Interpretacja indywidualna z dnia 14 września 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.721.2026.2.PT
Polski rezydent uzyskujący dywidendę od spółki białoruskiej może, na podstawie art. 30a ust. 9 ustawy o PIT, odliczyć podatek zapłacony na Białorusi tylko w granicach stawki przewidzianej w art. 10 Umowy polsko-białoruskiej, tj. 10% dywidendy brutto przy udziale przekraczającym 30%; podatku zapłaconego ponad tę stawkę, w tym dopłaty ustalonej w rozliczeniu rocznym, nie odlicza się w PIT-38.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z dnia 13 sierpnia 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592, dalej - „u.p.d.o.f."). Wnioskodawca jest udziałowcem spółki z siedzibą na terytorium Republiki Białorusi (dalej: „Spółka") i posiada 100% udziałów. W roku podatkowym 2025 Spółka dokonała wypłaty dywidendy na rzecz Wnioskodawcy. Zgodnie z białoruskim prawem podatkowym od wypłaconej dywidendy Spółka pobrała u źródła podatek dochodowy według stawki 13%. Podatek ten został pobrany i odprowadzony bezpośrednio przez Spółkę w momencie wypłaty dywidendy, w związku z czym Wnioskodawca otrzymywał na swój rachunek bankowy kwoty już po potrąceniu podatku 13%. W wyniku złożenia w roku 2026 rocznej deklaracji podatkowej na Białorusi za rok 2025, organ podatkowy Republiki Białorusi stwierdził, że łączna kwota dochodów Wnioskodawcy za rok 2025 przekroczyła próg dochodowy uprawniający do zastosowania wyłącznie stawki 13%. Zgodnie z białoruskim prawem podatkowym dochody z dywidendy przekraczające roczny limit w 2025 r. (220 000 BYN) podlegają opodatkowaniu dodatkową stawką podatku dochodowego wynoszącą 25%. Białoruski organ podatkowy wydał Wnioskodawcy stosowne zawiadomienie o wysokości należnego podatku. Wnioskodawca uiścił w kwietniu 2026 r. dopłatę podatku dochodowego wynikającą z rocznego rozliczenia podatkowego, w ramach którego część dochodów przekraczająca ustawowy próg została opodatkowana według stawki 25%. Łączna kwota podatku faktycznie zapłaconego na Białorusi wyniosła zatem odpowiednio: 13% pobrane u źródła przez Spółkę w 2025 r. oraz dodatkową kwotę podatku dochodowego wynikającą z rocznego rozliczenia podatku za 2025 r., w ramach którego część dochodów przekraczająca ustawowy próg została opodatkowana według stawki 25%, wynikające z decyzji białoruskiego organu podatkowego, uiszczone w 2026 r. Dopłata dokonana przez Wnioskodawcę w 2026 r. nie stanowi odrębnego podatku ani nowego zobowiązania podatkowego dotyczącego dochodów osiągniętych w 2026 r. Jest ona elementem ostatecznego rozliczenia podatku dochodowego należnego za rok 2025 od dochodów z dywidend osiągniętych w tym właśnie roku. Wnioskodawca złożył zeznanie roczne PIT-38 za rok 2025, wykazując w nim przychody z tytułu dywidend uzyskanych ze Spółki białoruskiej jako przychody uzyskane za granicą. W zeznaniu Wnioskodawca wykazał i odliczył podatek faktycznie zapłacony na Białorusi według stawki 13%, tj. podatek pobrany u źródła przez Spółkę. W wyniku rozliczenia przez właściwy urząd skarbowy, organ podatkowy uznał odliczenie podatku 13% za prawidłowe i zarachował je na poczet należnego w Polsce podatku 19% od dywidend. Wnioskodawca dysponuje następującymi dokumentami potwierdzającymi naliczenie i uiszczenie podatku według stawki 25% na Białorusi: 1) zawiadomieniem białoruskiego organu podatkowego o wysokości należnego podatku od nadwyżki dochodów za rok 2025 – wystawione w 2026 r.; 2) wyciągami bankowymi potwierdzającymi dokonanie przelewu kwoty podatku 25% na rachunek białoruskiego organu podatkowego w 2026 r. Łączna kwota podatku dochodowego faktycznie zapłaconego na Białorusi od dywidend uzyskanych w 2025 r., obejmująca podatek pobrany u źródła oraz dopłatę podatku wynikającą z rocznego rozliczenia podatkowego, stanowiła równowartość 22,7% kwoty brutto dywidendy otrzymanej przez Wnioskodawcę. Wskaźnik ten został ustalony jako relacja łącznej kwoty podatku faktycznie zapłaconego na Białorusi do kwoty brutto dywidendy uzyskanej przez Wnioskodawcę w 2025 r. W przypadku innej wysokości dywidendy efektywna stopa opodatkowania mogłaby być odmienna.
Pytanie
1)Czy od uzyskanych na Białorusi dywidend Wnioskodawca może odliczyć kwotę równą podatkowi faktycznie zapłaconemu za granicą do wysokości 19%, w myśl art. 30a ust. 9 ustawy o PIT?
2)Czy Wnioskodawca ma prawo dokonania korekty zeznania PIT-38 za rok 2025 i odliczenia na podstawie art. 30a ust. 9 ustawy o PIT całkowitej kwoty podatku faktycznie zapłaconego na Białorusi (tj. podatku 13% pobranego u źródła przez Spółkę oraz podatku 25% uiszczonego wiosną 2026 r. na podstawie zawiadomienia białoruskiego organu podatkowego), do wysokości nieprzekraczającej kwoty podatku obliczonego w Polsce według stawki 19%, i w związku z tym – uzyskania zwrotu nadpłaconego podatku w wysokości odpowiadającej 6% kwoty dywidendy uprzednio opłaconej do polskiego urzędu skarbowego?
Pana stanowisko w sprawie
Stanowisko do pytania 1
Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do odliczenia na podstawie art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. kwoty równej podatkowi faktycznie zapłaconemu na Białorusi od dywidend uzyskanych w 2025 r., do górnego limitu wynoszącego 19% kwoty dywidendy (podatek należny w Polsce). Prawo to wynika zarówno z treści art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f., jak i z postanowień Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Białorusi w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Mińsku dnia 18 listopada 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 120, poz. 534, dalej: „UPO PL-BY"). Istotne jest również, że dopłata podatku dochodowego według stawki 25% stanowi podatek dochodowy od osób fizycznych w rozumieniu UPO PL-BY. Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. b) UPO PL-BY, umowa ta dotyczy w Republice Białorusi między innymi „podatku dochodowego osób fizycznych". Stosownie zaś do art. 2 ust. 2 UPO PL-BY, umowa obejmuje również „wszystkie podatki takiego samego lub podobnego rodzaju, które po podpisaniu niniejszej umowy będą wprowadzone przez jedną z Umawiających się Stron obok istniejących podatków wymienionych w ustępie 1 lub w ich miejsce". Dopłata podatku dochodowego wynikającą z rocznego rozliczenia podatkowego, w ramach którego część dochodów przekraczająca ustawowy próg została opodatkowana według stawki 25% stanowi element białoruskiego podatku dochodowego od osób fizycznych – jest on naliczany przez białoruski organ podatkowy od podstawy obejmującej nadwyżkę dochodów osoby fizycznej ponad ustawowy próg i uiszczany przez podatnika na rachunek tego organu. Nie jest to odrębna danina publiczna, lecz dodatkowy wymiar tego samego podatku dochodowego, objętego zakresem podmiotowym i przedmiotowym UPO PL-BY. W konsekwencji podatek dochodowy 25% mieści się w zakresie art. 23 ust. 2 UPO PL-BY i podlega odliczeniu od polskiego podatku na tych samych zasadach co podatek 13% pobrany u źródła. Łączna kwota podatku dochodowego faktycznie zapłaconego na Białorusi od dywidend uzyskanych przez Wnioskodawcę w 2025 r., obejmująca zarówno podatek pobrany przez Spółkę jako płatnika, jak i dopłatę wynikającą z rocznego rozliczenia podatkowego, wyniosła 22,7% kwoty brutto dywidendy. Stosownie do art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f.: " Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, uzyskujący poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej przychody (dochody) określone w ust. 1 pkt 1-5, od zryczałtowanego podatku obliczonego zgodnie z ust. 1, od tych przychodów (dochodów), odliczają kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, jednakże odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%." Przepis ten ma charakter bezwarunkowy – jego zastosowanie nie jest uzależnione od istnienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania ani od stawki podatku wynikającej z takiej umowy. Upoważnia on każdego polskiego rezydenta podatkowego do odliczenia podatku faktycznie zapłaconego za granicą, niezależnie od podstawy prawnej jego pobrania. Stanowisko to potwierdzają jednoznacznie: a) NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2023 r. (sygn. II FSK 1171/22): „Przepis art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. stosuje się do podatnika objętego w Polsce nieograniczonym obowiązkiem podatkowym rozliczającego w Polsce dywidendy uzyskane za granicą i to bez względu na to, jaki podatek został pobrany u źródła (czy wg stawki z umowy, czy też nie). Nie ma w tej materii żadnego odniesienia do umowy dwustronnej."; b) NSA w wyroku z dnia 24 czerwca 2025 r. (sygn. II FSK 1302/22), oddalając skargę kasacyjną organu: podtrzymał wykładnię, że art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. pozwala odliczyć podatek zapłacony za granicą do wysokości 19%, bez ograniczania odliczenia do stawki wynikającej z umowy dwustronnej – „art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. nie daje możliwości zastosowania umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Stanowi bowiem wyraźnie o podatku zapłaconym za granicą. Nie ma podstaw do tego, aby wbrew jednoznacznemu brzmieniu przepisu, zamiast do kwoty podatku faktycznie zapłaconego za granicą, sięgać w art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. do podatku hipotetycznego.”; c) WSA w (…) w wyroku z dnia 7 grudnia 2023 r. (sygn. I SA/Po 731/23): „Przepis art. 30a ust. 9 ma brzmienie bezwarunkowe - w każdym wypadku pozwala on odliczyć od zryczałtowanego podatku, obliczonego zgodnie z ust. 1, kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą. Jego zastosowanie nie zależy więc od istnienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania."; d) Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 5 września 2023 r. (sygn. 0114-KDIP3-1.4011.781.2021.8.MK1): „art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. określa warunki podmiotowe (...) jego zastosowanie nie zależy jednak od istnienia żadnej umowy międzynarodowej". Natomiast w myśl art. 23 ust. 2 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, z dnia 18 listopada 1992 r.: „Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułów 10 i 11 może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, wtedy pierwsze Umawiające się Państwo zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu w drugim Umawiającym się Państwie. Jednakże takie potrącenie nie może przekroczyć kwoty podatku pierwszego Umawiającego się Państwa, jaka została obliczona od takiego dochodu zgodnie z jego ustawodawstwem i przepisami.” To znaczy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami UPO PL-BY może być opodatkowany na Białorusi, Polska zezwala na odliczenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu na Białorusi. Odliczenie to nie może jednak przekraczać tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód uzyskany na Białorusi. Postanowienie art. 23 ust. 2 UPO PL-BY jest zatem spójne z art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. i potwierdza, że podatek zapłacony na Białorusi (łącznie 22,7% efektywnie, przekraczający 19% polskiej stawki) uprawnia do pełnego odliczenia do wysokości 19%.
Stanowisko do pytania 2
Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo dokonania korekty zeznania PIT-38 za rok 2025 i odliczenia łącznej kwoty podatku faktycznie zapłaconego na Białorusi – obejmującej zarówno podatek 13% pobrany u źródła przez Spółkę, jak i dopłatę podatku dochodowego wynikająca z zastosowania stawki 25% do części dochodu przekraczającej ustawowy próg uiszczony w 2026 r. – do wysokości 19% kwoty dywidendy, co spowoduje powstanie nadpłaty odpowiadającej uprzednio opłaconej kwocie 6% i jej zwrot. Przepis art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. posługuje się pojęciem „podatku zapłaconego za granicą" – nie zaś „podatku pobranego u źródła" ani „podatku zapłaconego w tym samym roku podatkowym co rok uzyskania dochodu". Decydujące znaczenie mają zatem dwie przesłanki: a. podatek został faktycznie i definitywnie zapłacony; b. podatek dotyczy tych samych przychodów, które zostały opodatkowane w Polsce. Obie przesłanki są w niniejszej sprawie spełnione w odniesieniu do dopłaty podatku dochodowego wynikającej z zastosowania stawki 25% do części dochodu przekraczającej ustawowy próg: Ad (a) - faktyczna zapłata: Wnioskodawca uiścił dopłaty podatku dochodowego z zastosowaniem stawki 25% w kwietniu 2026 r. na podstawie zawiadomienia białoruskiego organu podatkowego i dysponuje wyciągami bankowymi potwierdzającymi dokonanie tej wpłaty. Podatek nie został zwrócony ani umorzony. Ad (b) - tożsamość dochodu: białoruskie przepisy podatkowe przewidują, że jeżeli łączna kwota dochodów z dywidend podatnika w roku podatkowym przekroczy próg 220 000 BYN, nadwyżka ponad ten próg podlega opodatkowaniu dodatkową stawką 25%. Jest to zatem podatek dochodowy od nadwyżki dochodu z dywidend uzyskanych przez Wnioskodawcę w roku 2025 – tego samego dochodu, który Wnioskodawca wykazał w zeznaniu PIT-38 za rok 2025. Fakt, że zobowiązanie z tytułu dopłaty podatku dochodowego wynikającej z zastosowania stawki 25% do części dochodu przekraczającej ustawowy próg zostało skonkretyzowane decyzją organu i zapłacone w roku 2026, nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do odliczenia. Prawo do odliczenia dopłaty podatku dochodowego z zastosowaniem stawki 25% znajduje potwierdzenie również na gruncie UPO PL-BY. Artykuł 23 ust. 2 UPO zezwala na odliczenie „kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu na Białorusi" – bez ograniczenia wyłącznie do podatku pobranego u źródła, a tym bardziej bez ograniczenia do roku kalendarzowego zapłaty. Skoro dopłata podatku według stawki 25% stanowi podatek dochodowy zapłacony na Białorusi od dochodu z dywidend z 2025 r., mieści się on w zakresie odliczenia przewidzianego w art. 23 ust. 2 UPO i art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. Stosownie do art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622, dalej - „O.p."), podatnik może skorygować uprzednio złożoną deklarację podatkową. Podstawą korekty zeznania PIT-38 za rok 2025 jest uzyskanie – po terminie złożenia pierwotnej deklaracji – dokumentów potwierdzających naliczenie i zapłatę dopłaty podatku dochodowego z zastosowaniem stawki 25% na Białorusi (zawiadomienie organu podatkowego z 2026 r. i wyciągi bankowe z kwietnia 2026 r.). W pierwotnej deklaracji Wnioskodawca odliczył podatek 13% pobrany u źródła, wskutek czego uiścił dopłatę do polskiego podatku odpowiadającą różnicy między stawką polską (19%) a stawką odliczoną (13%), tj. 6% kwoty dywidendy. Po dokonaniu korekty zeznania, w której Wnioskodawca wykaże łączną kwotę podatku faktycznie zapłaconego na Białorusi (22,7% efektywnie, przekraczające limit 19%), odliczenie osiągnie pełny ustawowy limit 19% kwoty dywidendy. Kwota 6% uprzednio opłacona do polskiego urzędu skarbowego stanie się nadpłatą w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 O.p. i będzie podlegać zwrotowi w trybie art. 76 i n. O.p. Wnioskodawca nie ubiega się o odliczenie podatku hipotetycznego ani podatku należnego według prawa białoruskiego, lecz wyłącznie podatku rzeczywiście i definitywnie zapłaconego, potwierdzonego dokumentami urzędowymi i dowodami zapłaty. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że: 1) art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. w zw. z art. 23 ust. 2 UPO PL-BY uprawnia Wnioskodawcę do odliczenia od polskiego podatku zryczałtowanego (19%) kwoty równej podatkowi faktycznie zapłaconemu na Białorusi od dywidend uzyskanych w 2025 r., do górnego limitu 19% kwoty dywidendy; 2) dopłata podatku dochodowego według stawki 25%, uiszczona przez Wnioskodawcę na Białorusi w 2026 r., stanowi podatek faktycznie zapłacony od tego samego dochodu z dywidend za rok 2025, który był opodatkowany w Polsce w zeznaniu PIT-38 za rok 2025, i jako taki podlega odliczeniu na mocy art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. oraz art. 23 ust. 2 UPO PL-BY; 3) łączna kwota podatków faktycznie zapłaconych na Białorusi (22,7% efektywnie) przekracza polską stawkę 19%, wobec czego odliczenie osiągnie pełny ustawowy limit 19% kwoty dywidendy; 4) Wnioskodawca jest uprawniony do dokonania korekty zeznania PIT-38 za rok 2025 na podstawie art. 81 § 1 O.p. i wykazania w niej łącznej kwoty podatku zapłaconego na Białorusi do wysokości 19% kwoty dywidendy; 5) w wyniku korekty zeznania powstanie nadpłata w wysokości odpowiadającej 6% kwoty dywidendy, uprzednio uiszczonej jako dopłata do polskiego podatku, podlegająca zwrotowi na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 w zw. z art. 76 O.p.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Jak wynika z cytowanego przepisu, źródłem nieograniczonego obowiązku podatkowego jest miejsce zamieszkania podatnika w Polsce. Treść tego obowiązku odnosi się natomiast do całości dochodów (przychodów) uzyskiwanych przez tego podatnika, tj. zarówno dochodów (przychodów) uzyskiwanych w Polsce, jak i zagranicznych.
Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Zapisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania mają pierwszeństwo przed polskim wewnętrznym prawem podatkowym.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 powołanej ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Przepis ten wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania w ramach obowiązku podatkowego. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega.
Na mocy art. 9 ust. 1a ustawy:
Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów. Ustawa przewiduje:
•tzw. opodatkowanie na zasadach ogólnych, w przypadku którego mają zastosowanie ogólne reguły ustalania podstawy opodatkowania wynikające z art. 9 ust. 1a - 2 ustawy oraz stawki podatku określone w skali podatkowej (art. 27 ust. 1 ustawy);
•szczególne tryby opodatkowania dotyczące wyodrębnionych kategorii przychodów.
Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich w art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy ustawodawca wymienił:
Kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c .
Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych,
b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach,
c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
Przepis dotyczy przy tym zarówno dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych utworzonych na gruncie prawa polskiego, jak i utworzonych na gruncie prawa innych państw.
Dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych podlegają opodatkowaniu na zasadach szczególnych, określonych w art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do art. 30a ust. 7 ustawy:
Dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1 nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27.
I tak, stosownie do art. 30a ust. 1 pkt 4 omawianej ustawy:
Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a:
4) z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.
Na mocy art. 30a ust. 2 ww. ustawy:
Przepisy ust. 1 pkt 1-5, 10a i 11a-11f stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
Co do zasady zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest pobierany przez płatnika co wynika z treści art. 41 ust. 1 i 4 ustawy.
Jeżeli jednak podatek ten nie został pobrany przez płatnika, to – zgodnie z regulacją art. 45 ust. 3b ustawy – podatnik wykazuje należny podatek dochodowy, o którym mowa w art. 29-30a w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub ust. 1a.
Jednocześnie, stosownie do art. 30a ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, uzyskujący poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej przychody (dochody) określone w ust. 1 pkt 1-5, od zryczałtowanego podatku obliczonego zgodnie z ust. 1, od tych przychodów (dochodów), odliczają kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, jednakże odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%.
Zatem podatnicy o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce, którzy uzyskują poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej przychody m.in. z dywidend ze spółek z siedzibą w państwie innym niż Polska, od zryczałtowanego podatku obliczonego wg art. 30a ust. 1 od tych dywidend, odliczają kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, jednakże odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%.
W myśl art. 30a ust. 11 ustawy:
Kwoty zryczałtowanego podatku obliczonego od przychodów (dochodów), o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, uzyskanych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz kwotę podatku zapłaconego za granicą, o której mowa w ust. 9, podatnicy są obowiązani wykazać w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub 1a.
Zgodnie z omawianą ustawą – przychody Pana z dywidend podlegają opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy. W przypadku dywidend z zagranicznych spółek ocena skutków podatkowych powinna uwzględniać odpowiednią umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania podpisaną między Polską a krajem, w którym ma siedzibę spółka wypłacająca dywidendę.
W przypadku dywidendy ze spółki białoruskiej będzie to Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 18 listopada 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 120 poz. 534; dalej: „Umowa”).
Ratyfikowana Umowa międzynarodowa ma pierwszeństwo stosowania przed przepisami ustawy, a więc może modyfikować sposób opodatkowania wynikający z przepisów krajowych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1-2 Umowy:
1. Dywidendy wypłacane przez osobę mającą siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie.
2. Dywidendy te mogą być jednak opodatkowane także w tym Umawiającym się Państwie i według prawa tego Państwa, w którym osoba wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, ale jeżeli odbiorca dywidend jest uprawniony do ich otrzymania, podatek ten nie może przekroczyć:
a) 10% kwoty dywidend brutto, jeżeli odbiorcą dywidend jest osoba do nich uprawniona, której udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi powyżej 30%,
b) 15% kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.
Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają opodatkowania osoby w odniesieniu do zysków, z których dywidendy są wypłacane.
Jak wynika z tych przepisów:
1) dywidendy wypłacane przez podmiot, który ma siedzibę na Białorusi osobie, która ma miejsce zamieszkania w Polsce mogą być opodatkowane Polsce;
2) dywidendy takie mogą być także opodatkowane na Białorusi, jeśli są spełnione warunki z art. 10 ust. 2 Umowy – przy czym stawki podatku nie mogą być wyższe niż wskazane w Umowie, w niniejszej sprawie podatek nie może przekroczyć 10% kwoty dywidendy brutto.
Na mocy art. 10 ust. 4 Umowy:
Postanowień ustępów 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli osoba uprawniona do dywidend mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba osoby wypłacającej dywidendy, działalność gospodarczą przez zakład położony w tym Państwie i gdy udział, z którego tytułu wypłaca się dywidendy, rzeczywiście wiąże się z takim zakładem. W tym przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
Wątpliwości Pana dotyczą kwestii, czy od uzyskanych na Białorusi dywidend może Pan odliczyć kwotę równą podatkowi faktycznie zapłaconemu za granicą do wysokości 19% oraz czy ma Pan prawo dokonania korekty zeznania PIT-38 za rok 2025 i odliczenia całkowitej kwoty podatku faktycznie zapłaconego na Białorusi.
Dywidenda z Białorusi uzyskana przez polskiego rezydenta podatkowego – zgodnie z przepisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które są nadrzędne w stosunku do wewnętrznych przepisów podatkowych danego państwa – podlega opodatkowaniu zarówno w Polsce jak i na Białorusi, jednakże kwota podatku na Białorusi nie może przekroczyć w Pana przypadku 10% kwoty dywidendy brutto.
Uchwałą Rady Ministrów Republiki Białorusi nr 164 z dnia 7 marca 2024 r. strona białoruska jednostronnie częściowo zawiesiła stosowanie umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Mińsku 18 listopada 1992 r. Zawieszenie dotyczy art. 10 (dywidendy), art. 11 (odsetki) i art. 13 (zyski ze sprzedaży majątku). Zawieszenie dotyczy okresu od 1 czerwca 2024 r. do 31 grudnia 2026 roku.
Jednostronne działania strony białoruskiej w postaci zawieszenia części postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania pozostają jednak bez wpływu na obowiązywanie przedmiotowej umowy i obowiązek jej stosowania przez polskie organy podatkowe w całości.
Rozwijając kwestie wysokości odliczenia, o którym mowa w zacytowanym wcześniej art. 30a ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy podkreślić, że w tym przepisie ustawodawca wskazał, iż odliczeniu podlega kwota równa podatkowi zapłaconemu za granicą.
Przepisy prawa podatkowego, w tym te dotyczące odliczeń zakładają, że podatnicy prawidłowo realizują swoje zobowiązania podatkowe. Zatem w sytuacji, gdy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania (która ma pierwszeństwo przed wewnętrznym prawem podatkowym danego państwa) wskazuje jako stawkę opodatkowania 10% kwoty dywidendy brutto uznaje się, że taka kwota powinna zostać uiszczona.
W sytuacji, gdy rezydent polski zapłacił za granicą więcej podatku niż wynika z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (np. 13% zamiast 10%) to odliczyć może tylko taką wysokość podatku, jaka wynika z umowy i jest prawidłowa czyli 10%.
Przychody z tytułu dywidend podlegają w Polsce opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem. Od zryczałtowanego podatku obliczonego w Polsce, odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, ale tylko do wysokości stawki podatku od dywidendy przewidzianej we właściwej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, czyli w odniesieniu do Białorusi 10% kwoty dywidendy brutto.
Zatem od uzyskanych przez Pana poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej dywidend ze spółki białoruskiej, dokonując rozliczenia dochodów w PIT-38 mógł Pan odliczyć kwotę równą podatkowi faktycznie zapłaconemu za granicą, ale tylko do wysokości stawki podatku od dywidendy przewidzianej we właściwej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania. Tym samym nie ma Pan prawa do dokonania korekty zeznania PIT-38 za rok 2025 i odliczenia kwoty podatku faktycznie zapłaconego na Białorusi.
W związku z powyższym stanowisko w zakresie pytań nr 1 i nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków WSA oraz NSA należy stwierdzić, że niewątpliwie rozstrzygnięcia te kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa i w toku rozważań nad sposobem rozstrzygnięcia Pana wniosku miałem na względzie także prezentowane w nich stanowiska i argumenty. Należy jednak podkreślić, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
