Wyrok NSA z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. II FSK 1310/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędziowie: NSA Edyta Anyżewska (sprawozdawca), WSA del. Zofia Skrzynecka, Protokolant Agnieszka Lipiec, po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 kwietnia 2006 r. sygn. akt I SA/Po 1283/05 w sprawie ze skargi F. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 12 września 2005 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005r. uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu.

Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Po 1283/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił na skutek skargi F. J. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 12 września 2005 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia 9 lutego 2005 r. adresowaną do skarżącego w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2005 r.

W motywach orzeczenia Sąd wyjaśnił, że w dniu 6 grudnia 2004 r. pomiędzy zarządcą budynku Ośrodkiem Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej w P., a spółką cywilną H. E. F. J. i S. J. z/s w P., reprezentowaną przez obu współwłaścicieli, została zawarta umowa najmu dwu pomieszczeń o łącznej powierzchni 90 m2, znajdujących się w budynku szkolnym, w celu prowadzenia w tych pomieszczeniach przez najemców działalności handlowo-produkcyjnej. Umowa została zawarta na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2007 r.

Decyzją z dnia 9 lutego 2005 r. Prezydent Miasta P. ustalił wobec F. J. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2005 r. w kwocie 1618,20 zł. W decyzji powołano się na art. 2, 3, 4 i 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.). Decyzja ta nie zawiera uzasadnienia prawnego, a uzasadnienie faktyczne sprowadza się do stwierdzenia, że wysokość podatku ustalono na podstawie złożonej informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych.