Jakie pożyczki dla pracownika należy opodatkować

Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości (art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego). Umowa pożyczki nakłada zatem na pożyczającego obowiązek zwrotu tej samej ilości pieniędzy albo tej samej ilości rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Powyższa definicja nie zawiera wymogu odpłatności pożyczki w formie odsetek.

Pożyczki ze środków obrotowych

Świadczenia otrzymane nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie są przychodami ze stosunku pracy. Pożyczka, ze względu na swój zwrotny charakter, nie stanowi takiego przychodu (art. 12 ust. 1 updof). Natomiast odsetki stanowią przychód dla pracodawcy w momencie ich zapłaty przez pracownika. Pożyczka jako czynność cywilnoprawna może być nieoprocentowana. Dlatego tego rodzaju pożyczki dla pracownika nie można porównywać z pożyczkami na rynku komercyjnym i ustalać z tego tytułu nieodpłatnego świadczenia. Jest to bardzo korzystne dla pracownika, ponieważ w takim przypadku korzysta z pieniędzy, za których pożyczenie od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie udzielania pożyczek (kredytów) musiałby zapłacić rynkowe odsetki. Ważne jest jednak, aby w umowie strony zastrzegły brak odpłatności w postaci odsetek lub ustaliły niższe odsetki niż stosowane przez instytucje bankowe. Wówczas takie zasady udzielania pożyczek pracodawca powinien stosować wobec wszystkich pracowników.