Wydanie decyzji o nakazie rozbiórki przed dniem wejścia w życie nowelizacji Prawa budowlanego stanowi przeszkodę do wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego, niezależnie od ostateczności tej decyzji.

Bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej dotyczących działań spółek gospodarujących mieniem publicznym może naruszać prawo do informacji publicznej, jeżeli brak jest uzasadnionej przyczyny jego odmowy.

Umowy dotyczące przygotowania i przeprowadzenia zajęć dydaktycznych, nie prowadzące do stworzenia twórczego rezultatu, kwalifikują się jako umowy zlecenia, podlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, niezależnie od autonomii umownych deklaracji stron.

Spółka cywilna nie może być stroną w postępowaniu administracyjnym, a decyzja skierowana do spółki cywilnej, z wymienionymi wspólnikami, nie jest obarczona kwalifikowaną wadą prawną. Skarga kasacyjna dotycząca oceny zgodności inwestycji z sąsiedztwem była niezasadna. Oddalenie skargi zgodnie z art. 184 p.p.s.a.

Skarga kasacyjna, oparta na niewłaściwym zastosowaniu art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej oraz przepisów ustawy o COVID-19, zostaje oddalona z uwagi na brak podstaw do jej uwzględnienia oraz niespełnienie wymogów proceduralnych przez skarżącą.

W celu dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, niezbędnym jest wykazanie rzeczywistego interesu społecznego, który wykracza poza ogólne cele statutowe i spełnia indywidualne wymagania konkretnego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w postępowaniu oceniającym dobrą reputację przewoźnika drogowego obowiązek dowodowy dotyczący działań naprawczych spoczywa na przedsiębiorcy; organ administracyjny nie jest zobowiązany do wielokrotnego wezwania do przedstawienia takich dowodów, a brak ich przedłożenia może skutkować utratą dobrej reputacji.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną M.R., uznał, że wymagalność obowiązku szczepień jest zgodna z przepisami prawa materialnego i proceduralnego, w tym art. 174 i 145 p.p.s.a., przy czym brak jest podstaw do konstytucyjnych zarzutów ograniczenia praw obywatelskich.

NSA orzeka, iż decyzje organów administracji publicznej, odmawiające stwierdzenia choroby zawodowej na podstawie spójnych orzeczeń lekarskich, nie naruszają przepisów postępowania administracyjnego, gdyż rola organu ogranicza się do oceny proceduralnej, nie zaś merytorycznego zastępowania jednostek orzeczniczych.