Posiadane przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością grunty, budynki i budowle należy uznać za związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., nawet jeśli są one wykorzystywane do świadczenia usług publicznych na podstawie umowy z gminą.

Przepis art. 89 ust. 2 u.p.a. wymaga, aby wyroby energetyczne, będące elementami procesu produkcji paliw, które same nie są przeznaczone do opału czy napędu, mogły korzystać z zerowej stawki akcyzy do czasu ich połączenia w gotowy produkt końcowy.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zostaje oddalona z uwagi na nieuzasadnione kwestionowanie wyroku WSA, który prawidłowo uznał niezgodność decyzji organów podatkowych z prawem, z powodu braku dostatecznych dowodów uczestnictwa podatnika w fikcyjnych transakcjach.

Dopuszczalne jest dokonanie zmiany ostatecznej decyzji podatkowej w sytuacji zaistnienia nowych, istotnych okoliczności faktycznych dotyczących klasyfikacji nieruchomości, uzasadniających określenie należności podatkowych według stawki innej niż dla budynków mieszkalnych.

Bezzasadna odmowa dostarczenia dokumentacji podatkowej, pomimo prawidłowego wezwania, uzasadnia nałożenie kary porządkowej na podstawie art. 262 Ordynacji podatkowej, z uwagi na brak obiektywnych przeszkód jej realizacji i niewłaściwe ocenianie zasadności wezwań przez podatnika.

Grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury wodno-kanalizacyjnej użytkowane przez spółkę z o.o., jako przedmioty opodatkowania, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyż są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i nie spełniają przesłanek do zwolnienia podatkowego.

Grunty, budynki i budowle używane przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w ramach infrastruktury wodno-kanalizacyjnej podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako związane z działalnością gospodarczą, gdyż spółka spełnia kryteria przedsiębiorstwa komercyjnego, i nie może uzyskać zwolnienia przewidzianego dla jednostek samorządowych.

Osoba trzecia, wobec której orzeka się o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, nie nabywa statusu podatnika ani płatnika, a więc nie podlega reżimowi ewidencyjnemu przewidzianemu w ustawie o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości przewidziane w art. 7 ust. 1 pkt 15 u.p.o.l. ma zastosowanie wyłącznie do gruntów i budynków stanowiących własność gminy, a nie do nieruchomości będących w posiadaniu spółek prawa handlowego, nawet jeśli wykonują one zadania z zakresu zbiorowego odprowadzania ścieków.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie była bezzasadna i oddalił ją, potwierdzając uchylenie decyzji podatkowej jako prawidłowej na korzyść Skarżącego pomimo zarzutów dotyczących nierzetelności faktury zakupu.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów dotyczących błędów w ocenie materiału dowodowego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, co skutkuje utrzymaniem w mocy uchylenia decyzji podatkowej.

NSA uznał za zasadne zarzuty skargi kasacyjnej i orzekł o uchyleniu wyroku WSA z powodu nieujawnienia zastosowania wytycznych wskazanych w poprzednim wyroku NSA, zobowiązując WSA do ponownego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem zarzutów kasacyjnych i wytycznych NSA.

Zarówno przepisy prawa krajowego, jak i unijnego, nie pozwalają na odliczenie podatku naliczonego przy WNT, jeżeli towar znajduje się w momencie zakończenia transportu w innym państwie członkowskim. Należy opodatkować WNT w państwie, którego numer VAT został użyty w transakcji, chyba że podatnik udowodni opodatkowanie nabycia w państwie docelowym.

Zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów musi być opodatkowane w kraju nabywcy, który dysponował właściwym numerem identyfikacyjnym, jeśli nabywca nie spotka się z jego opodatkowaniem w kraju zakończenia transportu. W takich okolicznościach brak rejestracji oraz nieprawidłowości formalne powodują konieczność rozliczenia podatku w Polsce.

Samo posiadanie przez przedsiębiorcę gruntu, budynku lub budowli nie przesądza o związaniu tych nieruchomości z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.; konieczne jest wykazanie faktycznego lub potencjalnego ich wykorzystania do działalności gospodarczej o charakterze zarobkowym.

Spółka prowadząca działalność w zakresie odprowadzania i oczyszczania ścieków, wykonująca te czynności na podstawie umowy z gminą, jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych; posiadane przez nią nieruchomości podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą.

NSA orzekł, że postępowanie dotyczące odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej wszczęte po ogłoszeniu jej upadłości nie odnosi się do masy upadłości, jeśli zobowiązanie powstało po ogłoszeniu upadłości. W związku z tym nie było podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji podatkowych i postępowanie podatkowe może być prowadzone z udziałem upadłego, a nie syndyka.

Skarga kasacyjna musi zawierać precyzyjne uzasadnienie zarzutów, skupiające się na konkretnych błędach w rozumowaniu sądu pierwszej instancji; ogólne powtórzenie wcześniejszej argumentacji nie stanowi podstawy do jej uwzględnienia. NSA oddala skargę kasacyjną, kierując się nieuzasadnionymi zarzutami procesowymi.