Wyrok NSA z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. II FSK 631/05
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Babiarz (sprawozdawca), Sędziowie NSA Bogusław Dauter, Kazimiera Sobocińska, Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2006 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Jolanty i Tadeusza L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2004 r., sygn. akt I SA/Ka 3010/03 w sprawie ze skargi Jolanty i Tadeusza L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 8 grudnia 2003 r., (...) w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
II FSK 631/05
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2004 r., I SA/Ka 3010/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Jolanty i Tadeusza L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 8 grudnia 2003 r., (...) w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych.
Sąd ustalił, że decyzją z dnia 5 września 2003 r., (...) Urząd Skarbowy w B. określił Tadeuszowi i Jolancie L. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1998 w wysokości 14.589,10 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w złożonym przez podatników zeznaniu podatkowym za rok 1998 Jolanta L. odliczyła wydatki w kwocie 15.000 zł tytułem renty cywilnoprawnej. Świadczenie to - na rzecz ojca podatniczki było przeznaczone na udzielenie mu pomocy finansowej w leczeniu. Organ podatkowy, uwzględniając treść art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ - zwana dalej updof i przepisy art. 903 i n. Kc stwierdził, że przedmiotowa umowa nie była umową renty z uwagi na brak okresowości świadczenia lecz umową darowizny płatną w ratach.
W odwołaniu od tej decyzji podatnicy wnieśli o jej uchylenie i umorzenie postępowania zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego polegające na obrazie art. 26 ust. 1 pkt 1 updof. W uzasadnieniu wskazali, że przedmiotem rozbieżności poglądów jest dopuszczalność odliczenia przez podatnika kwot świadczonych na podstawie umowy renty ustanowionej bez wynagrodzenia, czyli renty bezpłatnej, jeżeli umowa ta jest zawarta na czas określony. Wskazali, że w ich ocenie przedmiotowa umowa renty spełnia wszystkie wymogi określone przepisami art. 903 Kc.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
