Wyrok NSA z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. I SA/Wr 2692/98
Za dzień powstania nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych należy zatem uznać dzień złożenia zeznania rocznego wtedy, gdy nadpłata z zeznania tego wynika. Jeśli nie, dopiero dzień złożenia zeznania korygującego, wskazującego nadpłatę lub datę wydania w tej sprawie decyzji z urzędu, gdy organ podatkowy powziąwszy wątpliwości co do rzetelności złożonego zeznania koryguje je, albo też datę decyzji wydanej w tej sprawie na wniosek podatnika.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Renaty i Janusza P. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia 4 listopada 1998 r. (...) w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych za 1992 r. i odmowy zwrotu jego nadpłaty - uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Urzędu Skarbowego (...); (...).
UZASADNIENIE
W dniu 7 kwietnia 1993 r. małżonkowie Renata i Janusz P. złożyli w Urzędzie Skarbowym W.-F. zeznanie o wspólnych dochodach uzyskanych w 1992 roku, w którym wykazali dochody męża ze stosunku pracy w wysokości 234.230.000 zł /przed denominacją/, dochody żony z takiego samego tytułu w wysokości 38.516.000 zł i łączny podatek w kwocie 66.612.000 zł. Ponieważ zaliczkami płatnicy pobrali już 53.028.000 zł, jako kwotę do zapłaty podatnicy wskazali 13.584.000 zł i następnie ją wpłacili na rachunek Urzędu Skarbowego.
W dniu 26 marca 1998 r. wpłynął do Urzędu Skarbowego W.-F. wniosek Renaty i Janusza P. z dnia 25 marca 1998 r., w którym zwrócili się o wydanie decyzji w sprawie wysokości zobowiązania podatkowego za 1992 r. oraz wypłacenie powstałej nadpłaty podatku wraz z należnymi odsetkami. Janusz P. odszedł bowiem z końcem sierpnia 1992 r. na emeryturę wojskową, w związku z czym wypłacono mu jednorazowo z góry 12 - miesięczne należności pieniężne w wysokości 97.665.600 zł przysługujące żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej przez 1 rok po zwolnieniu na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /Dz.U. 1992 nr 5 poz. 18 ze zm./ i potrącono od tej kwoty zaliczkę na podatek dochodowy w wysokości 19.533.100 zł. Kwoty te zostały ujęte przez podatników w zeznaniu, o którym była mowa na wstępie, tymczasem Minister Finansów w par. 1 pkt 1a swego zarządzenia z dnia 7 grudnia 1992 r. w sprawie zaniechania ustalania i poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów osób fizycznych /M.P. nr 39 poz. 289/, które weszło w życie z dniem 18 grudnia 1992 r. i ma zastosowanie do dochodów tego roku podatkowego, zarządził zaniechanie ustalania i poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od wartości świadczeń przysługujących na podstawie ustaw oraz postanowień układów zbiorowych pracy emerytom i rencistom z tytułu deputatów i innych świadczeń uzyskiwanych od ich byłych zakładów pracy. Ten ogólny przepis nie był początkowo stosowany w stosunku do emerytów i rencistów wojskowych, o czym świadczą pisma Ministerstwa Finansów z dnia 29 września 1994 r. i z dnia 30 stycznia 1995 r., a wprost o tym, że należności pieniężne przysługujące żołnierzom zawodowym na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o uposażeniu żołnierzy, wypłacane emerytom i rencistom wojskowym w 1992 r., wolne były od podatku dochodowego na podstawie zarządzenia Ministra Finansów z dnia 7 grudnia 1992 r., wypowiedziało się Ministerstwo Finansów dopiero w piśmie z dnia 21 maja 1996 r. Nadpłacona kwota winna więc zostać zwrócona z odsetkami od dnia 30 stycznia 1995 r., którą należy przyjąć jako datę powstania nadpłaty, bo w tym dniu Ministerstwo Finansów wydało pismo interpretacyjne, o którym była mowa wyżej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
