Wyrok NSA z dnia 16 czerwca 2026 r., sygn. II GSK 1161/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj Sędzia NSA Dorota Dąbek Sędzia del. WSA Izabella Janson (spr.) Protokolant asystent sędziego Łukasz Gaweł po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 2288/22 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 czerwca 2022 r. nr BP.513.26.2021.0164.232604 w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz M. K. 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 2 marca 2023r., sygn. akt VI SA/Wa 2288/22 na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) w zw. z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz.U.2026.143 t.j.,dalej: "p.p.s.a.") uwzględnił skargę M. K. (dalej też: "strona", "skarżący") i uchylił decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej też: "GITD", "organ") z 22 czerwca 2022r., nr BP.513.26.2021. 0164.32604 oraz poprzedzającą ją decyzję z 20 września 2021r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, orzekając o kosztach postępowania.
W skardze kasacyjnej organ zaskarżył powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie w całości i oddalenie skargi, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
I. Naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023r., poz. 775, z późn. zm., dalej: "k.p.a."), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przejawiające się w błędnym przyjęciu przez Sąd I instancji, że organy nie zebrały w sprawie kompletnego materiału dowodowego, nie oceniły sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego w celu ustalenia, czy skarżący spełnia wymogi z art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z 21 października 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U. UE L 300 z 14 listopada 2009r. str. 51, z późn. zm., dalej: "rozporządzenie 1071/2009") oraz w sposób wyczerpujący nie uzasadniły podstaw prawnych i faktycznych wydanej decyzji podczas gdy organy zebrały kompletny materiał dowodowy konieczny do rozpoznania sprawy, działały w granicach i zgodnie z przepisami prawa i na podstawie jego całokształtu wydały decyzję, w uzasadnieniu której wyczerpująco uzasadniły motywy zapadłego rozstrzygnięcia.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
