Dla zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o Policji wystarczające jest sporządzenie postanowienia o przedstawieniu zarzutów, niezależnie od jego ogłoszenia, respektując odmienność regulacji prawa administracyjnego od procesu karnego.

Sąd Okręgowy, uchylając wyrok sądu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, rażąco naruszył przepisy art. 437 § 2 zdanie 2 k.p.k. Brak było podstaw do pełnego powtórzenia postępowania dowodowego; sąd powinien samodzielnie uzupełnić dowody.

Wydalenie ze służby funkcjonariusza Policji uzasadnione jest umyślnym naruszeniem przepisów dyscyplinarnych przez niezasadne użycie środków przymusu oraz fałszowanie przebiegu zdarzeń, co czyni działanie niezgodne z przepisami ustawy o Policji.

Od organu administracji oczekuje się wykonania wyroku sądu poprzez udostępnienie informacji publicznej bądź wydanie decyzji o odmowie w ramach nadużycia prawa, co nie zostało uczynione, skutkując oddaleniem skarg kasacyjnych.