Serwer komputerowy wykorzystywany w usługach hostingu nie stanowi urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., co wyklucza jego opodatkowanie jako należności licencyjnej zgodnie z przepisami o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Oddalenie skargi kasacyjnej - NSA uznaje, iż zarówno skład sądowy WSA, jak i ustalenia dotyczące zawieszenia biegu terminu przedawnienia spełniają wymogi prawne. Podnoszone zarzuty nieważności nie znajdują podstaw.
Działalność budowlano-inwestycyjna skarżącej nie wykazała cech działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej. Wyrok sądu pierwszej instancji zgodny z prawem, mimo zarzucanych braków proceduralnych.
Skarga kasacyjna dotycząca ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych została oddalona, gdyż nie wykazano przesłanek art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, a zarzuty nie były związane z przedmiotem postępowania ograniczanego do oceny zaliczek a nie całego rozliczenia.
Koszty związane z nabyciem udziałów, poniesione w celu uzyskania przychodów operacyjnych, mogą być kwalifikowane jako koszty pośrednie i alokowane proporcjonalnie do różnych źródeł przychodów, zgodnie z kluczem przychodowym określonym w art. 15 ust. 2 u.p.d.o.p.
Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw w świetle art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej. Zarzuty skargi nie korespondują z przedmiotem postępowania, którego istotą jest wykazanie niewspółmierności zaliczek podatkowych.
Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. jest uzasadnione tylko wtedy, gdy istnieją nowe, nieznane wcześniej, a istotne okoliczności faktyczne.
Gmina, wykonując działalność związaną z wynajmem targowisk, działa jako podatnik VAT uprawniony do pełnego odliczenia podatku naliczonego, nawet jeśli realizuje także zadania własne gminy.
Miejsce zakończenia transportu towarów determinuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu WNT, niezależnie od tego, czy transport przechodzi przez inne państwa członkowskie. Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia prawa.
Przychód uzyskany z datio in solutum, w ramach którego certyfikaty inwestycyjne są przenoszone na wspólników, należy kwalifikować jako zysk kapitałowy podlegający opodatkowaniu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.
Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie stanowił podstawy do wznowienia postępowania podatkowego wobec D. sp. z o.o., ponieważ różnice w systemach prawnych uniemożliwiają zastosowanie wniosków z TSUE do polskiego porządku prawnego, a prawo do obrony oraz dostęp do dowodów zostały zapewnione.
Ograniczenie wynikające z art. 78 § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej nie obejmuje sytuacji, w której wypłata należności głównej wraz z oprocentowaniem obliczonym na podstawie tego przepisu następuje po upływie przewidzianego terminu bądź kwota dokonanego zwrotu nie pokrywa nadpłaty i zwrotu podatku wraz z oprocentowaniem.
Podatnik, który pomimo formalnej weryfikacji kontrahenta nie dopełnił należytej staranności, poprzez brak dokładnego badania rzetelności kontrahenta oraz świadomego ignorowania sygnałów ostrzegawczych w transakcjach, może zostać uznany za uczestnika oszukańczej działalności, lecz nie w formie świadomego organizatora. Skarga kasacyjna została oddalona.
Instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego nie powoduje przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a decyzje i dowody z innych postępowań mogą być legalnie używane przez organy podatkowe jako dowody w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że organ podatkowy może uznać decyzje i dowody z innych postępowań oraz wszczęcie postępowania karnego skutkujące przerwaniem biegu przedawnienia za skuteczne, pod warunkiem ich zgodności z prawem.
Zbieranie i gromadzenie mieszanin ropopochodnych w składzie podatkowym stanowi produkcję wyrobów akcyzowych (art. 87 ust. 1 u.p.a.), nawet jeśli spółka nie podejmuje działań kształtujących walory mieszaniny.
Współtwórcą programu komputerowego jest osoba, która faktycznie przyczyniła się do jego twórczego wytworzenia, co oznacza, że sama współpraca z twórcą oraz udział w procesie bez twórczego wkładu nie kwalifikuje się jako współautorstwo w rozumieniu przepisów o ochronie praw autorskich.