Wyrok NSA z dnia 7 października 2008 r., sygn. II FSK 797/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia WSA del. Sławomir Presnarowicz, Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 7 października 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 grudnia 2006 r. sygn. akt I SA/Go 364/06 w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 31 stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 7 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim (sygn. akt I SA/Go 364/06) oddalił skargę K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 31 stycznia 2006 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku od osób fizycznych za 1999 r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji stwierdził, że organy podatkowe zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy, a dokonana przez nie ocena materiału dowodowego nie przekroczyła jego swobodnej oceny. W jej wyniku decyzją z dnia 31 stycznia 2006 r. określono skarżącemu podatek dochodowy w wysokości 81.690 zł od dochodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach w wysokości 108.920,71 zł.
Jak stwierdził Sąd pierwszej instancji w zakresie błędnie ustalonej straty w kwocie 100.808,16 zł należy wskazać i poprzeć stanowisko organów, że decyzją z dnia 23 grudnia 2004 r. organ pierwszej instancji określił skarżącemu za 1999 r. wysokość straty w podatku dochodowym w wysokości 16.377,90 zł, odmiennie od wykazanej przez stroną w zeznaniu. Od decyzji tej podatnik nie odwołał się i stała się ona ostateczna. Sąd przychylił się do stanowiska organów administracji, że skoro skarżący z pewnych okoliczności wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne winienie wykazać te okoliczności, a tego nie uczynił zarówno przed organem pierwszej jak i drugiej instancji. Wobec czego nie można uznać, że należności z tytułu sprzedaży z grudnia 1998 r. na kwotę 70.170,55 zł wpłynęły dopiero w 1999 r. a z grudnia 1999 r. na kwotę 28.787,91 zostały uregulowane w 2000 r., oraz że sprzedaż na kwotę 41.816 zł powiększyła zasób gotówki na dzień 31 grudnia 1998 r.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
