Informacja o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego z dnia 29.12.2004, sygn. IPD/415/10/04, Urząd Skarbowy w Jastrzębiu Zdroju, sygn. IPD/415/10/04
Według definicji zawartej w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodwego od osób fizycznych (jedn. tekst: Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami podatkowymi są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Z ustawowej definicji kosztu podatkowego wynika więc aby koszt był poniesiony w celu uzyskania przychodu oraz nie był wymieniony w katalogu negatywnym zawartym w art. 23 ww ustawy o podatku dochodwym od osób fizyczncyh. Te dwa warunki muszą być spełnione łącznie. Zwrot "w celu osiągnięcia przychodu" oznacza, izaby wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu to między tym wydatkiem, a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Koszty ponoszone w związku z prowadzoną działalnością oceniane są także pod kątem ich celowości, a więc czy ich poniesienie było potrzebne w prowadzonej działalności. w odniesieniu do opisanego przez Państwo przypadku należy stwierdzić, że powołany wyżej przepis art. 23 ustawy o podatku dochodwym od osób fizycznych, nie wyłącza z kosztu uzyskania przychodów wydatku na zakup sprzętu rehabilitacyjnego dla zatrudnianych osób niepełnopsrawnych, co nie oznacza jeszcze, ze wydatek można uznać za koszt uzyskania przychodów. W mysl art. 22 ust. 1 tej ustawy, dla zaliczenmia powyższego wydatku do kosztu uzyskania przychodów niezbędnym jest istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy kosztem a przychodem. Zwrócić należy uwagę, iż w przyadku zatrudnienia osób niepełnosprawnych mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123 poz. 776 ze zm.). Wprawdzie nie nakładaja one na pracodawcę zatrudniającego osoby niepełnosprawne obowiązku zakupu sprzętu rehabilitacyjnego, jednakże art. 17 tej ustawy mówi, że osoba niepełnosprawna ma prawo do dodatkowej 15 minutowej przerwy w pracy na gimnastykę usprawniająca lub wypoczynek. Korzystanie więc przez osoby niepełnosprawne w czasie przysługującej im przerwy w pracy np. ze sprzetu rehabilitacyjnego miałoby na celu poprawe kondycji fizycznej, co z kolei mogłoby przyczynić się do wzrostu wydajności pracy tych osób a dalszej kolejności skutkowałoby zwiększeniem przychodu. w świetle powyższych rozważań oznaczałoby to, iż w przypadku gdy poniesienie wydatku na zakup sprzetu rehabilitacyjnego miałoby wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, to powyższy wyadtek w mysl przepisów obowiązujących na dzień wydania niniejszej informacji, należałoby uznać za koszt uzyskania przychodów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
