Dopuszczalne jest oparcie wyceny budowli o wartość odtworzeniową, gdyż wartość rynkowa i odtworzeniowa są równoważnymi metodami zależnymi od cech nieruchomości, nawet gdy przepisy odwołują się do wartości rynkowej.

Nieruchomości wykorzystywane statutowo, lecz nie zawsze faktycznie na cele gospodarze, mogą być opodatkowane jak związane z działalnością gospodarczą, gdy formalnie i potencjalnie spełniają te przesłanki z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

W sprawie dotyczącej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości dopuszczalne jest ustalenie wartości budowli w oparciu o ich wartość odtworzeniową, gdy brak jest rynku dla tego typu obiektów. Organ podatkowy winien racjonalnie uzasadnić wybór metody wyceny oraz rozwiązać wątpliwości powstałe w wyniku opinii sporządzonych przez rzeczoznawców.

Dla stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej konieczna jest wykazanie rażącego naruszenia prawa, które polega na oczywistej sprzeczności treści decyzji z normą prawną (art. 247 § 1 pkt 3 o.p.). Rozszerzająca wykładnia tych wyjątkowych przesłanek jest niedopuszczalna.

W sprawie o ustalenie podstawy opodatkowania budowli w postaci utwardzenia terenu i ogrodzenia, dopuszczalne jest oparcie się na metodzie wyceny odtworzeniowej, gdy brak jest danych transakcyjnych. Ocena dowodów i wyceny przez organ podatkowy, dokonana zgodnie z zaleceniami sądu, była wystarczająco wnikliwa i zgodna z prawem.

Skarga kasacyjna M.I. nie znajduje uzasadnienia; sądy obu instancji prawidłowo rozstrzygnęły odmowę umorzenia zaległości podatkowych, właściwie analizując pojęcie interesu publicznego oraz przepisów proceduralnych.

Nie można uznać przesłanki braku winy w uchybieniu terminu przy składaniu odwołania przez podatnika za uprawdopodobnioną, jeśli nie dostarczono konkretnych dowodów na zaistnienie okoliczności usprawiedliwiających opóźnienie.

Węzeł betoniarski, uznany za jedną złożoną budowlę, podlega opodatkowaniu jako wolnostojące urządzenie techniczne, nie zaś jako budynek, ze względu na jego trwałe związanie z gruntem oraz funkcjonalność jako jeden przedmiot materialny.

Decyzja o zabezpieczeniu, mimo jej wygaśnięcia, podlega kontroli merytorycznej ze względu na jej skutki prawne nadal istniejące w sferze prawa podatkowego, a brak takiej kontroli stanowi naruszenie prawa podatnika do sądu.

Świadczenie z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych uznane jest za dochód z działalności gospodarczej prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej, kwalifikując się do zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Skarga kasacyjna odrzucona; spółka uczestniczyła w karuzeli podatkowej, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego. Organy poprawnie zakwestionowały rachunki za nieistniejące zdarzenia gospodarcze.

Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu, sąd administracyjny ma obowiązek badania jej legalności w celu ochrony praw podatnika. Niezależnie od formalnego wygaśnięcia, skutki decyzji mogą trwać i muszą podlegać kontroli sądowej.