Wyrok NSA z dnia 14 marca 2014 r., sygn. II FSK 670/12
Jedynie podmiot uprawniony do prowadzenia działalności finansowej na podstawie prawa bankowego zaliczy w koszty wymagalne i nieściągalne kredyty.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędzia NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Barbara Rennert, Protokolant Marta Wyszkowska, po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej G. S.A. z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 967/11 w sprawie ze skargi G. S.A. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2011 r. nr ITPB3/423-162/11/PS w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od G. S.A. z siedzibą w G. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy działającego z upoważnienia Ministra Finansów kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 967/11, oddalił skargę G. S.A. z siedzibą w G. (dalej zwanej: "spółką") na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w B.) z dnia 3 czerwca 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
Ze stanu faktycznego przedstawionego przez sąd pierwszej instancji wynika, że wnioskiem z dnia 28 marca 2011 r. spółka zwróciła się do Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieściągalnych wierzytelności.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynikało, że wnioskodawca jest spółką kapitałową z siedzibą oraz miejscem zarządu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Wskazano, że wnioskodawca nie ma statusu "banku" w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm., dalej jako: "u.p.b."), niemniej jednak zgodnie ze statusem uprawniony jest do udzielania pożyczek i faktycznie udziela pożyczek na rzecz spółek z grupy kapitałowej wnioskodawcy. W dniu 19 stycznia 2005 r. Sąd Rejonowy w Nowym Sączu Wydział V Gospodarczy wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku spółki kapitałowej z siedzibą oraz miejscem zarządu w Polsce (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 19 stycznia 2005 r., sygn. akt V Gu ..) natomiast w dniu 3 marca 2005 r. wnioskodawca dokonał - w toku postępowania upadłościowego spółki - zgłoszenia wierzytelności pieniężnej, która wynikała m.in. z tytułu udzielonych trzech pożyczek (pożyczki handlowej, inwestycyjnej oraz obrotowej). W dniu 25 lipca 2008 r., Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XII Gospodarczy-Odwoławczy oddalił zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Nowym Sączu z dnia 11 marca 2008 r., w przedmiocie umorzenia postępowania upadłościowego wobec spółki. W dniu 28 lipca 2008 r. wnioskodawca wystosował wniosek o nadanie klauzuli wykonalności wyciągowi z listy wierzytelności natomiast w dniu 15 września 2008 r., nadano klauzulę wykonalności na rzecz wnioskodawcy. Postępowanie egzekucyjne nie zostało wszczęte, gdyż spółka nie dysponowała majątkiem wystarczającym do zaspokojenia wnioskodawcy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
