Interpretacja indywidualna z dnia 17 września 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.554.2026.1.AMA
Granulat złota o próbie 999, uzyskany z rafinacji biżuterii i przeznaczony do dalszej obróbki, nie jest złotem inwestycyjnym, jeżeli nie ma postaci sztabek lub płytek wymaganej w art. 121 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Jego dostawa nie korzysta ze zwolnienia z art. 122 ustawy, lecz podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, co wyłącza obowiązek korekty uprzednio odliczonego podatku naliczonego.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania ze zwolnienia z VAT na gruncie art. 122 ustawy przy sprzedaży złota w postaci granulatu o próbie 999 oraz obowiązku skorygowania podatku VAT odliczonego przy nabyciu biżuterii, z której w wyniku procesu rafinacji uzyskano granulat złota o próbie 999. Uzupełnili go Państwo pismem z 13 sierpnia 2026 r. (data wpływu 13 sierpnia 2026 r.)
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności jest zgodnie z PKD 47.77.Z sprzedaż detaliczna zegarków i biżuterii.
Spółka odlicza podatek VAT zapłacony kontrahentom przy zakupie biżuterii. Biżuteria sprzedawana jest przez Spółkę z VAT-em 23%.
W najbliższym czasie Spółka planuje przeprowadzić operację polegającą na zleceniu jednej z dużych polskich firm zajmujących się profesjonalnymi usługami dla branży jubilerskiej, spełniającej najwyższe standardy branżowe, usługę rafinacji posiadanej biżuterii próby 585 oraz próby 333 do czystego złota próby 999 (24 karaty).
Rafinacja to wydzielanie czystego metalu szlachetnego z jego rozmaitych stopów. Proces ten przebiega następująco:
1.Po dokładnej ocenie stopnia zanieczyszczenia i jakości metalu, surowiec poddawany jest analizie składu chemicznego.
2.Kolejnym etapem jest proces chemiczny, który usuwa niepożądane zanieczyszczenia, oddzielając złoto od innych metali, co pozwala uzyskać kruszec o bardzo wysokim stopniu czystości.
3.Po zakończeniu oczyszczania złoto jest topione i odlewane do postaci granulatu. Każda partia przechodzi rygorystyczną kontrolę jakości, aby upewnić się, że złoto ma pożądaną czystość i jakość. Proces ten zapewnia bezpieczeństwo i niezawodność finalnego produktu. Granulat próby 999 uzyskany dzięki takiemu recyklingowi nadaje się do ponownej produkcji złotej biżuterii.
W wyniku tego procesu Spółka z biżuterii nabytej celem odsprzedaży w postaci gotowego produktu, będzie miała do odsprzedaży złoto o próbie 999, spełniającej definicję złota inwestycyjnego.
Aby złoto spełniało wymogi definicji złota inwestycyjnego, musi spełniać poniższe warunki:
·złoto w postaci sztabek lub płytek o próbie co najmniej 995-tysięcznych oraz złoto reprezentowane przez papiery wartościowe;
·złote monety, które spełniają łącznie następujące warunki:
oposiadają próbę co najmniej 900-tysięcznych,
ozostały wybite po 1800 roku,
osą lub były obowiązującym środkiem płatniczym w kraju pochodzenia,
osą sprzedawane po cenie, która nie przekracza o więcej niż 80% wartości rynkowej złota zawartego w monecie.
Pytania
1)Czy przy sprzedaży złota w postaci granulatu o próbie 999 Spółka może skorzystać ze zwolnienia z VAT na gruncie art. 122 ustawy o VAT?
2)Czy VAT odliczony przy nabyciu biżuterii (z której w wyniku procesu rafinacji uzyskano granulat złota o próbie 999) w jakiś sposób będzie musiał zostać skorygowany a odliczenie wycofane?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Spółki:
1.przy sprzedaży granulatu złota o próbie 999, czyli spełniającego wymogi złota inwestycyjnego, można zastosować zwolnienie z VAT na mocy art. 122 ustawy o VAT (w powiązaniu z art. 121 ustawy o VAT);
2.VAT odliczony przy zakupie biżuterii, którą później przetworzono na złoto inwestycyjne, pozostaje podatkiem z prawem do jego odliczenia (na mocy art. 124 ust. 1 pkt 2-3 ustawy o VAT), nie podlega zwrotowi do urzędu skarbowego (tj. nie ma obowiązku dokonywania korekty z powodu zmiany przeznaczenia na mocy art. 91 ust. 1 ustawy o VAT).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Z kolei, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:
a)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
b)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
c)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Szczególne procedury dotyczące złota inwestycyjnego zostały uregulowane w rozdziale 5 Działu XII ustawy o podatku od towarów i usług.
Stosownie do art. 122 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę, wewnątrzwspólnotowe nabycie i import złota inwestycyjnego, w tym również złota inwestycyjnego reprezentowanego przez certyfikaty na złoto asygnowane lub nieasygnowane, lub złota, którym prowadzony jest obrót na rachunkach złota, oraz w szczególności pożyczki w złocie i operacje typu swap w złocie, z którymi wiąże się prawo własności lub roszczenie w odniesieniu do złota inwestycyjnego, a także transakcje dotyczące złota inwestycyjnego związane z kontraktami typu futures i forward, powodujące przeniesienie prawa własności lub roszczenia w odniesieniu do złota inwestycyjnego.
Zgodnie z art. 122 ust. 2 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio do usług świadczonych przez agentów działających w imieniu i na rzecz innych osób, pośredniczących w dostawie złota inwestycyjnego dla swojego zleceniodawcy.
Przy czym, w świetle art. 121 ust. 1 ustawy:
Ilekroć w przepisach niniejszego rozdziału jest mowa o złocie inwestycyjnym, rozumie się przez to:
1)złoto w postaci sztabek lub płytek o próbie co najmniej 995 tysięcznych oraz złoto reprezentowane przez papiery wartościowe;
2)złote monety, które spełniają łącznie następujące warunki:
a)posiadają próbę co najmniej 900 tysięcznych,
b)zostały wybite po roku 1800,
c)są lub były obowiązującym środkiem płatniczym w kraju pochodzenia,
d)są sprzedawane po cenie, która nie przekracza o więcej niż 80% wartości rynkowej złota zawartego w monecie.
W myśl art. 121 ust. 3 ustawy:
Złotych monet, o których mowa w ust. 1 i 2, nie traktuje się jako przedmiotów kolekcjonerskich o wartości numizmatycznej
Według art. 123 ust. 1 ustawy:
Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia, o którym mowa w art. 122 ust. 1, jeżeli:
1)wytwarza złoto inwestycyjne lub przetwarza złoto innego rodzaju na złoto inwestycyjne, a dostawa jest dokonywana dla innego podatnika, lub
2)w zakresie prowadzonego przedsiębiorstwa dokonuje dostawy złota w celach przemysłowych, a dostawa dotyczy złota inwestycyjnego, o którym mowa w art. 121 ust. 1 pkt 1, i jest dokonywana dla innego podatnika.
Należy zauważyć, że ww. definicje skonstruowane przez ustawodawcę mają swoje źródło w przepisach Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.).
Zgodnie z art. 344 ust. 1 ww. Dyrektywy:
Do celów niniejszej dyrektywy i bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych „złoto inwestycyjne” oznacza:
1)złoto w postaci sztabek lub płytek o masie akceptowanej na rynkach złota, o próbie równej lub większej niż 995 tysięcznych, bez względu na to, czy jest reprezentowane przez papiery wartościowe, czy nie;
2)złote monety o próbie równej lub wyższej niż 900 tysięcznych, wybite po 1800 roku, które są lub były prawnym środkiem płatniczym w państwie pochodzenia i które zwykle są sprzedawane po cenie, która nie przekracza wartości wolnorynkowej złota zawartego w monecie o więcej niż 80%.
Złoto, będące metalem przejściowym, jest wykorzystywane na różne sposoby w gospodarce. Przy czym, oprócz wykorzystania tego kruszcu w procesach produkcyjnych, spotyka się złoto w postaci wyrobów gotowych, wyrobów jubilerskich, a także monet. Bardzo często złoto wykorzystywane jest także w celach inwestycyjnych lub spekulacyjnych. Z tego też względu, aby zapewnić równe traktowanie w zakresie opodatkowania podatkiem od wartości dodanej złota i pozostałych instrumentów finansowych służących tym samym celom, zarówno przepisy krajowe, jak i ww. Dyrektywa 2006/112/WE przewidują procedurę szczególną dla złota inwestycyjnego, której fundamentalną zasadą jest zwolnienie z opodatkowania transakcji, której przedmiotem jest złoto inwestycyjne. Natomiast transakcja, której przedmiotem jest złoto niespełniające definicji złota inwestycyjnego, jest opodatkowana na zasadach ogólnych.
Analizując powołane przepisy prawa krajowego, jak i Dyrektywy 2006/112/WE stwierdzić należy, że ustawodawca opiera się na przesłankach czystości złota oraz formy, tj. postaci złota, zawężając tym samym objęciem preferencją podatkową obrót jedynie złotem inwestycyjnym, tj. wyprodukowanym ściśle w tym celu, posiadającym przede wszystkim walor inwestycyjny.
Definicja zawarta w przepisach art. 121 ustawy służy prawidłowemu zaklasyfikowaniu towaru jako złota inwestycyjnego zwolnionego od podatku VAT na podstawie art. 122 ustawy.
Podstawowe warunki jakie muszą zostać spełnione, aby można było skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego zostały natomiast wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy.
Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a)nabycia towarów i usług,
b)dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z uwagi na konstrukcję podatku od towarów i usług (opartą na zasadzie potrącalności w danej fazie obrotu), podatek ten jest z punktu widzenia jego podatników neutralny, gdyż pełnią oni jedynie rolę płatników, przerzucając jego ekonomiczny ciężar na kolejnych nabywców, czyli finalnie na konsumentów. Możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związana jest jednak z wykonaniem przez podatnika takich czynności, które podlegają ustawie o podatku od towarów i usług, zaś jeśli dana czynność ustawie tej nie podlega, to nie powstaje ani obowiązek w zakresie podatku należnego, ani uprawnienie w zakresie podatku naliczonego.
Z treści powyższego przepisu wynika, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym czynnym podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym, tzn. czynnościom, które generują podatek należny.
Natomiast prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje m.in. przy nabyciu towarów i usług:
1)wykorzystywanych do czynności nie objętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (tzn. niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem),
2)wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług, niemniej jednak na podstawie przepisów szczególnych zwolnionych od tego podatku.
Istnienie bezpośredniego związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w ww. Dyrektywie 2006/112/WE Rady. Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie TSUE.
Jednakże wśród zastrzeżeń zawartych w art. 86 ust. 1 ustawy, znalazł się art. 124 ust. 1 ustawy, który stanowi, że:
Podatnik wykonujący czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 122 ust. 1 ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego:
1)od nabycia złota inwestycyjnego od podatnika, o którym mowa w art. 123 ust. 1;
2)od nabycia, w tym również wewnątrzwspólnotowego, lub importu złota innego niż złoto inwestycyjne, jeżeli to złoto jest następnie przekształcone w złoto inwestycyjne przez tego podatnika lub na jego rzecz;
3)od nabycia usług polegających na zmianie postaci, masy lub próby złota, w tym złota inwestycyjnego.
W świetle powyższego przepisu istnieją sytuacje, gdy przy sprzedaży korzystającej ze zwolnienia podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Należy jednak zaznaczyć, że wyjątki te są w ustawie jednoznacznie określone.
Zgodnie z art. 124 ust. 2 ustawy:
Podatnik zwolniony od podatku na podstawie art. 122 ust. 1, który wytwarza złoto inwestycyjne lub przetwarza złoto w złoto inwestycyjne, ma prawo do odliczenia od kwoty podatku należnego kwotę podatku naliczonego od nabycia, w tym również wewnątrzwspólnotowego, lub importu towarów lub usług, związanych z wytworzeniem lub przetworzeniem tego złota.
Stosownie do art. 124 ust. 3 ustawy:
Przepis art. 86 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Według art. 125 ust. 1 ustawy:
Podatnicy dokonujący dostaw złota inwestycyjnego są obowiązani prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3.
Jak stanowi art. 125 ust. 2 ustawy:
Ewidencja powinna zawierać także dane dotyczące nabywcy, które umożliwiają jego identyfikację.
Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, na określonych zasadach pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Ad 1
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy przy sprzedaży złota w postaci granulatu o próbie 999 mogą Państwo skorzystać ze zwolnienia z VAT na gruncie art. 122 ustawy.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem Państwa działalności jest sprzedaż detaliczna zegarków i biżuterii. Są Państwo czynnym podatnikiem VAT i przy zakupie biżuterii odliczają Państwo podatek VAT zapłacony kontrahentom. Biżuteria sprzedawana jest przez Państwa ze stawką VAT 23%. W najbliższym czasie planują Państwo przeprowadzić operację polegającą na zleceniu jednej z dużych polskich firm zajmujących się profesjonalnymi usługami dla branży jubilerskiej, spełniającej najwyższe standardy branżowe, usługę rafinacji posiadanej biżuterii próby 585 oraz próby 333 do czystego złota próby 999 (24 karaty). Rafinacja to wydzielanie czystego metalu szlachetnego z jego rozmaitych stopów. Surowiec poddawany jest tu analizie składu chemicznego oraz procesowi chemicznemu, który usuwa niepożądane zanieczyszczenia, oddzielając złoto od innych metali, co pozwala uzyskać kruszec o bardzo wysokim stopniu czystości. Po zakończeniu oczyszczania złoto jest topione i odlewane do postaci granulatu. Każda partia przechodzi rygorystyczną kontrolę jakości, aby upewnić się, że złoto ma pożądaną czystość i jakość. Proces ten zapewnia bezpieczeństwo i niezawodność finalnego produktu.
Jak Państwo wskazali, granulat próby 999, który uzyskają Państwo dzięki takiemu recyklingowi, nadawał się będzie do ponownej produkcji złotej biżuterii. Tym samym, w tak opisanym zdarzeniu przyszłym, będą Państwo sprzedawali surowiec w postaci granulatu złota o próbie 999, wyprodukowany w celu jego dalszej obróbki. Granulat ten nie będzie miał postaci obrobionej, czyli postaci sztabek lub płytek, pomimo posiadania próby większej niż 995 tysięcznych. Postać towaru oferowanego przez Państwa do sprzedaży jako nieobrobiony granulat złota, nie będzie posiadała waloru inwestycyjnego.
W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, a niewątpliwie temu celowi służy zdefiniowanie pojęcia „złoto inwestycyjne” zawarte w art. 121 ustawy, powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej dostawy towaru oraz usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy należy zauważyć, że towar, będący przedmiotem sprzedaży, wykonany w wyniku rafinacji z biżuterii próby 585 oraz próby 333, w momencie jego sprzedaży – wbrew Państwa wskazaniu - nie będzie stanowił żadnego z rodzajów złota inwestycyjnego określonego w art. 121 ust. 1 ustawy.
Tym samym, do dostawy przez Państwa złota w postaci granulatu o próbie 999 nie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 122 ust. 1 ustawy. W związku z powyższym, ww. sprzedaż będzie opodatkowana podatkiem VAT, według stawki podatku od towarów i usług właściwej dla towaru będącego przedmiotem sprzedaży.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 wniosku uznaję za nieprawidłowe.
Ad 2
Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii czy podatek VAT odliczony przy nabyciu biżuterii (z której w wyniku procesu rafinacji uzyskano granulat złota o próbie 999) w jakiś sposób będzie musiał zostać skorygowany a odliczenie wycofane.
Z treści cytowanych na wstępie przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.
Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy.
Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
Jak stanowi art. 91 ust. 7 ustawy:
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Z powyższego wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowy związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
Jeśli zatem podatnik nabył towary z zamiarem ich wykorzystania do określonych czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas konieczne jest dokonanie korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru i dokonał takiego obniżenia, jak również sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru.
W uzasadnienia do pytania nr 1 wniosku wskazałem, że sprzedając złoto w postaci granulatu o próbie 999,nie będą Państwo wykonywali czynności zwolnionych od podatku na podstawie art. 122 ust. 1 ustawy. Tym samym, nie znajdzie w tej sprawie zastosowania uprawnienie wynikające z art. 124 ustawy.
Jak wynika z opisu sprawy, nabywany przez Państwa od kontrahentów towar w postaci biżuterii próby 585 i 333 wykorzystują Państwo wyłącznie do działalności opodatkowanej. Skoro więc - jak już wyżej wyjaśniłem - również sprzedaż złota niespełniającego definicji złota inwestycyjnego jest opodatkowana na zasadach ogólnych, to sprzedaż przez Państwa złota w postaci granulatu o próbie 999, nie spowoduje zmiany przeznaczenia tego towaru.
Tym samym, sprzedając złoto w postaci granulatu o próbie 999, nie będą Państwo mieli obowiązku sporządzenia korekty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 91 ustawy.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 wniosku uznaję za nieprawidłowe, ponieważ oparli je Państwo na innej podstawie prawnej, czyli na twierdzeniu, że uzyskają Państwo w wyniku ww. rafinacji złoto inwestycyjne, a podatek VAT odliczony przy zakupie ww. biżuterii pozostanie podatkiem z prawem do jego odliczenia, na mocy art. 124 ust. 1 pkt 2-3 ustawy.
Dodatkowe informacje
Tytułem wydania tej interpretacji indywidualnej dokonali Państwo 13 sierpnia 2026 r. wpłaty w wysokości 120,00 zł. Wniosek dotyczy natomiast jednego zdarzenia przyszłego. Należna opłata od wniosku wyniosła 80 zł, stąd 40 zł stanowi nadpłatę i zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej zostanie zwrócona na rachunek, z którego dokonano opłaty za wniosek.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
