Wyrok NSA z dnia 4 września 2008 r., sygn. I OSK 1322/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska Sędziowie NSA Anna Łukaszewska-Macioch Jolanta Sikorska (spr.) Protokolant Urszula Radziuk po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2007r. sygn. akt I SA/Wa 135/07 w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji 1/ uchyla zaskarżony wyrok, 2/ uchyla zaskarżoną decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] nr [...] oraz decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...], 3/ zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz W. W. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania za obie instancje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2007r. sygn. akt I SA/Wa 135/07 oddalił skargę W. W. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

W uzasadnieniu wyroku podano, że Minister Budownictwa decyzją z dnia [...], po rozpatrzeniu odwołania W. W., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stwierdzającą nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] nr [...], orzekającej o zaliczeniu wartości mienia pozostawionego przez L. i K. małżonków W. na terenach nie wchodzących w skład obecnego obszaru państwa, w związku z wojną w 1939r., na pokrycie opłat ceny sprzedaży budynku garażowo - usługowego przy ul. [...] w L., położonego na działce gruntu nr [...] o pow. [...] m- w obrębie C., nabytego na własność przez W. W., w łącznej kwocie [...] zł.

W motywach decyzji organ drugiej instancji stwierdził, że decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...], została wydana na podstawie art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, który stanowił, że na pokrycie opłat za użytkowanie wieczyste lub ceny sprzedaży działki budowlanej oraz ceny sprzedaży położonych na niej budynków lub lokali stanowiących własność Skarbu Państwa osobom, które w związku z wojną rozpoczętą w 1939r. pozostawiły nieruchomości na terenach nie wchodzących w skład obecnego obszaru państwa, a które na mocy umów międzynarodowych zawartych przez państwo miały otrzymać ekwiwalent za mienie pozostawione za granicą, zalicza się wartość pozostawionych nieruchomości oraz art. 212 ust. 4 powołanej ustawy, zgodnie z którym zaliczenie wartości nieruchomości, o których mowa w ust. 1, następuje na rzecz właściciela tych nieruchomości lub wskazanej przez niego jednej osoby uprawnionej do dziedziczenia ustawowego. Ponadto organ odwoławczy zaznaczył, że art. 212 ust. 6 powołanej ustawy stanowił, że Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób zaliczania na pokrycie opłat za użytkowanie wieczyste lub ceny sprzedaży działki budowlanej i ceny sprzedaży położonych na niej budynków lub lokali, stanowiących własność Skarbu Państwa, wartości nieruchomości pozostawionych na terenach nie wchodzących w skład obszaru państwa oraz sposób ustalania wartości tych nieruchomości. Organ drugiej instancji wyjaśnił, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 stycznia 1998r. w sprawie sposobu zaliczania wartości nieruchomości pozostawionych za granicą na pokrycie ceny sprzedaży nieruchomości lub opłat za użytkowanie wieczyste oraz sposobu ustalenia wartości tych nieruchomości (Dz. U. Nr 9, ze zm.) weszło w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, tj. w dniu 5 lutego 1998r., gdy tymczasem decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w L. została wydana w dniu [...]., a więc w czasie gdy to rozporządzenie jeszcze nie obowiązywało.