Interpretacja indywidualna z dnia 10 sierpnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.546.2026.2.PS

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 4 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 15 lipca 2026 r. (wpływ 21 lipca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

12 czerwca 2025 roku złożyła Pani wniosek o interpretację indywidualną, na który otrzymała Pani odpowiedź z dnia 18 września 2025 roku, znak pisma (...).

Stan faktyczny powtórzy Pani, dodając jeszcze fakty, które mogą wpłynąć na rozstrzygnięcie sprawy:

W dniu 1 października 2021 roku sprzedała Pani udział wynoszący 1/3 nieruchomości położonej w miejscowości X w województwie Y za kwotę 50 000,00 zł.

Wyżej wymieniony udział odziedziczyła Pani w spadku po zmarłych w 2020 roku wujkach: A Z (1/6) i B Z (1/6).

W związku z tym, że od nabycia nie upłynęło 5 lat w dniu 11 lutego 2022 roku złożyła Pani zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu PIT-39, w którym to zobowiązała się Pani do wydatkowania całego przychodu z tytułu zbycia na własne cele mieszkaniowe, tj. na remont budynku mieszkalnego położonego w wiosce Q w gminie X, w którym zamieszkuje Pani wspólnie z mężem i z trójką dzieci w wieku 19, 17 i 13 lat. Ten dom mieszkalny mąż otrzymał od rodziców w 1994 roku w darowiźnie przekazania całego gospodarstwa rolnego.

Łącznie Pani wydatki, na które posiada Pani stosowne faktury wynoszą 54 730,37 zł, czyli przekraczają przychód ze zbycia.

W księgach wieczystych jako właściciel widnieje tylko Pani mąż. Pani nie posiada innego domu, mieszkania czy działki budowlanej.

Pani wujkowie: A Z i B Z nabyli swoje udziały w spadku po E Z – ich mamie, a Pani babci - w roku 2017. Babcia E była w posiadaniu przedmiotowej nieruchomości od kilkudziesięciu lat. Pozostałe udziały w tej nieruchomości nabyła Pani tak jak Pani wujkowie - po babci E. Dlatego też po informacji z Urzędu Skarbowego tylko udział po wujkach uwzględniła Pani w zeznaniu PIT-39.

W uzupełnieniu wniosku z 15 lipca 2026 r. (wpływ 21 lipca 2026 r.) wskazuje Pani, że po zmarłej w 2017 roku babci E Z odziedziczyło trzech synów: C, B, A Z. Jako że Pani tata (C Z) nie żył to jego udział przypadł w 1/3 na Panią, a pozostałe udziały nabyli Pani bracia: D i A (syn C). W roku 2020 i 2021 zmarli Pani wujkowie zarówno B jak i A (syn E). Udziały po nich odziedziczyła - Pani i bracia - w równych częściach po 1/3.

Stan na dzień sprzedaży przedmiotowej nieruchomości był więc taki, że Pani i bracia mieliście po 1/3 - D Z (syn C i F) i A Z (syn C i F).

Tak więc zarówno Pani jak i Pani bracia udział we własności w wysokości po 1/9 i Państwa bezpośrednia spadkodawczyni - babcia E mieliście we własności już ponad 5 lat. A udziały po 2/9 po wujkach bezpośrednich spadkodawcach mieliście we własności poniżej pełnych kalendarzowych 5 lat.

Stwierdzenie nabycia spadku po babci E odbyło się 24 października 2017 r. - (...) Sądu Rejonowego (...), po wujku A Z 11 marca 2021 r. - (...) Sądu Rejonowego (...), po wujku B Z 28 sierpnia 2020 r. - (...), nie było żadnych działów spadku. Nie dokonywała Pani żadnych spłat na rzecz innych spadkobiorców. W dniu 1 października 2021 roku sprzedałam cały mój udział (1/3) w przedmiotowej nieruchomości.

Pytanie

Czy w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT i w związku z sukcesją generalną wynikającą z art. 97 i 98 Ordynacji podatkowej spełnia Pani warunki do preferencji, tj., że upłynął już 5-letni okres od kiedy Pani spadkodawcy nabyli przedmiotowe nieruchomości i nie musi Pani płacić podatku PIT? I w związku z tym brak jest powstania źródła przychodów, ponieważ upłynął 5 letni termin od nabycia przez Pani spadkodawców, a co za tym idzie nie ma podstawy do złożenia zeznania PIT-39 za rok 2021.

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że sprzedana nieruchomość była w Pani rodzinie w sumie grubo ponad 5 lat. W świetle wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (sygnatura akt: I SA/Rz 224/25), który powołuje się tam na orzecznictwo zwłaszcza uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r. (II FPS 2/17) i nowelizacji spornego artykułu 10 ust. 5 ustawy o PIT, który wprowadzono do porządku prawnego od 1 stycznia 2019 r., zmieniono regulacje w zakazie praw majątkowych nabytych w drodze spadku na korzyść podatnika.

Pani sytuacja jest analogiczna. Jak tłumaczył WSA, wprowadzone zmiany dotyczące spadkobierców miały zapewnić pełniejszą realizację na gruncie podatku dochodowego sukcesji praw spadkodawcy związanych z odziedziczoną nieruchomością. I, kierując się celem preferencji, sąd doszedł do przekonania, że sporny okres 5 lat powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie czy wybudowanie spadkowej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez wszystkich spadkodawców, do których uprzednio należał majątek.

Podkreślił, że taka sytuacja w praktyce dotyczy przede wszystkim sukcesji w ramach rodziny i powinna odpowiadać celom założonym przez ustawodawcę w nowelizacji. Odmienne podejście byłoby zaś krzywdzące dla spadkobierców, którzy w ramach zarządu nabytym w drodze dziedziczenia majątkiem rodzinnym gromadzonym przez kolejne pokolenia, zbywając jego składniki zmuszeni byliby do płacenia podatku. I to w sytuacji, gdy wcześniejsi spadkodawcy potencjalnego podatnika spełniali już warunki zwolnienia.

WSA zwrócił uwagę, że w przypadku skarżącej, już jej dziad i stryj, chronologiczne ujmując, spełniali warunki preferencji. Zatem biorąc pod uwagę sukcesję generalną z art. 97 i 98 Ordynacji podatkowej, prawo do powołania się nań powinno przejść na ich następców prawnych w drodze dziedziczenia. Sąd podkreślił, że śmierć spadkodawcy może powodować pogorszenie sytuacji życiowej spadkobiercy a ustawodawca nie zastrzegł, że w spornym przypadku chodzi tylko o bezpośredniego spadkodawcę. WSA zgodził się ze skarżącą, że nie musi płacić PIT ze względu na upływ 5-letniego okresu liczonego od daty nabycia nieruchomości przez wcześniejszych spadkodawców tj. poprzedników prawnych jej ojca - bezpośredniego spadkodawcy.

W Pani przypadku to Pani jako wnuczka i Pani wujkowie jako synowie odziedziczyliście w roku 2017 po babci E przedmiotową nieruchomość. Sukcesja podatkowa wywoływała szereg wątpliwości interpretacyjnych. Dopiero interwencja Sądu Administracyjnego usunęła te wątpliwość. Uważa Pani, że znalazła się w takiej samej sytuacji.

Uważa Pani, że nie powinna składać zeznania PIT-39 i opłacać z tego tytułu podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm. ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c- przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w lit. a-c ww. przepisu następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zauważam, że przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przesądza o tym, że:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę.

Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Przy czym dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych momentem nabycia nieruchomości lub określonych praw przez spadkodawcę, który tę nieruchomość lub prawo nabył również w drodze spadku, jest moment ich nabycia zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego. W konsekwencji za moment nabycia nieruchomości lub tych praw uważa się nabycie nieruchomości lub praw przez Pana spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkodawców.

Powyższe potwierdza np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 4 września 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 289/24, w którym sąd stwierdził:

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2159 ) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10 ust. 5 i art. 10 ust. 7.

W myśl art. 10 ust. 5 PDOFizU: w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

(…)

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat - to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nabytych w spadku nieruchomości kluczowe znaczenie ma ustalenie daty nabycia tych nieruchomości przez spadkodawcę podatnika.

Treść omawianego przepisu jest jasna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. W ocenie Sądu chodzi o pierwszego spadkodawcę występującego bezpośrednio przed spadkobiercą - zbywcą nieruchomości, nie zaś jakby tego chciała skarżąca o wszystkich spadkodawców nieruchomości, począwszy od pierwotnego jej nabycia, czy wybudowania.

(…) Sąd podkreśla, że istota wykładni polega na ustaleniu (wyjaśnieniu) znaczenia określonego przepisu prawnego, nasuwającego z różnych względów wątpliwości w sferze stosowania prawa. Wykładnia ani niczego nie dodaje, ani niczego nie ujmuje z treści przepisu, a jedynie wyjaśnia jego treść i znaczenie.

Celem wykładni nie jest tworzenie nowych norm prawa czy ich modyfikacja, lecz ustalenie treści norm wysłowionych w analizowanych przepisach [tak: postanowienie TK z 26 marca 1996 r., W 12/95, LEX nr 25708]. Nie jest rolą ani organu ani sądu dokonywanie prawotwórczej wykładni prawa, celem wprowadzania instytucji nieprzewidzianych przez ustawodawcę.

Gdyby celem ustawodawcy w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych było umożliwienie podatnikowi zaliczenia do okresu pięcioletniego nabycia w drodze spadku przez wszystkich spadkodawców, a więc liczenie od momentu pierwotnego nabycia nieruchomości, wyraziłby taką intencję wprost w spornej normie.

Zgodnie natomiast z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Art. 931 § 1 i § 2 tej ustawy stanowi, że:

W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.

Jeżeli dziecko spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada jego dzieciom w częściach równych. Przepis ten stosuje się odpowiednio do dalszych zstępnych.

W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu:

Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.

Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

W myśl art. 1035 ww. Kodeksu cywilnego:

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z Pani wniosku wynika, że Pani babcia była w posiadaniu nieruchomości od kilkudziesięciu lat, a w związku z jej śmiercią w 2017 r. spadek po niej odziedziczyli co do zasady jej trzej synowie, lecz w związku ze śmiercią jednego z nich przed otwarciem spadku (śmiercią Pani ojca), jego udział odziedziczyły jego dzieci, tj. Pani i Pani dwaj bracia.

Pozostali dwaj synowie Pani babci (Pani wujkowie) zmarli w 2020 i 2021 r. a spadek po nich odziedziczyła bezpośrednio Pani oraz Pani dwa j bracia.

W związku z opisanymi spadkobraniami wskazała Pani również, że nie było żadnych działów spadku. Nie dokonywała Pani żadnych spłat na rzecz innych spadkobiorców.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że sprzedaż udziału w opisanej nieruchomości w 2021 r. w części, w której nabyła go Pani bezpośrednio w drodze dziedziczenia po zmarłej w 2017 r. babci, która była w posiadania nieruchomości od kilkudziesięciu lat, nie będzie powodował konieczności rozpoznania przychodu podatkowego z uwagi na upływ terminu wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy. Do okresu posiadania prze Panią ww. udziału w nieruchomości doliczyć należy bowiem również okres posiadania tej nieruchomości przez spadkodawcę, czyli Pani babcię.

Natomiast sprzedaż udziału w opisanej nieruchomości w 2021 r. w części, w której nabyła go Pani bezpośrednio w drodze dziedziczenia po zmarłych w 2020 i 2021 r. wujkach będzie jednak powodować konieczność rozpoznania przychodu podatkowego.

Udziały w opisanej nieruchomości, które nabyła Pani w drodze dziedziczenia po wujkach, nabyli oni bowiem w częściach ułamkowych w spadku po swojej mamie (Pani babci) w 2017 r. Zatem, mając na uwadze brzmienie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, termin 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, należy w zakresie tych udziałów liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziałów w nieruchomości przez spadkodawców – Pani wujków, czyli od końca 2017 r. kiedy nabyli udziały w nieruchomości w spadku po swojej mamie, (w dacie jej śmierci).

Odnosząc się do Pani wątpliwości dotyczących „sukcesji generalnej” wyjaśniam, że sposób w jaki spadkodawca liczyłby termin 5-letni z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdyby zbywał swoją nieruchomość nie jest prawem majątkowym podlegającym sukcesji. Potwierdzeniem tego faktu jest wprowadzenie przez ustawodawcę art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis ten nie wprowadza sukcesji podatkowej w odniesieniu do sposobu liczenia terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Wprowadza odrębny preferencyjny sposób ustalenia tego terminu przez spadkobierców. Ustawodawca wskazuje w nim tylko i wyłącznie na spadkodawcę, a nie na poprzednich spadkodawców spadkodawcy.

Wobec powyższego, Pani stanowisko w sprawie skutków podatkowych zbycia udziałów w części odziedziczonych, tj. w zakresie w jakim uważa Pani, że doszło do upływu 5 letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie ma obowiązku złożenia PIT-39 w związku ze sprzedażą udziałów w nieruchomości nabytych w wyniku spadkobrania po wujkach – jest nieprawidłowe.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnośnie powołanego przez Panią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, sygn.. akt I SA/Rz 224/25 wyjaśniam, że w kwestii interpretacji art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych orzecznictwo nie jest jednolite. Natomiast organ interpretacyjny podziela wykładnię przedstawioną np. w przywołanym w uzasadnieniu interpretacji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 4 września 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 289/24.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.