Wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2020 r., sygn. I FSK 174/18
Podatkowe postępowanie; Podatek od towarów i usług
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Najda - Ossowska (sprawozdawca), Sędzia NSA Ryszard Pęk, Sędzia WSA del. Bożena Dziełak, Protokolant Katarzyna Nowik, po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2020 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Syndyka Masy Upadłości B. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 sierpnia 2017 r. sygn. akt I SA/Lu 1089/16 w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości B. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 21 października 2016 r. nr 0601-PT-2.4213.51.2016.28 w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2011 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Syndyka Masy Upadłości B. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w P. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie kwotę 1000 (jeden tysiąc) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 23 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 1089/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia
2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: P.p.s.a.), oddalił skargę Syndyka Masy Upadłości B. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w P. (dalej: skarżący/Syndyk) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie (dalej: Organ) z 21 października 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2011 r.
2. Powyższy wyrok Syndyk zaskarżył w całości skargą kasacyjną, zarzucając naruszenie:
- prawa materialnego w rozumieniu art. 174 pkt 1 P.p.s.a., tj.:
1) art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm., dalej: ustawa o VAT) przez niewłaściwe zastosowanie powołanych przepisów polegające na uznaniu braku podstaw do przyznania B. sp. z o.o (dalej: Spółka) prawa do odliczenia podatku naliczonego, ze względu na uznanie braku rzeczywistych transakcji udokumentowanych fakturami VAT wystawionymi przez firmę M. (dalej: Kontrahent) w warunkach istnienia dobrej wiary u skarżącej, przejawiającej się w dokonywaniu transakcji z zarejestrowanym podatnikiem VAT, który to składał deklaracje VAT-7 z wykazaniem podatku podlegającego wpłacie i który faktycznie dostarczał towary opisane w zakwestionowanych fakturach, będące następnie przedmiotem dalszego obrotu przez Spółkę - co znalazło wyraz w decyzji będącej przedmiotem kontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, który w wyroku z 26 maja 2017 r. w sprawie I SA/Lu 213/17 stwierdził, że "organy podatkowe obu instancji w oparciu o ustalenia faktyczne nie negują faktu, że [...] dysponowała towarem określonym w spornych fakturach. Nie stawiają zarzutu podmiotom, gospodarczym nabywcom udziału w oszustwie podatkowym. [...] Powodem odmowy prawa do odliczenia podatku naliczonego z zakwestionowanych faktur było to, że nie dokumentowały one rzeczywiście dokonanych czynności";
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
