Wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. II FSK 1125/08
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Krzymień (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Włodzimierz Kubiak, . Krystyna Nowak, Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. spółka z o.o. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Lu 795/07 w sprawie ze skargi T. spółka z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 22 października 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od T. spółka z o.o. w S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w L. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Lu 795/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. I. Sp. z o.o. z siedzibą w Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 22 października 2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia 27 lipca 2007 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r. Jak wskazano w uzasadnieniu orzeczenia, w toku postępowania podatkowego zakwestionowano zaliczenie przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków nieudokumentowanych prawidłowymi dowodami księgowymi w łącznej kwocie 6 115,84 zł. Na wskazaną sumę składały się: wydatki na nabycie książek, prasy, materiałów biurowych, wydatki na konsumpcję oraz wydatki na cele reprezentacji i reklamy limitowanej (konsumpcja, prezenty dla klientów i inne). Dyrektor Izby Skarbowej w L. - w ślad za organem pierwszej instancji - przyznał, że w świetle unormowań zawartych w art. 9 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 21, poz. 86 ze zm.) - dalej w skrócie "p.d.o.p.", paragony fiskalne i oświadczenia zarządu spółki, przedstawione przez stronę na potwierdzenie poniesionych kwot, nie stanowią wystarczającej podstawy do kwalifikowania spornych wydatków jako kosztów uzyskania przychodów. Przedłożone przez stronę dokumenty (paragony fiskalne i rachunki kelnerskie) zawierały jedynie adnotacje w formie pieczęci zawierającej pełną nazwę, adres i NIP spółki oraz formułę o treści "niniejsze wydatki stanowią koszt uzyskania przychodu" z nieczytelnym podpisem niezidentyfikowanej osoby z dopiskiem "z up. prezesa". Dowody zakupu nie wskazywały jednak nabywcy usługi lub towaru, co nie pozwalało na powiązanie danej transakcji z konkretnym podmiotem, a tym samym uznanie poniesionego przez anonimowego nabywcę wydatku za koszt podatkowy u konkretnego podatnika. Z uwagi na brak dowodu, że Spółka rzeczywiście dokonała płatności za sporne wydatki nie było także możliwe ustalenie związku przyczynowo - skutkowego wydatku z osiągniętym przez spółkę przychodem. Również charakter (przedmiot) wydatków (m. in. zakup ogólnych usług gastronomicznych, zakup prasy bez określenia tytułu bądź prasy niefachowej) nie pozwalał na wskazanie ich związku z przychodami Skarżącej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
