Decyzja o obowiązku zwrotu dofinansowania przez Fundację za niezrealizowanie projektu zgodnie z umową była prawidłowa. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną wobec braku zarzutów procesowych i materiałowej oceny przez sąd I instancji.

Brak uzyskania zgody zstępnych rolników na przekazanie gospodarstwa rolnego na rzecz Skarbu Państwa nie stanowi rażącego naruszenia prawa, gdy z materiału nie wynika, że praca w gospodarstwie była ich głównym źródłem utrzymania, a jego przejęcie nastąpiło na zgodny wniosek właścicieli.

W postępowaniu o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, związek przyczynowy między sprawowaną opieką a brak możliwości zatrudnienia musi być jednoznaczny. Sam fakt opieki nad osobą niepełnosprawną nie uzasadnia przyznania świadczenia, jeśli nie wymaga stałej obecności opiekuna.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznając, że ustalenie przez SKO daty dowiedzenia się o decyzji było niewystarczająco udokumentowane, co przełożyło się na nieprawidłowe wnioski dotyczące terminu wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.

Uchwała w przedmiocie stypendiów m.st. Warszawy SAPERE AUSO, naruszając art. 90t ust. 4 u.s.o., istotnie naruszała prawo, poprzez niewłaściwe określenie kręgu adresatów stypendiów oraz wprowadzenie niedozwolonych kryteriów ich przyznawania.

Decyzję o wygaszeniu stosunku służbowego skarżącego w Służbie Celno-Skarbowej uznano za uzasadnioną i zgodną z art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS, ponieważ oparto ją na kryteriach kwalifikacji, przebiegu służby oraz miejsca zamieszkania.

Organ administracyjny nie pozostaje w bezczynności, gdy udziela odpowiedzi zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, mimo że nie spełniają one w pełni oczekiwań wnioskodawcy.

Obywatel ma prawo do uzyskania informacji o darowiznach wpływających na majątek jednostek samorządowych, nawet gdy dane dotyczące darczyńcy objęte są prywatnością, co obliguje organ do wydania odpowiedniej decyzji administracyjnej.

W obecnym stanie prawnym, władający powierzchnią ziemi ponosi odpowiedzialność za usunięcie odpadów, chyba że jednoznacznie wykaże, że faktycznym posiadaczem lub wytwórcą odpadów był inny podmiot.