Wydatki poniesione na budowę części socjalno-biurowej w ramach nowej inwestycji mogą być uznane za koszty kwalifikowane, o ile odpowiadają one warunkom określonym w decyzji o wsparciu i mają na celu poprawę zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa.

Uzyskanie zwolnienia lekarskiego obejmującego termin wezwania do złożenia wyjaśnień może stanowić usprawiedliwienie niewypełnienia tego obowiązku, a nałożenie kary porządkowej wymaga wykazania jej przesłanek oraz adekwatności.

Współczesna wykładnia art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f uznaje moment poniesienia wydatku za tożsamy z momentem odpłatnego zbycia udziałów, co wyklucza uwzględnienie kosztów historycznych przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z ich sprzedaży.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając brak przewlekłości postępowania zarzucanej Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej, uchyla wyrok sądu pierwszej instancji oraz oddala skargę, podkreślając konieczność wnikliwości proceduralnej.

Przedawnienie zobowiązania podatkowego może zostać skutecznie zawieszone przez wszczęcie postępowania karnego skarbowego, jeśli podatnik został prawidłowo o tym zawiadomiony przed upływem nominalnego terminu przedawnienia, a organy podatkowe mają obowiązek prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, nie identyfikując nieznanych podatnikowi kontrahentów.

Za zaległości podatkowe spółki odpowiadają solidarnie członkowie jej zarządu, jeśli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna, a członek zarządu nie wykaże przesłanek zwalniających go z odpowiedzialności, takich jak nieskuteczne wykazanie, że mienie spółki umożliwi zaspokojenie zaległości.

Dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu nie wystarcza formalne posiadanie faktury; konieczne jest wykazanie, że wydatek został rzeczywiście poniesiony, zapłacony w sposób zgodny z przepisami oraz że świadczenie wykonał podmiot wskazany w dokumencie.

Skarga kasacyjna została oddalona, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów postępowania ani prawa materialnego w ocenianiu decyzji administracyjnej, a odmowa przyjęcia zgłoszenia celnego i naliczenie dodatkowego cła były zgodne z prawem.

NSA uznał, że limit przychodów 200.000 zł z art. 12 ust. 13 dotyczy zarówno przychodów z majątku wspólnego, jak i osobistego małżonków, obejmując jednolitym opodatkowaniem całkowite przychody przy złożeniu stosownego oświadczenia.

Nieruchomości przekazane w użytkowanie, lecz niewykorzystane faktycznie na cele statutowe, pozostają związane z działalnością gospodarczą właściciela; sama możliwość przyznania ulg podatkowych w czasie pandemii nie jest wystarczającą przesłanką do zwolnienia z podatku od nieruchomości.

Przesłanka bezskuteczności egzekucji z majątku spółki, wykazana przez organ podatkowy, uzasadnia odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. Zaniechanie zgłoszenia wniosku o upadłość oraz brak wskazania mienia dostępnego do egzekucji wyłączają przesłanki egzoneracyjne.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego w VAT może być realizowane tylko w warunkach zgodności podmiotowej i przedmiotowej danych wykazanych w fakturze z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń gospodarczych; nie przysługuje podatnikowi, który świadomie uczestniczy w transakcjach oszukańczych lub powinien był o tym wiedzieć.

Związek nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nie może być utożsamiany wyłącznie z faktem jej posiadania przez przedsiębiorcę, lecz obejmuje także faktyczne lub potencjalne wykorzystywanie nieruchomości w ramach tej działalności.

Czynność wykreślenia podatnika z rejestru VAT w trybie art. 96 ust. 9a pkt 4 u.p.t.u. ma charakter materialno-techniczny, nie wymagający odrębnego uzasadnienia, o ile wcześniej zostały spełnione inne przesłanki proceduralne i materialne związane z postępowaniem podatkowym.

Odpowiedzialność subsydiarna członka zarządu spółki za zaległości podatkowe jest uzasadniona, jeżeli nie wykazał on zgłoszenia wniosku o upadłość spółki w odpowiednim czasie ani braku swojej winy w zaniechaniu tego obowiązku.

Bezprzedmiotowość postępowania o umorzenie odsetek nie zachodzi, gdy zaległości są uiszczone po złożeniu wniosku i wszczęciu postępowania, co wymaga jego merytorycznego rozpoznania.

Sąd nie może ograniczać ustaleń do granic skargi. Przedawnienie zobowiązania należy badać ex officio. Naruszenie tej zasady uzasadnia uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji.