości.
Przejściowe ograniczenia działalności gospodarczej wywołane pandemią COVID-19 nie pozbawiają nieruchomości posiadanej przez przedsiębiorcę związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie wpływając na stosowaną stawkę podatku od nieruchomości zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.
Nieodpłatne nabycie akcji zastrzeżonych w ramach programu motywacyjnego nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód powstaje dopiero w momencie odpłatnego zbycia akcji jako przychód z kapitałów pieniężnych.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że organy podatkowe mogą ustalić wymiar zobowiązania podatkowego na podstawie protokołów oględzin z lat wcześniejszych, jeśli podatnik uniemożliwia ponowne oględziny, a brak jest pełnych danych w ewidencji gruntów i budynków.
Oddalenie skargi kasacyjnej "A." Sp. z o.o.; wyrok TSUE nie wpływa na decyzję ostateczną wobec polskich przepisów, brak podstaw do wznowienia postępowania."
Faktura uznana za "pustą", nie dokumentująca rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego. Odmowa uwzględnienia skargi kasacyjnej potwierdza zasadność wykładni art. 108 ust. 1 ustawy o VAT w kontekście ochrony budżetu przed nadużyciami.
Podatnikowi, który wiedział lub powinien był wiedzieć o uczestnictwie w transakcji wykorzystywanej do popełnienia oszustwa w podatku VAT, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistego przebiegu transakcji gospodarczych.
Faktury sprzedażowe VAT RR nie odzwierciedlające rzeczywistych transakcji i zawierające istotne błędy formalne nie mogą stanowić dowodu uznania kosztów poniesionych w ramach podatku dochodowego od osób fizycznych, niezależnie od opisanej przez Skarżącego staranności w ich wystawieniu.
Odmowa stwierdzenia nadpłaty w CIT za 2015 r. jest uzasadniona, gdy brak jest dokumentacji umożliwiającej weryfikację korekty cen transferowych i opłat za usługi wewnątrzgrupowe jako kosztów uzyskania przychodu (art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.).
Grunty będące w rekultywacji, należące do przedsiębiorcy, podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą do czasu ostatecznego zakończenia rekultywacji. Związek z działalnością wymaga analizy konkretnej sytuacji, niezależnie od posiadania.