Dla skorzystania z preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości konieczny jest wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, nawet przy prowadzeniu działalności związanej z udzielaniem świadczeń zdrowotnych.

NSA uznał, że w przypadku braku danych o powierzchni użytkowej w ewidencji gruntów i budynków, organy podatkowe mogą ustalać tę wartość na podstawie dodatkowych dowodów, w tym projektów budowlanych, co jest zgodne z prawem podatkowym i potwierdza stanowisko organów w zakresie przyjęcia powierzchni użytkowej budynku jako podstawy opodatkowania.

Dane dotyczące powierzchni użytkowej budynków, nieujęte w ewidencji gruntów i budynków, mogą być ustalone przez organy podatkowe w oparciu o inne dostępne dowody, które są zgodne z zasadami dowodzenia w postępowaniu podatkowym.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w zakresie naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 120, art. 122, art. 187 § 1 o.p., przekazując sprawę do ponownego rozpoznania celem zbadania prawidłowości zastosowania przepisów o zwolnieniach podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Gliwicach oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu naruszenia przepisów postępowania, które skutkowało pozbawieniem strony prawa do obrony, uznając nieważność postępowania.

NSA oddala skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, stwierdzając, że w zakresie ustalenia pochodzenia towarów władze kraju importu muszą respektować weryfikacje organów kraju eksportu bez prawa do własnych ustaleń.

Ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy nie wyłącza stosowania wyższej stawki podatkowej określonej w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli nieruchomości są częścią przedsiębiorstwa i mają gospodarcze przeznaczenie.

Zmiana metody unikania podwójnego opodatkowania z metody wyłączenia pełnego na metodę proporcjonalnego odliczenia nie narusza zasady swobody przedsiębiorczości ani swobody przepływu kapitału. Rozliczenie straty zakładu zagranicznego przez spółkę macierzystą jest dopuszczalne w ramach zmienionych przepisów.

Podatnik składając wniosek w trybie art. 22 § 2a O.p. inicjuje postępowanie, w którym powinien uprawdopodobnić, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu przewidywanego za dany rok podatkowy.

W przypadku braku odpowiednich danych w ewidencji gruntów i budynków, organ podatkowy jest uprawniony i zobowiązany do samodzielnego ustalenia podstawy opodatkowania w podatku od nieruchomości na podstawie zebranego materiału dowodowego.

Dane ewidencyjne dotyczące powierzchni użytkowej budynków mają jedynie domniemanie prawdziwości i mogą być podważane. Organy podatkowe mogą samodzielnie ustalać podstawę opodatkowania poprzez wykorzystanie zgromadzonego materiału dowodowego, niezależnie od danych z ewidencji gruntów.

NSA oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, iż wyniki weryfikacji pochodzenia towarów przez władze cła kraju eksportu są wiążące dla organów importujących, chyba że postępowanie weryfikacyjne jest niezgodne z prawem międzynarodowym.

Organy celne kraju importu nie są uprawnione do ponownej pełnej weryfikacji preferencyjnych dowodów pochodzenia towarów, poza przypadkami ściśle określonymi w Konwencji, w tym przy istnieniu uzasadnionych wątpliwości co do autentyczności dokumentów.

Preferencyjna stawka podatku od nieruchomości stosuje się wyłącznie do budynków zajętych przez podmioty posiadające wpis do rejestru działalności leczniczej, nawet w przypadku wykorzystywania części budynku na cele apteczne. Wpis jest niezbędny dla uzyskania obniżonej stawki podatku.

Dla zastosowania preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości konieczna jest rejestracja w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą; brak takiego wpisu wyklucza obniżoną stawkę, nawet jeśli nieruchomość częściowo związana jest ze świadczeniem zdrowotnym.

Podatek VAT należny od aportu nieruchomości nie stanowi wydatku na nabycie lub objęcie udziałów w spółce, jako że nie jest wartością wniesionego aportu. Interpretacja indywidualna niezgodna z taką wykładnią podlega uchyleniu.

Podatnik, składając wniosek w trybie art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, inicjuje postępowanie, w którym musi uprawdopodobnić, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu przewidywanego za dany rok podatkowy.

Osoba zatrudniona na statku badawczym, nieeksploatowanym w transporcie międzynarodowym, nie ma prawa do ulgi abolicyjnej, gdyż statek musi być eksploatowany w przewozie międzynarodowym według umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W zakresie możliwości zastosowania ulgi abolicyjnej, zgodnie z art. 27g u.p.d.o.f., marynarz musi wykazać, że statek, na którym pracuje, spełnia kryteria eksploatacji w transporcie międzynarodowym zgodnie z polską wykładnią podatkową. Statki badawcze nie spełniają tej przesłanki.

Czynność depozytu środków pieniężnych, jeżeli nie została zawarta w ramach działalności gospodarczej żadnej ze stron, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Umowa depozytu nieprawidłowego nie podlega wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 2 pkt 4 u.p.c.c., jeżeli nie została zawarta w ramach działalności gospodarczej i nie stanowi odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.