W przypadku braku skutecznego doręczenia decyzji organu podatkowego, nie rozpoczyna się bieg terminu do wniesienia odwołania, co wyklucza możliwość jego przywrócenia, zgodnie z art. 162 § 1 O.p.

Zawieszenie działalności gospodarczej nie wyłącza kwalifikacji nieruchomości jako związanych z działalnością gospodarczą dla celów podatkowych; pozostają one opodatkowane wyższą stawką od nieruchomości.

Przepisy art. 29a ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania, gdy nabycie usług dokumentowane jest fakturą wystawioną na usługodawcę, a nie faktycznego nabywcę. Czynności Fundacji K. nie spełniają przesłanek działania „w imieniu i na rzecz” uczestników, co wyklucza ich z nieopodatkowania.

Budynki przedsiębiorstwa będące w jego posiadaniu, nawet w złym stanie technicznym, są związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., o ile brak decyzji ostatecznej wyłączającej je z użytkowania.

Wydanie decyzji zabezpieczającej przybliżoną kwotę zobowiązań podatkowych w trybie art. 33 § 1 o.p. jest zasadne, gdy zachodzi uzasadniona obawa ich niewykonania, a przedawnienie jest zawieszone przez decyzję zabezpieczającą. Brak uzasadnienia skargi kasacyjnej oznacza oddalenie środka odwoławczego wobec prawidłowego ustalenia stanu faktycznego.

Doręczenie zastępcze decyzji podatkowej, w trybie art. 150 O.p., musi spełniać wymóg jednoznacznego dowodu zawiadomienia adresata, inaczej doręczenie jest nieskuteczne, co uniemożliwia zamknięcie drogi do zaskarżania.

W przypadku dobrowolnego umorzenia udziałów w spółce z o.o., powstałej w wyniku przekształcenia, kosztem uzyskania przychodu jest wartość bilansowa majątku spółki przekształcanej przypadająca na wspólnika na dzień przekształcenia, a nie historyczny koszt ich nabycia.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrzymuje w mocy wyrok WSA, potwierdzając prawidłowość odmowy podatkowej ulgi w kontekście art. 67a § 1 pkt 3 o.p., wykazując, że organ prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie przekroczył granic uznania administracyjnego.

Decyzja orzekająca o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości spółki nie wywiera skutków prawnych, jeśli doręczona zostaje po przedawnieniu głównego zobowiązania podatkowego. Moment doręczenia jest decydujący dla skuteczności takiej decyzji.

Decyzja SKO uchylająca decyzję Burmistrza była zasadna, mimo błędów proceduralnych, które nie wpływały istotnie na prawidłowość końcowego rozstrzygnięcia uchylającego rozpatrywaną decyzję.

Właściwe opodatkowanie nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą wymaga m.in. posiadania przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą oraz braku formalnego wyłączenia z użytkowania przez decyzję organu nadzoru budowlanego, niezależnie od złego stanu technicznego budynku.

Transakcja pomiędzy stronami polega na dostawie towarów oraz świadczeniu usługi najmu, podlegając opodatkowaniu VAT bez zastosowania zwolnienia dla usług finansowych; obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Działalność wspierająca irlandzką spółkę przez pracowników działa zdalnie w Polsce nie tworzy zakładu podatkowego w rozumieniu międzynarodowej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeśli nie posiada cech zasadniczej działalności przedsiębiorstwa.

W przypadku rozbieżności wykładni normy prawnej w orzecznictwie administracyjnym, działanie organu podatkowego zgodnie z jedną z przyjętych interpretacji nie spełnia przesłanki rażącego naruszenia prawa, nawet jeżeli sądy administracyjne prezentują alternatywne stanowiska.

NSA uchyla wyrok WSA i decyzję o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznając, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego miało charakter instrumentalny, jedynie w celu zawieszenia biegu przedawnienia.

Oddalenie skargi kasacyjnej T. sp. z o.o. w przedmiocie zaliczenia określonych kosztów do kosztów uzyskania przychodów za rok 2017, dokonując prawnej oceny rozbieżności związanych z wykładnią pojęcia "jednorazowej wartości transakcji" oraz zasadą rozpoznawania sprawy na posiedzeniu niejawnym w kontekście przepisów ustawy COVID-19.

Stan techniczny budynku nie stanowi przesłanki wyłączającej nieruchomość spod kategorii związanych z działalnością gospodarczą w kontekście opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Właściciel nieruchomości będącej w posiadaniu przedsiębiorcy podlega opodatkowaniu według stawek właściwych dla nieruchomości związanej z działalnością gospodarczą (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.).

Brak decyzji ostatecznej organu nadzoru budowlanego wyłączającej budynek z użytkowania uzasadnia uznanie nieruchomości za związaną z działalnością gospodarczą, mimo złego stanu technicznego budynku. Opodatkowanie odbywa się na podstawie jego formalnego ujęcia w środkach trwałych przedsiębiorstwa.