Interpretacja indywidualna z dnia 26 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.326.2026.2.JŚ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Personel pielęgniarski zatrudniony u Państwa pozwał Państwa o naruszenie zasady równego traktowania wynikającego według nich z błędnego wyznaczonego wynagrodzenia zasadniczego, ustalonego na podstawie Ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych, wraz z późniejszymi zmianami. Po rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w X orzekł odszkodowanie na rzecz powódek.

W wyroku sądowym wydanym przez Sąd Rejonowy w X oraz dołączonym do niego uzasadnieniu możemy przeczytać m.in. że:

I.„Zgodnie z regulaminem wynagradzania pracodawca nie wymagał, by osoba zatrudniona na stanowisku pielęgniarki posiadała wykształcenie wyższe z ukończoną specjalizacją. Wykształceniem wymaganym było wykształcenie średnie. Wymogu takiego nie przewidywało także rozporządzenie z 10 lipca 2023 r. Ministra Zdrowia w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk (…) . Zgodnie z uzasadnieniem sądu : ”każda z pielęgniarek pracujących na tym samym oddziale […] w rzeczywistości ma tożsamy zakres obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności niezależnie od wykształcenia, a pielęgniarki z wykształceniem magisterskim wraz ze specjalizacją wykonują takie same obowiązki, jak te z wykształceniem średnim. Pielęgniarki wzajemnie się zastępują. Nie istnieje żadna czynność, którą może wykonać tylko pielęgniarka z wykształceniem wyższym. Nakaz równego traktowania odnosi się do pracowników pozostających w jednakowej sytuacji, a za jednakowa pracę przysługuje jednakowe wynagrodzenie. Jako podstawę prawną roszczeń powódki wskazały art. 11[2], 18[3c] i 18[3a] kodeksu pracy.