Zezwolenie na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w celu przebudowy linii napowietrznej 110 kV jest zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego. Prawidłowość wskazania strony postępowania administracyjnego oraz uzasadnienie wyroku nie naruszają przepisów postępowania.

Bezczynność organu administracyjnego naruszająca rażąco prawo uzasadnia przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. W przypadku opieszałości organu sąd może zastosować środki dyscyplinujące mieszczące się w granicach sędziowskiego uznania.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że niewłaściwe ustalenie statusu prawnego drogi publicznej na dzień 31 grudnia 1998 r. stanowi naruszenie prawa materialnego i proceduralnego uzasadniające uchylenie decyzji odmownych stwierdzających nabycie nieruchomości z mocy prawa przez gminę.

Postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego o odmowie zapoznania się z aktami sprawy było zgodne z prawem, gdyż pełnomocnictwo pracownika nie obejmowało wglądu po zakończeniu czynności kontrolnych i wszczęciu postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za znaczące uchybienie obowiązku notyfikacyjnego zbycia pojazdu zgodnie z art. 78 ust. 2 pkt 1 PRD.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok WSA w Krakowie, uznając naruszenie prawa materialnego oraz zasady proporcjonalności przez ograniczenia w miejscowym planie, i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez WSA.

NSA uznał, że władztwo planistyczne gminy musi być zgodne z zasadą proporcjonalności. Wyrok WSA uchylono, nakazując ponowne rozpatrzenie zgodności MPZP z interesem skarżących oraz przepisami planowania przestrzennego.

Członek zarządu spółki odpowiada za jej zobowiązania, gdy nie zgłoszono wniosku o upadłość mimo niewypłacalności, której podstawą może być niespłacalna należność nawet jednego wierzyciela, jeśli zobowiązania przewyższają majątek przez 24 miesiące.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna M.S. była niezasadna z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw procesowych i materialnoprawnych, co skutkowało oddaleniem skargi i utrzymaniem w mocy zaskarżonego wyroku. Strona wnosząca skargę kasacyjną nie wykazała związku przyczynowego pomiędzy rzekomym naruszeniem a wynikiem sprawy.

Decyzja Prezydenta Miasta G. z 22 października 2020 r., zatwierdzająca projekt budowlany z otworem okiennym w ścianie budynku, nie narusza rażąco prawa. Brak jest zakazu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dotyczącego takiego wykonania, co wyłącza przesłanki stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Sąd kasacyjny potwierdza zobowiązanie organu administracji do załatwienia sprawy bez zwłoki, oddalając zarzuty dotyczące rzekomego braku przewlekłości w postępowaniu oraz naruszeń proceduralnych, utrzymując wyrok I instancji w mocy.