Wyrok NSA z dnia 20 maja 2026 r., sygn. II OSK 398/24
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie: sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, sędzia del. WSA Jan Szuma (sprawozdawca), Protokolant: starszy asystent sędziego Katarzyna Urbaniak, po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 października 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 859/23 w sprawie ze skargi K.L. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 25 stycznia 2023 r. nr CIV/2823/23 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Piasek" I. oddala skargę kasacyjną, II. zasądza od K.L. na rzecz Gminy Miejskiej Kraków kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 października 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 859/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K.L. na uchwałę Rady Miasta Krakowa (zwanej dalej: "Radą") z dnia 25 stycznia 2023 r., nr CIV/2823/23, w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Piasek" (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego, poz. 1067, zwaną dalej także: "planem").
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł K.L., zaskarżając go w całości i kwestionując w istocie w części odnoszącej się do § 24 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 24 ust. 9 pkt 4 planu, to jest w zakresie, w jakim przewiduje się dopuszczenie lokalizacji funkcji usługowej na drugiej kondygnacji nadziemnej budynków frontowych w przypadku budynku frontowego przy ul. [...] w Krakowie, podczas gdy wymieniony przepis nie obejmuje sąsiadującego budynku frontowego, położonego przy ul. [...]. Skarżący zarzucił przy tym naruszenie:
1. art. 1 ust. 2 pkt 7, art. 1 ust. 3, art. 6 ust. 1 i 2 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (na datę zaskarżonej uchwały tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 503 z późn. zm., dalej: "u.p.z.p."), art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (na datę zaskarżonej uchwały tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 z późn. zm., dalej: "K.c."), art. 21 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) poprzez ich błędną wykładnię i uznanie przez Sąd pierwszej instancji, że § 24 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 24 ust. 9 pkt 4 planu nie stanowią nieproporcjonalnej ingerencji w prawo własności skarżącego kasacyjnie, jeśli chodzi o ustalenia dotyczące kamienicy usytuowanej na działce nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...] przy ul. [...] ([...]). Zdaniem skarżącego na skutek uchwalenia planu doszło do niewspółmiernej do potrzeb (nieproporcjonalnej) ingerencji w jego prawo własności. Przekroczono władztwo planistyczne poprzez dopuszczenie lokalizacji funkcji usługowej jedynie na pierwszej kondygnacji nadziemnej budynku przy ul. [...] w części frontowej, podczas gdy w bezpośrednio sąsiadującej kamienicy przy ul. [...] dopuszczono lokalizację funkcji usługowej również na drugiej kondygnacji nadziemnej;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
