Zgodność miejscowego planu zagospodarowania z ustaleniami studium nie zakłada identyczności zapisów obu aktów, lecz wymaga unikania ich sprzeczności i respektowania kierunków zagospodarowania przestrzennego. Plan miejscowy może doprecyzować ustalenia studium bez ich dowolnej modyfikacji.

Art. 165b Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania do postępowań dotyczących nałożenia kar pieniężnych przewidzianych w ustawie o SENT; kara ta ma charakter administracyjny a nie podatkowy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przewóz towaru objętego systemem SENT wymaga spełnienia określonych obowiązków przez przewoźnika. Niedopełnienie ich stanowi podstawę do nałożenia kary, a brak dowodów na złą kondycję finansową wyklucza odstąpienie od jej nałożenia.

Polskie Koleje Państwowe, nie posiadając tytułu prawnego do nieruchomości, nie mogą wykluczyć jej komunalizacji na rzecz gminy. Władanie nieruchomością musi mieć umocowanie prawne, aby stwierdzić jej wyłączenie z komunalizacji na podstawie ustawy komunalizacyjnej.

Dla uzyskania odstępstwa od wymogów odległościowych w sprzedaży alkoholu, warunkiem sine qua non jest kontynuacja działalności przez tego samego przedsiębiorcę w tej samej lokalizacji. Nowy podmiot nie może przejąć tych uprawnień poprzez umowę cywilnoprawną.

Pojęcie "reklamy" w rozumieniu art. 4 pkt 23 u.d.p. obejmuje nie tylko treść wizualną, ale także jej konstrukcyjne elementy nośne, co uzasadnia nałożenie kary za przekroczenie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, niezależnie od demontażu części treści reklamowych.

Skarga kasacyjna dotycząca nałożenia kar pieniężnych za niewykonanie obowiązków w systemie SENT została oddalona. NSA uznał decyzję organów administracji za zgodną z prawem, a obowiązki uzupełniania danych za kluczowe i nieformalnie naruszone.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że doręczenie decyzji administracyjnej na podstawie art. 44 k.p.a. nie naruszało przepisów procedury administracyjnej, a przesłanki wznowieniowe z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. nie były zasadne, tym samym oddalił skargę kasacyjną.

Posiłkując się przepisami K.p.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak przesłanek wznowieniowych zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wyklucza możliwość uchylenia decyzji o nałożeniu kary, gdy doręczenie było zgodne z regulacjami.

Zezwolenie na realizację inwestycji drogowej podlega kontroli wyłącznie pod względem formalnoprawnym, a ograniczenia prawa własności są dopuszczalne, jeśli dotycząc celu publicznego i przewidują odszkodowanie. Organy administracyjne nie oceniają racjonalności rozwiązań technicznych.

Zgłoszenie znaku towarowego słownego "X" nie narusza praw osobistych ani majątkowych skarżącego, a odmowa uwzględnienia sprzeciwu jest zgodna z przepisem art. 1321 ust. 1 pkt 1 p.w.p. Wcześniejsze używanie oznaczenia "X" przez skarżącego nie przesądza o prawie do jego ochrony w ramach postępowania patentowego.

Zajęcie pasa drogowego bez ważnego zezwolenia skutkuje odpowiedzialnością administracyjną bez względu na winę sprawcy. Zatrzymanie procesu dostosowywania nośników reklamowych do uchwały krajobrazowej nie zwalnia z obowiązku uzyskania nowego zezwolenia na dalsze zajmowanie pasa.

Budowa gazociągu średniego ciśnienia w Kielcach stanowi inwestycję celu publicznego o lokalnym znaczeniu gminnym, zgodnie z art. 2 pkt 5 u.p.z.p., gdyż spełnia cel zaopatrzenia w gaz jako zadanie własne gminy, co uzasadnia decyzję lokalizacyjną organu.

Organ, dokonując oceny egzaminu adwokackiego, musi przypisać odpowiednie wartości punktowe każdemu zadaniu zgodnie z ustawowymi kryteriami, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w szczegółowym uzasadnieniu pozwalającym na kontrolę prawidłowości tej oceny.

Kara administracyjna za naruszenia przepisów o gospodarce odpadami, wynikająca z przekroczenia ilości magazynowanych odpadów i nieprzestrzegania warunków zezwolenia, jest zasadna, gdyż ustalenia faktyczne potwierdzają naganne działania, a przepisy prawne (art. 194 ust. 5 u.o.o.) nie przewidują dowolności w ich stosowaniu.

Nieterminowo doręczona decyzja ustalająca administracyjną karę pieniężną skutkuje przedawnieniem zobowiązania za określony okres, przy czym dla różnych okresów analizowany jest odrębnie bieg przedawnienia. Sąd potwierdził prawidłowość zastosowania przepisów przez organy odwoławcze. Zarzuty przedawnienia okazały się częściowo zasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka oddalenie skargi kasacyjnej, podtrzymując ustalenia w zakresie bezczynności Wójta Gminy oraz rażącego naruszenia prawa poprzez przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. Wymierzona kara pieniężna pozostaje w mocy.

Bezczynność organu administracji oraz przewlekłe prowadzenie postępowania, skutkujące nadmiernym opóźnieniem w wydaniu decyzji administracyjnej, mogą prowadzić do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa i nałożenia grzywny na organ przez sąd administracyjny.

Organ administracyjny pozostaje w bezczynności, jeżeli nie rozpatrzy w pełni wniosku o udostępnienie informacji, szczególnie gdy anonimizacja dokumentu jest nieuzasadniona. Nieudzielenie pełnych informacji lub niewydanie decyzji odmownej uniemożliwia kontrolę sądu nad działaniami organu.