WSA w Krakowie, oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego, nie rozpoznał istoty sprawy oraz naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek całościowego rozpoznania całego materiału dowodowego i prawnego, niezależnie od formułowanych przez strony wniosków i zarzutów.
Orzeczenie Sądu Najwyższego stwierdza naruszenie art. 42 § 1a k.k., co powoduje uchylenie wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem prawidłowego orzeczenia środka karnego zgodnie z nowym stanem prawnym.
Decyzje organów uczelni dotyczące przyznania zwiększonego stypendium doktoranckiego są zaskarżalne w trybie administracyjnoprawnym, a autonomia szkół wyższych nie wyklucza sądowej weryfikacji działań w obszarze wynikającym z przepisów prawa powszechnie obowiązującego.
Informacje dotyczące kosztów nabycia surowców strategicznych, jak i samej ilości tych surowców, mogą podlegać ochronie jako informacje niejawne, w celu ochrony interesów bezpieczeństwa państwa i gospodarki, co usprawiedliwia odmowę ich udostępnienia.
Oddalenie skargi kasacyjnej; organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż działał zgodnie z u.d.i.p.; żądane informacje częściowo nie obejmowały danych publicznych.
Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy i funkcjonalnie związane z jego działalnością gospodarczą powinny być opodatkowane według wyższej stawki podatku od nieruchomości, bez względu na ich faktyczne wykorzystanie do celów mieszkalnych, zgodnie z danymi ewidencji gruntów i budynków.
Uchwała, która pozostawia wniosek bez rozpoznania z powodu braków formalnych, nie stanowi decyzji administracyjnej podlegającej zaskarżeniu w drodze odwołania. Prawidłowym środkiem prawnym w przypadku zaniechania jest skarga na bezczynność organu.
NSA oddalił skargę kasacyjną D. A., uznając za zgodne z prawem żądanie zwrotu środków PFRON, ze względu na niewypełnienie umowy dofinansowania. Wykazano, że strona nie umożliwiła przeprowadzenia przewidzianej umownie kontroli pojazdu oraz zaniechała poinformowania organu o istotnych zmianach.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie ocenił materiał dowodowy, niepotrzebnie żądając dowodów dotyczących wodoodporności, co nie miało istotnego wpływu na klasyfikację taryfową. Sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia.
Czynność organu dotującego w przedmiocie wyrażenia zgody na udzielenie dotacji podlega sądowoadministracyjnej kontroli legalności, a skargi kasacyjne nieuwzględniające tej zasady nie mają uzasadnionych podstaw.
Skarga kasacyjna E. Sp. z o.o. została oddalona z uwagi na brak istotnego wpływu zarzutów proceduralnych na wynik postępowania; uznano decyzję o zwrocie środków z dofinansowania za prawidłową.
Skarga kasacyjna wniesiona przez Prezydenta Miasta Radomsko została oddalona, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie zawiera ona uzasadnionych podstaw prawnych do uchylenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie dotacji oświatowej.
Skarga kasacyjna A. B. nie zasługuje na uwzględnienie. Środki unijne zostały wykorzystane niezgodnie z umową, co uzasadniało decyzję o ich zwrocie. Brak uchybień sądu i organu administracyjnego.
Właściciele nieruchomości są obowiązani do usunięcia odpadów, jeśli ich zdeponowana ilość na działce przekracza ustalone normy, niezależnie od subiektywnej chęci zagospodarowania tej ziemi, z uwagi na kwalifikację jako odpady według obowiązujących przepisów o odpadach.
Udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wynagrodzenia Prezesa Zarządu spółki, której większościowym udziałowcem jest Skarb Państwa, nie może być ograniczone, chyba że spółka wykaże, iż informacja ta ma obiektywny przymiot tajemnicy przedsiębiorcy, co wymaga pełnej i precyzyjnej argumentacji.
Sąd najwyższej instancji podtrzymuje uznanie oczywistości omyłki pisarskiej jako podstawy do sprostowania dokumentu urzędowego, podkreślając konieczność zgodności sprostowania z ogólną wolą organu wyrażoną w dokumencie, bez ingerencji w merytorykę decyzji administracyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że bezczynność Ministra Sprawiedliwości nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Brak odpowiedzi na część wniosku informacyjnego uznano za wynik błędnej interpretacji prawnej.
W przypadku służby przygotowawczej nie ma podstaw do przyznania rekompensaty utraconego wynagrodzenia, ponieważ osoby pełniące tę służbę nie spełniają przesłanek bycia żołnierzami rezerwy z przydziałem kryzysowym, co wyłącza zastosowanie art. 119a ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP.
W przypadku stwierdzenia niedoboru finansowego wynoszącego ponad 15 000 zł, wskutek wydatkowania środków na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem, istnieją podstawy do obligatoryjnego odwołania komornika sądowego bez względu na umyślność działań.