Wyrok NSA z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. I FSK 1228/09
Organy podatkowe, wywodząc skutki podatkowe z umów łączących podmioty gospodarcze, winny oceniać je z uwzględnieniem celu umowy i zgodnego zamiaru stron. Taka ocena umów jest ważna nie tylko ze względu na obowiązującą w postępowaniu podatkowym zasadę prawdy obiektywnej (art. 122 Ordynacji podatkowej) i zasadę zaufania do organów państwa (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej), ale również dlatego, że prawo podatkowe jest prawem skutkowym w tym sensie, że w przeciwieństwie do prawa cywilnego - nie kreuje i nie kształtuje stosunków między podmiotami, ale ocenia skutki, jakie te stosunki wywołują w sferze prawa publicznego.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Stanik, Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędzia NSA Jan Zając (sprawozdawca), Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Go 93/09 w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 9 grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2003 r. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Z. na rzecz I. W. kwotę 1200 zł (słownie: jeden tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Go 93/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., w sprawie ze skargi I. W., uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 9 grudnia 2008 r., nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do grudnia 2003 r.
Z przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji stanu sprawy wynikało, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Z. decyzją z dnia 17 września 2008 r. określił skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za wymienione powyżej okresy rozliczeniowe. Organ stwierdził, że strona nie wykazała przychodów, oraz podatku należnego z tytułu usług wykonanych bez pobrania należności. Dotyczyło to oddania do nieodpłatnego używania w okresie od października 2002 r. do końca 2003 r. firmie PHU C. S. spółka z o. o., nieruchomości położonej w G. ul. P. Kontrahent ten sprowadził z Niemiec maszyny do obróbki drewna, które zostały zainstalowane w pomieszczeniach produkcyjnych należących do skarżącej. Na maszynach tych, pracownicy skarżącej wykonywali na rzecz PHU C. spółka z o. o. prace stolarskie na podstawie umowy zawartej 1 października 2002 r. Kosztami tej działalności skarżąca miała obciążać kontrahenta dopiero momencie rozkręcenia działalności, co zaplanowano na 2004 r. Zgodnie z § 6 umowy PHU C. spółka z o. o. była zobowiązana do zabezpieczenia na własny koszt dodatkowych warunków związanych z przepisami przeciwpożarowymi i BHP, jak również koszty eksploatacyjne związane z prowadzoną produkcją np. koszty energii, zużycia wody itp. Skarżąca wykonywała na rzecz kontrahenta również inne prace np. prace montażowe, montaż lakierni, prace ślusarskie, roboty elektryczne, usług transportowe, prace remontowe. Ponadto w dniu 1 października 2002 r. skarżąca zawarła z PHU C. spółka z o. o. umowę na prowadzenie dozoru i ochrony nieruchomości przy ul. P. i umowę na usługi porządkowe czystościowe w pomieszczeniach tego obiektu. W ocenie organu, zawarcie powyższych umów świadczyło o tym, że PHU C. spółka z o. o. faktycznie korzystała z pomieszczeń skarżącej. Z zawartego 1 października 2002 r. porozumienia wynikało ponadto, że kontrahent mógł korzystać z nieruchomości do dnia 31 grudnia 2003 r., bowiem od dnia następnego zobowiązał się do zawarcia umowy najmu. Mając powyższe na uwadze organ uznał, że strona oddała powyższe pomieszczenia do używania bez pobrania należności, co stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu w myśl art. 2 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o VAT". Przy określaniu podstawy opodatkowania organ stosownie do art. 15 ust. 3 ustawy o VAT oparł się na wspomnianej umowie najmu, zawartej w dniu 31 grudnia 2003 r.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
