Przyznanie ulgi płatniczej poprzez odroczenie zapłaty podatku w związku z ważnym interesem podatnika i publicznym jest uzasadnione, gdyż ulgi te pełnią rolę pomocy podatkowej, zapobiegając szkodom społeczno-gospodarczym. Organy muszą przestrzegać granic uznania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że metoda alokacji odliczenia podatku naliczonego, przedstawiona przez Miasto G., nie spełnia wymagań obiektywnego odzwierciedlenia użycia aktywów dla celów działalności gospodarczej ani nie jest zgodna z zasadą neutralności VAT.

Strona nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdy faktyczne dostawy nie są realizowane przez podmioty wymienione na fakturach, a niewykazanie tożsamości odbiorcy eksportu towarów wyklucza stawkę 0% VAT.

Podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz do zastosowania zerowej stawki VAT, jeśli nie dochował należytej staranności w weryfikacji kontrahentów, co skutkuje kwestionowaniem rzeczywistego charakteru transakcji oraz tożsamości odbiorców.

Ponowne powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d., stwierdzone notarialnym aktem poświadczenia dziedziczenia, nie powoduje konieczności składania zeznania podatkowego. Termin przedawnienia w związku z tym wynosi 3 lata.

Dla powstania odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej wystarczające jest ustalenie, że pełnił on funkcję w dacie powstania zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej.

Skarga kasacyjna, jako formalny środek zaskarżenia, musi być precyzyjnie uzasadniona; brak takiego uzasadnienia prowadzi do jej oddalenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie może przekroczyć granic skargi, a skuteczne zarzuty muszą odnosić się do błędnej interpretacji lub zastosowania przepisów prawa materialnego i postępowania.

W sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej z rażącym naruszeniem prawa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak jest przesłanek do uznania rażącego naruszenia, gdyż decyzja odpowiadała ówczesnej linii orzeczniczej, a problem instrumentalności postępowań karnych nie był wtedy oczywisty.

Organ interpretacyjny nie może wymagać od wnioskodawcy uzupełnienia wniosku o interpretację podatkową poprzez kwalifikację prawną usług według przepisów spoza prawa podatkowego, do których odsyła prawo podatkowe.

Świadczenie rezerwowego zasilania gazem ziemnym stanowi kompleksową usługę na gruncie VAT. Elementem dominującym jest zapewnienie ciągłości zasilania, a dostawa gazu, jako świadczenie pomocnicze, nie posiada samoistnego charakteru. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania tej usługi.

Dokonanie instrumentalnego wszczęcia postępowania karnego skarbowego przez organ podatkowy celem zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych nie zostało udowodnione. Organy prawidłowo zastosowały przepisy, czego potwierdzeniem jest prawomocne skazanie skarżącego za czyny tożsame z podstawą decyzji podatkowych.

Wyrok TSUE z dnia 16 października 2019 r. nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, ponieważ jego wykładnia jest już ugruntowana i nie zmienia zasadniczo interpretacji norm unijnych wobec prawa krajowego, naruszając stabilność decyzji ostatecznej.

Otwarcie w odpowiednim czasie postępowania restrukturyzacyjnego zwalnia z odpowiedzialności za zaległości podatkowe zarządu, równorzędnie do wniosku o ogłoszenie upadłości, bez dodatkowych przesłanek (art. 116 § 1 o.p.).

Faktury wystawione za usługi doradcze, nie poparte wystarczającymi dowodami rzeczywistego wykonania, nie uprawniają do odliczenia VAT, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT.

Łączne zobowiązanie pieniężne, określone w art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym, nie tworzy nowego zobowiązania podatkowego, a stanowi formę jego poboru. Zaskarżona decyzja organu podatkowego o łącznym zobowiązaniu była zgodna z prawem, brak podstaw do stwierdzenia jej nieważności.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki kapitałowej za zaległości podatkowe spółki na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej powstaje po wykazaniu przez organ bezskuteczności egzekucji wobec spółki, natomiast zwolnienie się z tej odpowiedzialności wymaga od członka zarządu udowodnienia przesłanek egzoneracyjnych.

Członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeśli nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości w odpowiednim czasie i nie wykazał braku własnej winy, w sytuacji gdy egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna.

Dla celów podatku akcyzowego zasadnicze przeznaczenie pojazdu decyduje o jego klasyfikacji. Zasługuje na uwzględnienie, jeśli przewóz towarów jest główną funkcją pojazdu, ten kwalifikuje się do CN 8704.