Wyrok NSA z dnia 26 sierpnia 2008 r., sygn. II FSK 837/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), Sędzia NSA Edyta Anyżewska, Sędzia del. NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, Protokolant Anna Dziewiż - Przychodzeń, po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Lu 446/06 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 18 maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za miesiące od lutego do kwietnia oraz od czerwca do sierpnia 2005 r. oraz od przychodu niezaewidencjonowanego w sierpniu 2005 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od J. S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w L. kwotę 5400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 18 maja 2006 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za miesiące: luty - kwiecień, czerwiec - sierpień 2005 r. oraz od przychodu niezaewidencjonowanego za sierpień 2005 r.

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji stwierdził, że stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 14, poz. 147 z 2000 r. ze zm. dalej: u.p.d.o.f.). Z treści przepisu art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. wynika, że za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont, przy czym u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. W dalszej części uzasadnienia Sąd podniósł, że w art. 14 ust. 1 c cytowanego przepisu ustawodawca postanowił, że datę powstania przychodu, o którym mowa w ust.1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g (niemających w sprawie istotnego znaczenia), dzień wystawienia faktury (rachunku), nie później jednak niż ostatni dzień miesiąca, w którym: 1) wydano rzecz, zbyto prawo majątkowe lub 2) wykonano usługę, w tym częściowo wykonano usługę, jeżeli jej częściowe wykonanie stanowi wynikający z umowy lub z odrębnych przepisów tytuł do zapłaty, lub 3) otrzymano zapłatę za wykonanie świadczenia - w pozostałych przypadkach.