Wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2026 r., sygn. II GSK 215/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędzia NSA Marcin Kamiński Sędzia NSA Anna Ostrowska (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Katarzyna Karnas-Mroczek po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 2230/22 w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 czerwca 2022 r. nr BP.501.1752.2021.0993.KI13.230341 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym 1. uchyla zaskarżony wyrok w całości; 2. oddala skargę; 3. zasądza od M.P. na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego 2000 (dwa tysiące) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
I
Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej: organ I instancji) decyzją z dnia 3 września 2021 r. nałożył na [...] (dalej: skarżący) karę pieniężną w wysokości 10 000 zł. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło wykonywanie przewozu drogowego pojazdem niewyposażonym w wymagany tachograf posiadający świadectwo homologacji typu.
Powyższe stwierdzono w dniu 26 kwietnia 2021 r. w trakcie kontroli drogowej zespołu pojazdów składającego się z samochodu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] oraz przyczepy o numerze rejestracyjnym [...], którym kierował [...] (dalej: kierowca) wykonujący krajowy transport drogowy rzeczy w imieniu skarżącego prowadzącego gospodarstwo rolne. W trakcie kontroli ustalono również, że dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów przekraczała 3,5 tony. Przebieg kontroli został opisany w protokole kontroli nr WITD.DI.P.XIII1199/144/21 z dnia 26 kwietnia 2021 r.
Po rozpatrzeniu odwołania, Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: organ II instancji, Inspektor, GITD) decyzją z dnia 9 czerwca 2022 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, działając m.in. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.), art. 4 pkt 22 lit. b, h, ust. 4, ust. 8, art. 92a ust. 1, ust. 3, ust. 7, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 180 ze zm.; dalej: u.t.d.) oraz Ip. 6.1.1. załącznika nr 3 do u.t.d. w związku z art. 2 ust. 2 lit. a, art. 3 ust. 1, ust. 2, art. 22 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. U. UE. L. z 2014 r. Nr 60, str. 1 ze zm.; dalej: rozporządzenie 165/2014).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
