Skarga kasacyjna Ł. S. podlega oddaleniu. Wprawdzie pominięcie pełnomocnika w postępowaniu pierwotnym stanowiło naruszenie proceduralne, jednak prawidłowości postępowania nie można kwestionować po jego powtórzeniu. Zawieszenie terminu przedawnienia nastąpiło zgodnie z ustawą w momencie wniesienia skargi, co przesądza o braku podstaw do uznania, iż zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu.

W razie wniosku o WIS obejmującego świadczenie kompleksowe, jeśli część usług nie jest kompleksowa, organ podatkowy nie może wydać WIS; związany jest opisem świadczenia z wniosku.

Stosowanie sankcji podatkowej wynikającej z art. 112b ust. 1 i 2 u.p.t.u. wymaga rozważenia zasady proporcjonalności, szczególnie w przypadku błędów podatkowych pozbawionych znamię oszustwa. Sankcje nie mogą być nakładane automatycznie, gdyż nie każde naruszenie wiąże się z oszustwem podatkowym.

NSA uznał, że polskie przepisy narzucające dodatkowe warunki zwolnienia usług edukacyjnych od VAT są niezgodne z art. 132 Dyrektywy 112, co oznacza konieczność stosowania bezpośredniego zapisu dyrektywy. Usługi edukacyjne świadczone przez podmioty prywatne mogą być zwolnione z podatku, jeśli spełniają cele edukacyjne podobne do publicznych.

NSA oddalił skargę kasacyjną A.M., uznając brak dostatecznych przesłanek do wznowienia postępowania podatkowego i uchylenia ostatecznych decyzji wymiarowych na podstawie art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.

Brak zawieszenia biegu terminu przedawnienia poprzez nieprawidłowe doręczenie nie stanowi samodzielnej przesłanki uznania decyzji podatkowej za bezprzedmiotową w trybie art. 258 § 1 pkt 1 O.p. Uchwalenie przez NSA nowych zasad nie wpływa z mocą wsteczną na ocenę legalności wcześniej wydanych decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza uchylenie decyzji podatkowej przez WSA z uwagi na naruszenie zasady oceny dowodów i zasady związania wytycznymi sądu (art. 153 p.p.s.a.) przez organy podatkowe oraz błędne zastosowanie stawki VAT 0%.

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął, że prawidłowo ustalono brak faktycznej rezydencji cypryjskich kontrahentów podatnika, co uzasadniało zastosowanie 23% stawki VAT na rzecz świadczonych usług transportowych w 2014 r.

Podatnik, który nabył gry komputerowe w celach handlowych, lecz nie zdołał ich odsprzedać przed ich utylizacją, nie nabywa prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT, o ile nie wykaże, że nabyty towar rzeczywiście służył czynnościom opodatkowanym. Okoliczność niewykorzystania towarów do działalności opodatkowanej, przy braku podjęcia starań odzyskania kosztów, wyklucza odliczenie.

Wniosek o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej obejmujący usługę podstawową i dodatkowe, uznane za jednolitą usługę kompleksową, musi być rozpatrywany w całości. W przypadku braku nierozerwalności oraz niezależności usług organ nie może wydać WIS, ograniczając się do wybranych usług.

Nieprzedłużenie terminu zwrotu VAT zgodnie z unijnym wymogiem określenia konkretnego terminu skutkuje naliczeniem pełnych odsetek za zwłokę. WSA i NSA uznały nieważność postanowienia organu z 2015 r. z uwagi na brak konkretnego daty przedłużenia, co wymaga przyjęcia pełnych odsetek.

Deklaracja korygująca złożona po kontroli podatkowej stanowi nowe rozliczenie, od którego biegnie nowy 60-dniowy termin na zwrot podatku. Przy dokonaniu zwrotu w tym terminie odsetki nie są należne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przepis krajowy ustanawiający dwuletni termin dla korekty VAT w ramach ulgi za złe długi zostaje pominięty, jeśli jego zastosowanie narusza zasadę skuteczności prawa unijnego, potwierdzoną wyrokiem TSUE w sprawie C-335/19. Wadliwa implementacja dyrektywy UE przez ustawodawcę krajowego nie może stać na przeszkodzie w realizacji uprawnień podatnika.