Wydatki udokumentowane fakturami poświadczającymi nieprawdę, a więc odnoszące się do czynności pozornych, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie każdy wydatek udokumentowany fakturą może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu — konieczne jest, by miał on rzeczywisty, gospodarczo uzasadniony związek z prowadzoną działalnością i został faktycznie poniesiony w celu osiągnięcia przychodu.

Wydatek może zostać uznany za koszt uzyskania przychodów wyłącznie wtedy, gdy jest poniesiony w sposób rzeczywisty, pozostaje w związku z prowadzoną działalnością i jest prawidłowo udokumentowany; faktura nieodzwierciedlająca rzeczywistej transakcji nie może stanowić podstawy zaliczenia wydatku do kosztów podatkowych.

Spółka komandytowa, wypłacając w ciągu roku podatkowego zaliczki na poczet zysków komplementariuszowi, nie jest płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego, gdyż podatek ten obliczany jest wyłącznie od faktycznych zysków osiągniętych po zakończeniu roku podatkowego.

Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków nie mogą determinować podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości, jeżeli są sprzeczne z przepisami prawa podatkowego określającymi zasady ustalania powierzchni użytkowej; winny one być weryfikowane w kontekście rzeczywistego stanu zgodnego z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych.

Podstawą opodatkowania podatkiem od nieruchomości jest powierzchnia użytkowa budynku, wskazana w ewidencji gruntów, jeżeli nie ma dowodów jej sprzeczności z przepisami podatkowymi; możliwe jest weryfikowanie takich danych przy podważeniu ich zgodności z przepisami ustawy podatkowej.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., obejmuje całe działki ewidencyjne zawierające infrastrukturę kolejową udostępnianą przewoźnikom kolejowym, niezależnie od ich częściowego zajęcia przez omawianą infrastrukturę.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nałożenie kary porządkowej na podatnika za nieprzedłożenie żądanych dokumentów w ramach czynności sprawdzających VAT było zgodne z prawem, a pełnomocnik nie jest tożsamy z podatnikiem co do obowiązku przedstawiania dokumentów.

Podatnicy mają prawo retrospektywnie zmieniać stawki amortyzacyjne w podatku dochodowym od osób prawnych, w zakresie nierozliczonych zobowiązań podatkowych, gdyż art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p. nie wyklucza takich działań, o ile nie doszło do przedawnienia.

Odszkodowania wypłacane przez podatnika za opóźnienie, niezawinioną utratę lub uszkodzenie przesyłki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli nie są konsekwencją wadliwego wykonania umowy, lecz wynikają z obiektywnych okoliczności niezawinionych przez podatnika.

Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu nie zasługiwała na uwzględnienie. Organy podatkowe nie zebrały pełnych materiałów dowodowych, co skutkowało naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, lecz nie ma potrzeby ponownych oględzin po upływie siedmiu lat.

Zwolnienie od podatku od nieruchomości, jak określono w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l., obejmuje całe działki ewidencyjne w przypadku faktycznego udostępnienia infrastruktury kolejowej przewoźnikom, niezależnie od jej statusu własnościowego.

Dopuszczalne jest uwzględnienie rabatów cenowych w korekcie podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym, jeżeli zostały przewidziane w umowie przed powstaniem obowiązku podatkowego, nawet jeśli rabat jest przyznawany po tej dacie.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając za dopuszczalne korygowanie podstawy opodatkowania akcyzą w związku z późniejszymi rabatami przewidzianymi w umowie, co nie narusza zasady jednofazowości podatku akcyzowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, zgadzając się z oceną sądu i organu podatkowego, że czynności rozliczeniowe Spółki miały charakter pozorny, co uzasadniało wywodzenie skutków podatkowych z czynności ukrytych zgodnie z art. 199a § 2 Ordynacji podatkowej.

Podstawa opodatkowania akcyzą od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego może być obniżona na skutek przysługującego rabatu, który wynika z warunków handlowych ustalonych przed powstaniem obowiązku podatkowego, co nie kłóci się z jednofazowym charakterem podatku akcyzowego.

Podatkowa grupa kapitałowa nie może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów nadwyżki kosztów finansowania dłużnego poniesionych przez spółkę przed przystąpieniem do grupy, zgodnie z art. 15c ust. 1 i 18 ustawy o CIT, co wynika z zasady zachowania limitów i nieprzechodzenia kosztów między podmiotami.