Jeden płatnik nie powinien płacić za drugiego wszystkich składek ZUS - uchwała SN

Sąd nie powinien łączyć w jednym postępowaniu spraw dwóch płatników składek i zmieniać decyzji tak, że jednemu odejmuje się całość składek, a drugiemu przypisuje obowiązek ich opłacenia od wynagrodzenia wypłaconego przez siebie oraz pierwszego płatnika.

Stan faktyczny sprawy

Sprawę zapoczątkowały dwie decyzje ZUS dotyczące ubezpieczeń społecznych pracownika spółki E., równolegle pracującego na zleceniu dla firmy M. ZUS uznał, że umowa o pracę z E. została zawarta nieprawidłowo i nie mogła stanowić podstawy objęcia go ubezpieczeniami społecznymi. Stwierdził więc, że spółka E. nie ma obowiązku opłacania składek. Druga decyzja, dotycząca M., stwierdzała, że zlecenie zawarto niezgodnie z przepisami i faktycznie było umową o pracę. Ale nie koniec na tym. ZUS uznał, że pracownik E. faktycznie wykonywał zadania na rzecz M., która powinna opłacić należne składki także za pracę na rzecz E. W efekcie M. miała być głównym, faktycznie jedynym pracodawcą i opłacić składki od wynagrodzeń za wszystkie prace, także dla E.